Το MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,405 εγγεγραμμένα μέλη και 706,911 μηνύματα σε 21,683 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 121 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Κλειστό Θέμα

Το παρόν θέμα είναι κλειδωμένο! Δεν μπορείτε να απαντήσετε σε αυτό.

Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 14:39, 03-08-12:

#1
Ευρετήριο:
Γενικά.Ιστορία.
Βλάστηση:
Γενικά,Φρύγανα,Μακκία,Το πευκοδάσος,Το ελατοδάσος,Συστάδες φυλλόβολων Δρυών,Εξωδασική βλάστηση,Παραρεμάτια βλάστηση,Χασμόφυτα,λιβάδεια,
Πανίδα:Γενικά, Ασπόνδυλα,Αμφίβια,Ερπετά,Πτηνά,Θηλαστικά.[Το κόκκινο ελάφι,Ο κρητικός Αίγαγρος]
Απειλές
Η φωτιά της 28/6/2007.Επιπτώσεις απο την φωτιά. Ενέργειες μετά την πυρκαγιά.

ΓΕΝΙΚΑ

Η Πάρνηθα καταλαμβάνει μια μεγάλη έκταση, στην οποία περιλαμβάνονται δεκάδες κορυφές, χαράδρες, ρεματιές και οροπέδια.
Το 1961 ο μεγαλύτερος όγκος του βουνού ανακηρύχτηκε Εθνικός Δρυμός (ιδρυτικό διάταγμα ΒΔ 644/1961) και αποτελούνταν από τον πυρήνα, που περιελάμβανε τον κεντρικό όγκο του βουνού και είχε έκταση 38.000 στρ., και μια περιφερειακή ζώνη η οποία συνέπιπτε με τα διοικητικά όρια του Δασαρχείου Πάρνηθας (250.000 στρ.). Από τον πυρήνα είχαν εξαιρεθεί οι υπάρχουσες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, τα ορειβατικά καταφύγια, το Σανατόριο (Ξενία), το καζίνο και η πηγή Κανταλίδι.
Μία μεγάλη πυρκαγιά στις 28/06/2007 άλλαξε για πάντα το φυσικό τοπίο της Πάρνηθας. Αφάνισε περίπου 10.500 στρ. πευκοδάσους, 21.800 στρ. ελατοδάσους και 4.300 στρ. μακκίας. Η πρωτοφανής αυτή καταστροφή επίσπευσε την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος προστασίας του ορεινού όγκου Πάρνηθας (ΦΕΚ 336/24-07-2007) [Διάταγμα Προστασίας Πάρνηθας], σύμφωνα με το οποίο καθορίστηκαν 16 ζώνες προστασίας [ Χάρτης ζωνών προστασίας] μεταξύ των οποίων: η ζώνη Α1 (απόλυτης προστασίας), εντός της οποίας επιτρέπεται μόνο η διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών και η επίσκεψη ειδικών επιστημόνων και του προσωπικού φύλαξης του Δρυμού, και η ζώνη Α2, επίσης απολύτου προστασίας, στην οποία όμως επιτρέπονται επιπλέον η υπαίθρια αναψυχή, η περιβαλλοντική εκπαίδευση και η διημέρευση του κοινού.

Μορφολογία
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της Πάρνηθας είναι η μεγάλη ποικιλομορφία της. Από ανατολή σε δύση απλώνονται μακριές κορυφογραμμές που σχηματίζουν 16 κορυφές με υψόμετρο άνω των 1.000 μ, ενώ η υψηλότερη κορυφή είναι η Καραβόλα (1.413 μ).


Γεωλογία

Η Πάρνηθα αποτελείται από ιζηματογενή πετρώματα που σχηματίστηκαν περίπου 570-1 εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας. Τα κυριότερα από αυτά είναι σχιστόλιθοι και ασβεστόλιθοι. Οι σχιστόλιθοι γενικά παρατηρούνται στις χαράδρες και στις κοιλάδες του βουνού και οι ασβεστόλιθοι στις κορυφές του, ενώ εμφανίζεται και λίγος φλύσχης.

Υδρολογία
Η διάταξη των πετρωμάτων στην Πάρνηθα ευνοεί τη δημιουργία πολλών πηγών. Στα σημεία όπου συναντώνται ο ασβεστόλιθος (αφήνει το νερό να περνά από μέσα του) με τον σχιστόλιθο (δεν επιτρέπει στο νερό να περάσει), το νερό βγαίνει στην επιφάνεια με τη μορφή πηγής. Στην Πάρνηθα έχουν καταγραφεί 45 πηγές συνεχούς ροής, ενώ πολύ γνωστή είναι η πηγή της Κιθάρας, που τροφοδοτούσε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα το Αδριάνειο υδραγωγείο, το οποίο περνώντας κάτω από τον Κηφισό, μεταφέρει το νερό της Πάρνηθας στη δεξαμενή του Κολωνακίου. Άλλες γνωστές πηγές είναι της Αγ. Τριάδας, της Μόλας, της Σκίπιζας και της Κορομηλιάς.
Ποταμοί με συνεχή ροή δεν υπάρχουν στο βουνό, αλλά υπάρχουν πολλά εποχιακά ρέματα, το νερό των οποίων είναι διαυγές, γιατί η Πάρνηθα σκεπάζεται με βλάστηση που προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Τα κυριότερα ρέματα είναι της Αγ. Τριάδας, της Χούνης, της Μόλας, του Κελάδωνα, του Αγ. Γεωργίου και το Μαυρόρεμα.

Σπήλαια και βάραθρα
Στην Πάρνηθα υπάρχουν επίσης αρκετά σπήλαια και βάραθρα, ιδιαίτερα στη δυτική και νοτιοδυτική πλευρά της, όπου επικρατεί ο ασβεστόλιθος. Το πιο γνωστό σπήλαιο είναι του Πανός, το οποίο πήρε το όνομά του από τη λατρεία του θεού Πάνα και των Νυμφών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 620 μ, στο βόρειο άκρο του φαραγγιού του Κελάδωνα.
Τα ωραιότερα βάραθρα είναι του Κεραμιδίου (βάθος 27 μ), τα δύο βάραθρα στο Ταμίλθι (το καθένα βάθους 35 μ), το βάραθρο της Γκούρας (βάθος 20 μ) και τα σπηλαιοβάραθρα της Δεκέλειας (κατακόρυφο βάθος 20 μ, δύο θάλαμοι) και του Νταβέλη (κατακόρυφο βάθος 8 μ, σπήλαιο 200 τ.μ.).

Κλίμα
Το κλίμα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας διαφέρει αισθητά από το αντίστοιχο της Αττικής. Οι διαφορές οφείλονται στο μεγαλύτερο υψόμετρο και στη θέση της Πάρνηθας σε σχέση με τους επικρατούντες ανέμους. Η θερμοκρασία στα ορεινά της Πάρνηθας είναι 2-6°C μικρότερη από την αντίστοιχη θερμοκρασία στα χαμηλά. Οι βροχοπτώσεις είναι διπλάσιες στην ανώτερη ζώνη του βουνού, ενώ ο παγετός και η ομίχλη είναι συχνά φαινόμενα στο βουνό, φθινόπωρο και χειμώνα.
Μετά την καταστροφική πυρκαγιά θα συγκεντρωθούν νέα στοιχεία για να ελεγχθούν οι επιπτώσεις αυτής στο κλίμα της Πάρνηθας.

Πρόσβαση

Η Πάρνηθα απέχει μόλις 30 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας. Μετά τη φωτιά προσεγγίζεται μόνο από τα νότια. Ασφαλτοστρωμένος δρόμος ανεβαίνει από τους πρόποδες της Πάρνηθας (θέση τελεφερίκ) ως την Αγ. Τριάδα (υψόμετρο 1.020 μ), όπου συναντά τον μήκους 16 χλμ. - κλειστό για τα αυτοκίνητα - περιφερειακό δρόμο στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού.

Χάρτης Πάρνηθας- Δορυφορική Εικόνα Πάρνηθας

Ανάπτυξη-επιμέλεια:
Ειρήνη Απλαδά,
Βιολόγος-M.Sc. Περιβαλλοντικής Βιολογίας και Διαχείρισης Χερσαίων
και Θαλάσσιων Οικοσυστημάτων


Πηγη

Οι φωτογραφίες που απεικονίζονται στις διάφορες ιστοσελίδες του Δρυμού, έχουν τραβηχτεί από τους: Απλαδά Ε., Αγγελίδη Ε., Αμοργιανιώτης Γ., Παπαγεωργίου Γ., Ζαρείφης Γ., Κόκλα Φ., Γκούρλιας Γ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πουπουλίνα : 19-08-12 στις 11:40.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 15:33, 03-08-12:

#2
ΙΣΤΟΡΙΑ
Η ονομασία Πάρνηθα προέρχεται από την λέξη Πάρνης που έχει πανάρχαια προέλευση από την αρχαία Πελασγική γλώσσα. Η ρίζα της είναι συγγενής με τις λέξεις Πάρνωνας και Παρνασσός (Νέζης, 1983).
Στα αρχαία κείμενα εμφανίζεται για πρώτη φορά το 423 π.Χ. στις “Νεφέλες” του Αριστοφάνη και αργότερα από τον Ρόδιο κωμικό Αντιφάνη (405-333 π.Χ.) και από τον φιλόσοφο Θεόφραστο. Ο Παυσανίας γύρω στα 150 μ.Χ. αναφέρει στα Αττικά του (32,1-2): «Όρη δε αθηναίοις εστί Πεντελικόν ένθα λιθοτομίαι, και Πάρνης παρεχομένη θήραν συών αγρίων και άρκτων, και Υμηττός ος φύει μελίσσαις επιτηδειοτάτας πλην της αλαζώνων». Η αναφορά αυτή είναι πολύ ουσιαστική, αφού περιγράφει την Πάρνηθα ως χώρο με καλό κυνήγι με αγριογούρουνα και αρκούδες. Φυσικά για την σωστή ερμηνεία της αναφοράς πρέπει να παρατηρήσουμε ότι την εποχή εκείνη Πάρνηθα εννοούνταν μια πολύ ευρύτερη γεωγραφική τοποθεσία από τη σημερινή.
Η Πάρνηθα κατοικούνταν και ήταν πολυσύχναστη από τους Μυκηναϊκούς ακόμα χρόνους. Η σπουδαιότητά της είναι φανερή από τη θέση που κατέχει ως προπύργιο της Αττικής από βόρειες επιθέσεις. Έτσι, μαζί με τα συνεχόμενα βουνά Πατέρας και Κιθαιρώνας, αποτελεί ένα φυσικό τείχος μήκους 60 χιλιομέτρων, που ξεκινά από τον Ευβοϊκό κόλπο και καταλήγει στον κόλπο των Μεγάρων.
Η Πάρνηθα εμφανίζεται ως το πιο οχυρωμένο βουνό της αρχαίας Ελλάδας. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο έγιναν σκληρές μάχες για τον έλεγχο του φρουρίου της Πάνακτου. Τελικά οι Αθηναίοι το ανοικοδόμησαν από την αρχή και το κατέστησαν ισχυρότατο. Το δε φρούριο της Δεκέλειας ήταν το στρατηγείο των Λακεδαιμονίων για πολλά χρόνια στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου.
Η Πάρνηθα όμως ήταν και τόπος λατρείας των Αθηναίων. Ο Παυσανίας αναφέρει στα «Αττικά» ότι στην Πάρνηθα υπήρχε χάλκινο άγαλμα του Παρνήθιου Δία και βωμός του Σημαλέου Δία που ρύθμιζε τις βροχές, καθώς και δύο λατρευτικά σπήλαια.
Οι κάτοικοι της κλασσικής Αθήνας γνώρισαν περιόδους ακμής και δόξας, μεγάλη κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ανάπτυξη. Παράλληλα όμως, σέβονταν το φυσικό περιβάλλον και αυτό φαίνεται ήδη από τη θρησκεία και τους μύθους τους. Την προστασία της φύσης και της χλωρίδας είχαν αναλάβει όλοι οι θεοί του Ολύμπου και των άλλων βουνών και κάθε θεός είχε ιδιαίτερη φροντίδα για ορισμένο δέντρο ή φυτό, όπως η Αθηνά για την ελιά, ο Απόλλωνας για τη δάφνη, ο Δίας για τη βελανιδιά κ.ο.κ.
Τα ένδοξα χρόνια της Αθήνας διαδέχθηκαν η παρακμή και η αφάνεια, που διήρκεσαν πολλούς αιώνες. Το περιβάλλον της Αττικής άντεξε όχι μόνο στο χρόνο, αλλά και στις ποικίλες επιθέσεις βαρβαρικών φυλών, που στρατοπέδευσαν και πολλοί από αυτούς παρέμειναν για μεγάλο διάστημα στα χώματά της.
Στα μεταγενέστερα χρόνια το βουνό υπήρξε ορμητήριο ληστών και φυσικά περιοχή εποικισμού των Αρβανιτών που εμφανίστηκαν γύρω στα 1350 μ.Χ. και η βασική τους δραστηριότητα ήταν η κτηνοτροφία. Αυτή, συνεχίστηκε και στους νεότερους χρόνους του Νεοελληνικού κράτους, οπότε η Πάρνηθα αποτελούσε ένα μεγάλο δασολίβαδο.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος και την ανακήρυξη της Αθήνας σε πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους, ο πληθυσμός της αυξήθηκε κατακόρυφα. Από 4.000 το 1834 έγιναν 66.000 το 1879. Το γεγονός αυτό είχε δυσμενέστατες επιπτώσεις στο περιβάλλον του λεκανοπεδίου της Αττικής. Τα λίγα δάση που είχαν απομείνει από την πρόσφατη τότε καταστροφή από τα στρατεύματα του Κιουταχή, αποδεκατίστηκαν για την κάλυψη των αναγκών της πρωτεύουσας. Ξυλοκόποι, ασβεστοποιοί, ανθρακείς, αρτοποιοί, κεραμείς κτλ, απογύμνωσαν τα βουνά της Αττικής.
Στην σύγχρονη εποχή μειώθηκε δραστικά η βόσκηση, η οποία απαγορεύθηκε το 1953. Ωστόσο, οι πιέσεις στο βουνό δεν ελαττώθηκαν. Είναι χαρακτηριστικό, ότι κατά την υποχώρησή τους οι Γερμανικές δυνάμεις κατοχής που υποχωρούσαν σιδηροδρομικώς έκαψαν τμήμα του ελατοδάσους, προκειμένου να ελέγξουν τις επιθέσεις των αντιστασιακών δυνάμεων εναντίον τους. Επίσης, ένα αξιόλογο τμήμα των συστάδων ελάτης υποβαθμίστηκε αργότερα από το κόψιμο των κορυφών των νέων ελάτων για την παραγωγή των χριστουγεννιάτικων δέντρων.
Η ίδρυση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας το 1961 σύμφωνα με την μελέτη του πρώην Δασάρχη Πάρνηθας, καθηγητή Κ. Μακρή (Μακρής Κ. 1958 ) ήταν καταλυτική για τη σωτηρία του βουνού και έτσι σήμερα το βουνό είναι το μοναδικό στην Αττική που συντηρεί μία τόσο πλούσια βιοποικιλότητα (Αμοργιανιώτης, 1997).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 15:52, 03-08-12:

#3
ΒΛΑΣΤΗΣΗ
ΓΕΝΙΚΑ
Με τον όρο βλάστηση εννοούμε τον τρόπο με τον οποίο τα φυτά σχηματίζουν διάφορες ομάδες στο φυσικό περιβάλλον. Η βλάστηση στην Πάρνηθα είναι αποτέλεσμα συνεπίδρασης πολλών παραγόντων και κυρίως της χλωρίδας, του γενικού κλίματος, της ορεογραφικής διαμόρφωσης, της πετρολογικής και γεωλογικής σύστασης, του εδάφους, αλλά και της ανθρώπινης επίδρασης, η οποία εμφανίζεται στην ιστορική εξέλιξη και την οικονομική δομή της περιοχής.

Σε ένα βουνό η βλάστηση αλλάζει όσο διαφοροποιείται το υψόμετρο. Στην Πάρνηθα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις κύριες ζώνες βλάστησης. Ξεκινώντας από χαμηλά, συναντούμε τα φρύγανα, που είναι χαμηλοί θάμνοι που αντέχουν στην ξηρασία και οι οποίοι αναμειγνύονται σε μεγάλο βαθμό με μακκία βλάστηση (αείφυλλοι πλατύφυλλοι θάμνοι) και με πευκοδάσος. Αυτή η ζώνη μείξης εκτείνεται από τα 300-800μ υψόμετρο.
Αμέσως μετά το πεύκο αναμειγνύεται με το έλατο και από τα 900-1.400μ υψόμετρο, συναντάμε το ελατοδάσος με την περίφημη κεφαλληνιακή ελάτη, ενδημική στην Ελλάδα.
Παράλληλα, υπάρχει και μια τρίτη ζώνη βλάστησης, η εξωδασική, η οποία συναντάται στις υψηλές κορυφές του βουνού και απαρτίζεται από χαμηλούς θάμνους και πόες που συναντώνται και στις υπαλπικές περιοχές της χώρας μας. Στις κοίτες των ρεμάτων επικρατεί η παραρεμάτια βλάστηση, ενώ στις βραχώδεις και απόκρημνες περιοχές του βουνού, συναντάμε πολλά χασμόφυτα. Σε κάποιες περιοχές του βουνού υπάρχουν συστάδες από φυλλοβόλες δρύες.
Επίσης, χ
ρήσιμο είναι να αναφερθεί και η παρουσία αρκετών οροπεδίων και λιβαδιών στην Πάρνηθα, τα οποία αν και δεν αντιπροσωπεύουν μεγάλη έκταση, είναι πολύ σπουδαία για την επιβίωση της άγριας πανίδας και ιδίως του πληθυσμού του ελαφιού.
Υπάρχει τέλος, πλήθος άλλων δασικών ειδών όπως Cedrus libani κέδρος του Λιβάνου, Quercus frainetto δρυς η πλατύφυλλη, Q. petraea – ρουπάκι, Ulmus minor – φτελιά, Populus alba – λεύκα η λευκή, Pinus pinea – κουκουναριά κτλ. που βρίσκονται είτε διάσπαρτα σε όλη την έκταση είτε αποτελούν δενδροστοιχίες κατά μήκος των δρόμων. Τα άτομα αυτά προήλθαν κυρίως από τεχνητές φυτεύσεις και κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους βρίσκονται στο Τατόι.



Ο διαχωρισμός και η διαδοχή των βασικών διαπλάσεων κάθε άλλο παρά σαφής είναι. Ανάλογα με το ανάγλυφο, την έκθεση, τον βαθμό ανθρώπινης επέμβασης (υλοτομία, βόσκηση κτλ.), τις φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές, επιδημίες εντόμων κτλ.), το βασικό πέτρωμα, την διάβρωση, την διάρκεια και ποσότητα ροής του νερού στα ρέματα κτλ. δημιουργούνται ενδιάμεσες διαβαθμίσεις ανάμεσα στις διάφορες διαπλάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 16:00, 03-08-12:

#4
ΦΡΥΓΑΝΑ
Τα φρύγανα είναι χαμηλοί θάμνοι οι οποίοι αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες και στην ξηρασία και φύονται σε χαμηλά υψόμετρα. Ως επί το πλείστον είναι αρωματικοί και πολλοί είναι γνωστοί για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες, καθώς χρησιμοποιούνται στην πρακτική ιατρική ήδη από την αρχαιότητα.

Αυτός ο τύπος βλάστησης είναι χαρακτηριστικός των μεσογειακών οικοσυστημάτων και θεωρείται ότι είναι συνήθως αποτέλεσμα υποβάθμισης προϋπάρχουσας βλάστησης, μακκίας και δάσους. Αναπτύσσεται κυρίως σε φτωχά και βραχώδη ασβεστολιθικά και πυριτικά εδάφη ή σε εκτάσεις που έχουν επανειλλημμένως καεί από πυρκαγιές.
Τα πιο γνωστά φρύγανα είναι: το θυμάρι (Coridothymus capitatus, Thymus sp.), η λαδανιά (Cistus creticus, Cistus salviifolius), η αγούθουρα ή γούδουρας (Hypericum empetrifolium), το φασκόμηλο (Salvia triloba), η αστοιβίδα (Sarcopoterium spinosum), το ρείκι (Erica manipuliflora), ο ασπάλαθος (Calicotome villosa), το σπαράγγι (Asparagus acutifolius), το λυχναράκι (Ballota acetabulosa), ο ασφόδελος (Asphodelus aestivus), η γκλομπουλάρια (Globularia alypum) κτλ.
Τα φρύγανα αποτελούν σημαντικές διαπλάσεις, καθώς συνιστούν βιότοπο για πολλά είδη ερπετών αλλά και γιατί φιλοξενούν πολλά είδη φυτών, ανάμεσα στα οποία και τις περισσότερες ορχιδέες που απαντώνται στην Πάρνηθα.

Εξαιτίας των αιθέριων ελαίων που περιέχουν πολλά από αυτά τα φυτά, αποτελούν πολύ καλή πρώτη ύλη για πυρκαγιές την θερμή περίοδο του έτους. Γι' αυτό το λόγο, το Δασαρχείο Πάρνηθας προβαίνει συχνά στον καθαρισμό τους από τον υπόροφο του πευκοδάσους, τους καλοκαιρινούς μήνες.

Οι πυρκαγιές δεν επηρεάζουν τα φρύγανα, τα οποία αναγεννώνται κανονικά την επόμενη της φωτιάς βλαστητική περίοδο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 17:39, 03-08-12:

#5
ΜΑΚΚΙΑ
Ο όρος μακκία χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις διαπλάσεις των αείφυλλων πλατύφυλλων θάμνων. Αυτοί οι θάμνοι αποτελούν χαρακτηριστικό τύπο μεσογειακού οικοσυστήματος και δημιουργούν πυκνές, συχνά αδιαπέραστες συστάδες, με ύψος συνήθως 1-2 μ. Οι συστάδες αυτές δημιουργούνται στα χαμηλά και μέσα υψόμετρα, σε υπόστρωμα κυρίως ασβεστολιθικό.
Τα πιο χαρακτηριστικά φυτά της μακκίας βλάστησης είναι: η χαρουπιά (Ceratonia siliqua), η κουμαριά (Arbutus unedo), η γλιστροκουμαριά (Arbutus andrachne), ο σχοίνος (Pistacia lentiscus), η κοκκορεβιθιά (Pistacia terebinthus), η ελιά (Olea europaea), το πουρνάρι (Quercus coccifera), το χρυσόξυλο (Cotinus coggygria), το φυλλίκι (Phillyrea latifolia), το δενδρώδες ρείκι (Erica arborea), η πικροδάφνη (Nerium oleander) και πιο σπάνια, στις υγρές θέσεις συναντώνται η μυρτιά (Myrtus communis), η κουτσουπιά (Cercis siliquastrum) και η δάφνη του Απόλλωνα (Laurus nobilis).
Στην ζώνη των αείφυλλων πλατύφυλλων δεν κυριαρχεί κάποιο είδος, αλλά υπάρχει μείξη κατά άτομο ή κατά ομάδες των κυρίων ειδών. Ένα άλλο σημαντικό είδος είναι η αριά (Quercus ilex), η οποία βρίσκεται σε μείξη με τα άλλα φυτά είτε κατ' άτομο στα φτωχότερα εδάφη είτε κατά συδενδρίες στις υγρότερες θέσεις και τα πλουσιότερα εδάφη.
Παλαιότερα η αριά υλοτομούνταν σε μεγάλο βαθμό μαζί με άλλους αείφυλλους πλατύφυλλους θάμνους (πουρνάρια, κουμαριές, φυλλίκια κτλ.), γιατί έδινε άριστης ποιότητας ξυλοκάρβουνα. Σήμερα η εκμετάλλευση αυτή στην ευρύτερη περιοχή της Πάρνηθας έχει σταματήσει και η ανάπτυξη της μακκίας βλάστησης θεωρείται πολύ καλή.
Από την μεγάλη πυρκαγιά της Πάρνηθας κάηκαν περίπου 4.300 στρ. αείφυλλων πλατύφυλλων. Τα φυτά αυτά λόγω της έντονης πρεμνοβλαστητικής ικανότητας που διαθέτουν, θα αναγεννηθούν από μόνα τους, χωρίς να απαιτηθεί καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Απαιτείται μόνο καλή φύλαξη για προστασία από την βοσκή, και σε 10-15 χρόνια τα εν λόγω δάση θα αποκατασταθούν πλήρως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 17:47, 03-08-12:

#6
ΤΟ ΠΕΥΚΟΔΑΣΟΣ
Τα πευκοδάση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας εκτείνονται περιφερειακά του ορεινού όγκου, καλύπτουν έκταση περίπου 95.000 στρ. και αποτελούνται αποκλειστικά από χαλέπιο πεύκη (Pinus halepensis). Ένα σημαντικό τμήμα των δασών αυτών (περίπου 29.000 στρ.) έχουν ενταχθεί στον πυρήνα Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και βρίσκονται υπό αυστηρό καθεστώς προστασίας.
Τα πευκοδάση εκτείνονται από τα χαμηλότερα υψόμετρα του βουνού, όπου αναμειγνύονται με θάμνους (πουρνάρια, κουμαριές κτλ.), έως τα 800 μ. περίπου.
Η χαλέπιος πεύκη είναι είδος πολυτιμότατο και αναντικατάστατο για την περιοχή, γιατί έχει μεγάλη οικολογική ανοχή στην θερινή ξηρασία και προσαρμόζεται άριστα στις πυρκαγιές, μετά από τις οποίες αναγεννάται εύκολα. Η φωτιά παίζει σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη του οικοσυστήματός της, το οποίο χαρακτηρίζεται ως πυρόφιλο, καθώς οι κώνοι του πεύκου μέσα στους οποίους βρίσκονται τα σπέρματα ανοίγουν στις υψηλές θερμοκρασίες και τα σπέρματα με τον αέρα μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις, διευκολύνοντας την αναγέννηση του είδους. Βέβαια, οι συχνές πυρκαγιές σε μία περιοχή κάθε άλλο παρά βοηθούν την αναγέννηση, αφού το έδαφος γίνεται φτωχότερο και τελικά το πευκοδάσος υποβαθμίζεται.
Η μεγάλη φωτιά της Πάρνηθας έκαψε περίπου 10.500 στρ. χαλεπίου πεύκης στον Εθνικό Δρυμό. Αυτά εντοπίζονται στην κεντρική και δυτική Πάρνηθα και ειδικότερα στις θέσεις Άγ. Γεώργιος Κεραμιδίου, Ταμίλθι, Ρουμάνι, Ντράσιζα, Καστρίζα και Μπόρσι. Η μέση ηλικία των δέντρων αυτών υπερέβαινε τα 60 χρόνια και για το λόγο αυτό η φυσική αναδάσωσή τους θεωρείται δεδομένη. Τα αντιδιαβρωτικά έργα που έγιναν στα δάση αυτά θα συμβάλλουν στην μεγαλύτερη επιτυχία της φυσικής αναγέννησης. Τα πευκοδάση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας ρητινεύονταν, βόσκονταν και ξυλεύονταν ανέκαθεν.

Ο υπόροφος υλοτομούνταν για την παραγωγή ξυλανθράκων και τη λειτουργία ασβεστοκάμινων. Η διαχείριση αυτή σε συνδυασμό με τις συχνές πυρκαγιές και τα φτωχά, αβαθή εδάφη της περιοχής, καθόρισαν τη σημερινή δομή τους.
Η οικονομική σημασία των πευκοδασών της Πάρνηθας για την παραγωγή ρητίνης και ξύλου, δεν είναι σπουδαία πλέον. Η μορφή όμως των δένδρων της χαλεπίου πεύκης με την πολυώροφη κόμη, το έντονο πράσινο χρώμα των βελονών και την χρωματική αντίθεση και ποικιλία τους, προσδίδουν απαράμιλλη αισθητική εμφάνιση στα δάση της.
Στα πευκοδάση δεν φυτρώνουν πολλά είδη φυτών, λόγω του πυκνού στρώματος από πευκοβελόνες που πέφτει στο χώμα και παραμένει αναλλοίωτο για μεγάλο διάστημα. Τα λιγοστά είδη που βγαίνουν κάτω από τα πεύκα είναι βολβώδη, όπως κυκλάμινα (Cyclamen graecum, Cyclamen hederifolium) και ορχιδέες (Ophrys lutea, Ophrys tenthredinifera, Orchis italica, Orchis quadripunctata), αλλά και το σπαράγγι (Asparagus acutifolius).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:03, 03-08-12:

#7
ΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ

Το ελατοδάσος της Πάρνηθας αποτελείται αποκλειστικά από Κεφαλληνιακή Ελάτη (Abies cephalonica) και πριν τη Μεγάλη Φωτιά κάλυπτε περίπου 30.000 στρ. Το δάσος αυτό καταλαμβάνει τις υψηλότερες κορυφές του βουνού από υψόμετρο 900-1400 μ., και είναι το πλησιέστερο ελατοδάσος στην πρωτεύουσα του Κράτους. Περιλαμβάνεται δε ολόκληρο στις ζώνες απολύτου προστασίας του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.
Η πυρκαγιά της 28/06/2007 κατέκαψε 21.800 στρ. ελατοδάσους, δηλαδή τα 2/3 της συνολικής έκτασης του ελατοδάσους του Δρυμού. Σε ολόκληρη την καμένη έκταση έγιναν αντιδιαβρωτικά–αντιπλημμυρικά έργα, προκειμένου να συγκρατηθεί το λιγοστό πολύτιμο χώμα που υπάρχει στην περιοχή και να γίνει στη συνέχεια τεχνητή αναδάσωση. Η ελάτη είναι ψυχρόβιο κωνοφόρο και δεν διαθέτει μηχανισμούς προσαρμογής στην φωτιά, όπως η χαλέπιος πεύκη. Αποτέλεσμα αυτής της μη προσαρμογής είναι η μεγάλη δυσκολία επανεγκατάστασης της ελάτης στις καμένες εκτάσεις. Οι κώνοι και οι σπόροι της καίγονται και τα νεαρά αρτίφυτρα μεγαλώνουν μόνο στην σκιά για αρκετά χρόνια. Έτσι, για να ξαναδημιουργήσουμε ελατοδάσος στην καμένη έκταση πρέπει να εξασφαλίσουμε σκιά είτε με δημιουργία προδάσους από άλλα είδη (π.χ. μαύρη πεύκη, άρκευθο κτλ.) είτε με τεχνητή σκίαση. Οι μέθοδοι αυτοί απαιτούν πολύχρονη προσπάθεια, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και μεγάλες δαπάνες.
Για την υποβοήθηση της αναγέννησης της ελάτης το Δασαρχείο Πάρνηθας προέβη στην φύτευση μαύρης πεύκης (Pinus nigra), η οποία δεν ανταγωνίζεται το έλατο, καθώς βρίσκεται έξω από τα όρια εξάπλωσής της και δεν μπορεί να αναγεννηθεί. Παράλληλα, βοηθά την ελάτη παρέχοντας τον κατάλληλο υπόροφο για να μεγαλώσουν τα σπέρματά της και να αναγεννηθεί με αυτό τον τρόπο.
Για το δάσος ελάτης της Πάρνηθας υπάρχουν αναφορές από πολύ παλιά, ότι επρόκειτο για ένα γηραιό δάσος με πολλά προβλήματα. Η έντονη λαθροϋλοτομία και βοσκή στο παρελθόν, οι πυρκαγιές καθώς και η επιδημία ξήρανσης της ελάτης είχαν σαν αποτέλεσμα, το δάσος αυτό να έχει τελείως ακανόνιστη δομή και να βρίσκεται ακόμα και τώρα σε οπισθοδρομική πορεία, αν και έχει ενταχθεί σε αυστηρό καθεστώς προστασίας.
Τα βασικότερα είδη θάμνων που φυτρώνουν στα ξέφωτα του ελατοδάσους είναι η οξύκεδρη άρκευθος (Juniperus oxycedrus ssp. oxycedrus), άγριες τριανταφυλλιές (Rosa canina, Rosa sempervirens), η βερβερίδα ή οξυάκανθος (Berberis cretica), κράταιγοι (Crataegus heldreichii, Crataegus monogyna), αλλά και δένδρα όπως άγριες κορομηλιές (Prunus webbii, Prunus spinosa), άγριες αχλαδιές ή γκορτσιές (Pyrus spinosa) και φυσικά πάρα πολλά ποώδη είδη, όπως Bellis sylvestris και Doronicum orientale.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:16, 03-08-12:

#8
ΣΥΣΤΑΔΕΣ ΦΥΛΛΟΒΟΛΩΝ ΔΡΥΩΝ
Στην Πάρνηθα δεν υπάρχει αμιγές δρυοδάσος, αλλά υπολείμματα παρελθούσας βλάστησης από φυλλοβόλες δρύες. Στην τοποθεσία Μετόχι υπάρχει ένας μικρός πληθυσμός από ήμερες βελανιδιές (Quercus ithaburensis ssp. macrolepis), ενώ στην περιοχή του Κατσιμιδίου υπάρχουν χνοώδεις δρύες (Quercus pubescens), αναμειγμένες σε διάφορους βαθμούς με πεύκο και έλατο.
Στην περιοχή της Ντράσιζας υπήρχαν επίσης χνοώδεις δρύες, αλλά κάηκαν στην πυρκαγιά της 28/06/2007.

Όμως, αυτό το δασικό είδος πρεμνοβλαστάνει έντονα και κατά συνέπεια αναμένουμε την αναδημιουργία των δασών αυτών.
Το φθινόπωρο, όταν ρίχνουν τα φύλλα τους, δημιουργούν ένα πανέμορφο σκηνικό, ενώ στο τέλος του χειμώνα, κάτω από τις γυμνές βελανιδιές και ανάμεσα στα πεσμένα φύλλα τους, ανθίζουν οι κίτρινοι κρόκοι του είδους Crocus olivieri ssp. olivieri, δίνοντας έτσι άλλη μία ξεχωριστή εικόνα σε αυτές τις περιοχές.


ΕΞΩΔΑΣΙΚΗ ΒΛΑΣΤΗΣΗ
Στις μεγαλύτερες κορυφές του βουνού υπάρχει μια υποτυπώδης ζώνη βλάστησης, η εξωδασική. Ο όρος αυτός προτιμάται από τον όρο ανωδασική, καθώς τα όρια του ελατοδάσους στις κορυφές αυτές δεν είναι φυσικά, αλλά έχουν προέλθει από υποχώρηση της ελάτης σε χαμηλότερο ύψος είτε εξαιτίας υπερβόσκησης στο παρελθόν είτε λόγω των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί τις τελευταίες δεκαετίες.
Η έκταση που καταλαμβάνει η εξωδασική βλάστηση στις κορυφές της Πάρνηθας είναι μικρή και βρίσκεται 5 – 10 μ. μόλις πιο πάνω από το ελατοδάσος. Προς το παρόν, οι κορυφές στις οποίες διακρίνεται αυτή η βλάστηση είναι η Κυρά, ο Αέρας, το Ναυτικό και το Ξεροβούνι, ενώ σε πολλά σημεία συμμετέχουν και άλλα είδη με γενικότερη εξάπλωση. Τα είδη αυτά αναγεννώνται μετά τη φωτιά κι έτσι δεν αναμένεται κάποια καταστροφή στις προαναφερθείσες περιοχές.
Η εξωδασική βλάστηση αποτελείται από ποώδη και θαμνώδη είδη, τα σπουδαιότερα εκ των οποίων είναι: αστράγαλοι Astragalus angustifolius (μαξιλαρόμορφος θάμνος), το τσάι της Αττικής (Sideritis raeseri ssp. attica), είδη ασπέρουλας (Asperula pulvinaris και Asperula rigidula), άγρια γαρύφαλλα (Dianthus serratifolius ssp. serratifolius, Cerastium candidissimum), κίτρινες τουλίπες (Tulipa sylvestris), αμάραντα (Sedum album, Sedum urvillei) κ.ά. Τα περισσότερα από αυτά τα φυτά είναι ενδημικά ή σπάνια και απειλούνται από την εγκατάσταση στις κορυφές ραδιοτηλεοπτικών κεραιών και στρατοπέδων, τα οποία έχουν καταλάβει όλη την ανώτερη κορυφογραμμή και έχουν εκτοπίσει τα γηγενή στοιχεία της βλάστησης.
Οφείλουμε να αναφέρουμε εδώ ότι ένα από τα σημαντικά είδη της εξωδασικής βλάστησης στην Πάρνηθα είναι το τσάι της Αττικής, το οποίο φυτρώνει μόνο στην περιοχή της ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και πουθενά αλλού στον κόσμο! Οι πληθυσμοί του όμως στο βουνό αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο από την υπερσυλλογή και το είδος αυτό τείνει πια να εξαφανιστεί. Ως γνωστό, η συλλογή φυτών απαγορεύεται στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και η φύση αξίζει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό και υπευθυνότητα από όσους την επισκέπτονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:38, 03-08-12:

#9
ΠΑΡΑΡΕΜΑΤΙΑ ΒΛΑΣΤΗΣΗ
Η συνύπαρξη του ασβεστόλιθου και του σχιστόλιθου στην Πάρνηθα ευνοεί τη δημιουργία πολυάριθμων πηγών. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι: η πηγή της Αγ. Τριάδας, της Μόλας, της Φυλής, της Κιθάρας, της Σκίπιζας, της Κορομηλιάς κ.ά.

Οι πηγές αυτές συντηρούν πολλά ρέματα εποχιακής συνήθως ροής. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι: στη Δυτική Πάρνηθα το ρέμα της Γιαννούλας και το Μαυρόρεμα, στη Νότια Πάρνηθα το ρέμα της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Γεωργίου και του Βατουριώνα, στην Ανατολική Πάρνηθα τα ρέματα που χύνονται στον Κηφισό και στη Βόρεια Πάρνηθα το ρέμα της Μόλας και ο Χάραδρος.

Δίπλα στα ρέματα και τις πηγές ανευρίσκονται πολλά υδρόφιλα είδη φυτών, όπως: ιτιές (Salix alba), πλάτανοι (Platanus orientalis), λεύκες (Populus nigra), φράξοι (Fraxinus ornus), όστριες (Ostrya carpinifolia), γεράνια (Geranium lucidum), λαζαράκια ή βατράχια (Ranunculus ficaria, Ranunculus millefoliatus) και πολυκόμπια (Equisetum telmateia), που συνιστούν την παραποτάμια βλάστηση. Τα δασικά αυτά είδη κάηκαν στη Μεγάλη Φωτιά, πρεμνοβλαστάνουν όμως έντονα και κατά συνέπεια αναμένουμε την αναδημιουργία των βιοτόπων τους.


Το φθινόπωρο τα δέντρα στις πηγές και στα ρέματα (πλάτανοι, όστριες κλπ.), ρίχνουν τα φύλλα τους και δημιουργούν μια πανδαισία χρωμάτων, που δύσκολα φαντάζεται ο πολίτης της πρωτεύουσας ότι είναι τόσο κοντά του.


ΧΑΣΜΟΦΥΤΑ
Μία άλλη πολύ σημαντική διάπλαση είναι η βλάστηση των ασβεστολιθικών βράχων, καθώς φιλοξενεί μια χλωρίδα που είναι πολύ εξειδικευμένη σε είδη. Η εξειδίκευση αυτή συνίσταται στο γεγονός ότι το περιβάλλον των απόκρημνων βράχων είναι ουσιαστικά αφιλόξενο για τα φυτά και συνεπώς, όσα επιβιώνουν εκεί, έχουν αναπτύξει κάποιες ιδιαίτερες προσαρμογές, όπως ισχυρό ριζικό σύστημα. Αυτό τους επιτρέπει να έχουν καλή στήριξη στα βράχια και να εκμεταλλεύονται στο έπακρο το λιγοστό νερό και τα θρεπτικά που συγκρατεί το ελάχιστο έδαφος. Επιπλέον, είναι ένα περιβάλλον ευάλωτο στους ισχυρούς ανέμους και την πλήρη ηλιοφάνεια, καθώς δεν υπάρχει υψηλή βλάστηση που να προστατεύει από τους κλιματικούς αυτούς παράγοντες.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα περισσότερα χασμοφυτικά είδη είναι ενδημικά.
Η Πάρνηθα είναι ένα βουνό με πολλές απόκρημνες πλαγιές και χαράδρες, ιδίως στη νότια πλευρά της. Αυτό ευνοεί τη δημιουργία πολλών χασμοφυτικών κοινοτήτων, στις οποίες φυτρώνουν κυρίως ενδημικά είδη, όπως η καμπανούλα της Πάρνηθας (ενδημική στην Πάρνηθα) - Campanula celsii ssp. parnesia, το αγριογαρύφαλλο της Πάρνηθας (ενδημικό στην Πάρνηθα) - Silene oligantha ssp. parnesia, το ραυγόχορτο (Inula verbascifolia ssp. methanea), το αγριογαρύφαλλο το κορινθιακό (Silene corinthiaca), η σκουτελάρια του Παρνασσού (Scutellaria rupestris ssp. parnassica) κ.ά.
Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καμία ένδειξη για υποβάθμιση των πληθυσμών των χασμόφυτων από την πυρκαγιά.
ΛΙΒΑΔΙΑ
Τα λιβάδια είναι μεγάλες επίπεδες εκτάσεις με χαμηλά φυτά, κυρίως πόες και αγρωστώδη, που τα συναντάμε είτε σε οροπέδια είτε σε ξέφωτα δασών. Στην Πάρνηθα τα κυριότερα ορεινά λιβάδια είναι της Μόλας, της Σαλονίκης και του Λοιμικού. Εκεί φυτρώνουν πολλές κόκκινες τουλίπες (Tulipa hageri) και την άνοιξη γεμίζουν με διάφορα χρώματα το άγριο ορεινό τοπίο.

Κάποια από τα φυτά που θα συναντήσετε στα λιβάδια της Πάρνηθας είναι: η παπαρούνα (Papaver rhoeas), πολλά είδη μαργαρίτας (Anthemis chia, Chrysanthemum coronarium), ανεμώνες (Anemone pavonina, Anemone coronaria), λαζαράκια (Ranunculus sprunerianus), ραδίκια (Taraxacum sp.), πολλά αγρωστώδη (Aegilops sp., Briza sp., Bromus sp., Avena sp.) κ.ά. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καμία ένδειξη για υποβάθμιση των βιοτόπων των λιβαδιών από την πυρκαγιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:21, 03-08-12:

#10
ΠΑΝΙΔΑ
Με τον όρο πανίδα εννοούμε το σύνολο των διαφόρων ειδών ζωικών οργανισμών (Σπονδυλωτών και Ασπόνδυλων) που απαντούν σε μία περιοχή.

Σύμφωνα με πρόσφατες απογραφές (Fauna Europaea 2004), στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 23.130 είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών (Λεγάκις 2004). Σ’ αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και άλλα 3.500 είδη της θάλασσας. Αν προσθέσουμε έναν αριθμό ειδών που έχει καταγραφεί αλλά δεν περιλαμβάνεται στους σημερινούς καταλόγους, φθάνουμε σε ένα σύνολο περίπου 30.000 ειδών.
Η πανίδα της Ελλάδας δεν είναι καλά μελετημένη. Καλύτερα γνωστά είναι τα Σπονδυλόζωα, ενώ τα μεγαλύτερα κενά υπάρχουν στα Ασπόνδυλα. Πιστεύεται ότι αν μελετηθεί η ελληνική πανίδα πλήρως, θα πρέπει να περιλαμβάνει περίπου 50.000 είδη! (Λεγάκις, 2007).

Από αυτά:
• 555 είναι ψάρια (447 θαλάσσια και 108 είδη γλυκού νερού)
• 22 είναι αμφίβια
• 61 είναι ερπετά
• 436 είναι πουλιά
• 111 είναι θηλαστικά (98 χερσαία και 13 θαλάσσια)
• 24.747 περίπου είναι ασπόνδυλα

Η πανίδα της Ελλάδας έχει περισσότερες συγγένειες με την πανίδα της ανατολικής Μεσογείου, μιας περιοχής που επηρεάζεται από την Ευρώπη, την κεντρική Ασία, την Ανατολία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Μια άλλη ιδιαιτερότητα της ελληνικής πανίδας είναι το υψηλό ποσοστό ενδημισμού. Από τα δεδομένα του προγράμματος Fauna Europaea προκύπτει ότι μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 3.956 ενδημικά είδη της ξηράς και των γλυκών νερών, ένα ποσοστό 17,1%. Υπάρχουν ορισμένες ομάδες όπως τα χερσαία Ισόποδα και τα Ορθόπτερα, με ενδημισμό υψηλότερο από 30% (64% και 32% αντίστοιχα). Οι κυριότεροι λόγοι για την ύπαρξη αυτών των υψηλών ποσοστών είναι η μακροχρόνια απομόνωση των ελληνικών νησιών και η ύπαρξη καταφυγίων κατά τη διάρκεια των παγετώνων στις ορεινές περιοχές.
Μέχρι στιγμής αναφερόμαστε μόνο στους αριθμούς των ειδών και όχι των υποειδών, τα οποία αυξάνουν ακόμα περισσότερο την ποικιλία της πανίδας μας και αυτό γίνεται, γιατί η συστηματική κατάταξη πολλών από αυτά δεν έχει ακόμα αποσαφηνιστεί πλήρως.
Αυτή η μεγάλη ποικιλότητα της πανίδας της χώρας μας εξηγείται όπως και η ποικιλότητα στην χλωρίδα. Από τη μία πλευρά, ο ελληνικός χώρος λειτούργησε ως καταφύγιο στα ζώα της Βόρειας Ευρώπης που ήθελαν να αποφύγουν τους παγετώνες και από την άλλη, η τεράστια ποικιλία οικοτόπων της χώρας μας (σ' ένα μικρό γεωγραφικό χώρο απαντούν πολλοί διαφορετικοί τύποι περιβάλλοντος) βοήθησε στην ανάπτυξη διαφορετικών πληθυσμών άγριων ζώων, οι οποίοι έδωσαν νέα είδη και υποείδη, πολλά από τα οποία είναι ενδημικά στη χώρα μας.

Ειδικότερα στην Πάρνηθα, από τα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία και από προηγούμενες έρευνες προκύπτει ότι τόσο στο απώτερο, όσο και στο πρόσφατο παρελθόν υπήρχαν τα περισσότερα από τα μεγάλα θηλαστικά της χώρας, όπως η καφετιά αρκούδα (Ursus arctus, υπήρχε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα), ο γκρίζος λύκος (Canis lupus, χάθηκε γύρω στα 1940-50), ο λύγκας (Lynx lynx, υπήρχε ως και τον περασμένο αιώνα, αλλά σήμερα έχει χαθεί από όλη την Ελλάδα). Υπήρχαν επίσης ο αγριόγατος (Felix sylvestris) και τα μεγάλα φυτοφάγα όπως το αγριογούρουνο (Sus scrofa) και το ζαρκάδι (Capreolus capreolus), τα οποία εξαφανίστηκαν από την Αττική στις αρχές του 20ου αιώνα.
Σήμερα τα είδη αυτά δεν υπάρχουν στην Πάρνηθα, γιατί με τις έντονες ανθρωπογενείς επεμβάσεις αναγκάστηκαν να μετακινηθούν πολύ βορειότερα (Πίνδος, Β. Ελλάδα). Παρά την εξαφάνιση όμως των ειδών αυτών από την περιοχή, η Πάρνηθα με την σημαντική έκτασή της, την πλούσια χλωρίδα της, τα υψηλά δάση της, το πολυποίκιλο ανάγλυφό της και την υψηλή προστασία που απολαμβάνει ως Εθνικός Δρυμός, Καταφύγιο Θηραμάτων, Ειδική Περιοχή Προστασίας για τα Πουλιά (SPA) και περιοχή του Δικτύου «ΦΥΣΗ 2000», προσφέρει πολύ καλές συνθήκες για την ανάπτυξη της άγριας πανίδας.
Έτσι, η πανίδα της Πάρνηθας παραμένει μεταξύ των πλουσιοτέρων της Αττικής και παρά τις αντιξοότητες και τις ανθρώπινες επιδράσεις διατηρεί σημαντικό αριθμό κόκκινων ελαφιών(Cervus elaphus), τα οποία μαζί με τα λίγα ελάφια που απαντούν στην Ροδόπη, συγκροτούν τους μοναδικούς πληθυσμούς του είδους αυτού στην Ελλάδα.
Από τα ζώα που ζουν στην Πάρνηθα, 23 είδη πουλιών, 12 είδη θηλαστικών (κυρίως χειρόπτερα) και 12 είδη ερπετών και αμφιβίων περιλαμβάνονται στα «Αυστηρά προστατευόμενα» είδη πανίδας της Σύμβασης της Βέρνης. Επίσης, σύμφωνα με το «Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Σπονδυλόζωων της Ελλάδας» (Καρανδεινός, 1992) υπάρχουν 11 Απειλούμενα και 8 Τρωτά είδη, ενώ για τα πτηνά, έχουν παρατηρηθεί 10 είδη με σχετικά μικρή εξάπλωση στον κόσμο, που παρουσιάζουν όμως σημαντικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη και 1 είδος που απειλείται. Σύμφωνα τέλος με την Οδηγία 92/43, πέντε είδη ερπετών και 6 είδη θηλαστικών της Πάρνηθας περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΙΙ αυτής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:54, 04-08-12:

#11
ΑΣΠΟΝΔΥΛΑ
Τα ασπόνδυλα είναι μια πολύ μεγάλη κατηγορία ζωικών οργανισμών, η οποία περιλαμβάνει πολυπληθείς επιμέρους κατηγορίες ζώων. Για την ακρίβεια, ως ασπόνδυλα εννοούμε:
• τους σπόγγους
• τα κνιδόζωα (π.χ. μέδουσες, κοράλλια, θαλάσσιες ανεμώνες)
• τους σκώληκες
• τα αρθρόποδα (π.χ. αράχνες, σκορπιοί)
• τα καρκινοειδή (π.χ. γαρίδες, καραβίδες, αστακοί)
• τα έντομα (π.χ. μέλισσες, μύγες, πεταλούδες, σκαθάρια)
• τα μαλάκια (π.χ. σαλιγκάρια, μύδια, στρείδια, σουπιές, καλαμάρια)
• τα εχινόδερμα (π.χ. αχινούς)
Φυσικά, στην Πάρνηθα δεν απαντώνται όλες αυτές οι κατηγορίες. Τα πιο κοινά ασπόνδυλα όμως που συναντούμε είναι τα έντομα.
Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί στην Πάρνηθα κάποια Λεπιδόπτερα (πεταλούδες κ.ά.), αλλά θεωρείται ότι είναι πολύ λίγα είδη σε σχέση με αυτά που πρέπει να υπάρχουν. Η καταγραφή αυτή προέρχεται από την αδημοσίευτη εργασία του L. Gozmany: "The Lepidoptera of Greece and Cyprus. Fauna Greciae." Hellenic Zoological Society (in press). Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε τη λίστα αυτή.
Δυστυχώς, δεν έχει γίνει ακόμα έρευνα για τα ασπόνδυλα της Πάρνηθας και γι' αυτό το λόγο περιοριζόμαστε σε φωτογραφικό υλικό που συλλέχθηκε στο βουνό για το Δασαρχείο Πάρνηθας.


ΑΜΦΙΒΙΑ
Τα αμφίβια είναι πρωτόγονα σπονδυλωτά και εάν τα συγκρίνουμε με τα πουλιά και τα θηλαστικά, διαφέρουν φανερά από αυτά λόγω της έλλειψης τριχών και φτερών. Αρχικά γεννιούνται και μεγαλώνουν στο νερό, όπου αναπνέουν με βράγχια. Στη συνέχεια αναπτύσσουν την ικανότητα να ζουν στην ξηρά, όπου αναπνέουν με πνεύμονες.
Τα αμφίβια είναι γνωστά εδώ και 400 περίπου εκατομμύρια χρόνια. Από τα 46 αμφίβια της Ευρώπης τα 22 απαντούν στην Ελλάδα και διακρίνονται σε αυτά που έχουν ουρά (όπως σαλαμάνδρες και τρίτωνες) και σε αυτά που δεν έχουν, όπως βάτραχοι και φρύνοι. Στην Πάρνηθα πιθανολογείται με βάση τη βιβλιογραφία ότι απαντώνται τα 7 από τα 22 είδη αμφιβίων της χώρας μας (Αμοργιανιώτης & Βαβίζος, 1997). Αυτά είναι ονομαστικά τα εξής:
  • ? Salamandra salamandra(Σαλαμάνδρα)
  • Bufo bufo(Χωματόφρυνος)
  • Bufo viridis(Πρασινόφρυνος)
  • Hyla arborea(Δενδροβάτραχος)
  • Rana graeca(Ελληνικός βάτραχος)
  • Rana dalmatina(Ευκίνητος βάτραχος)
  • Rana ridibunda( Λιμνοβάτραχος)

?Αμφίβολο εάν υπάρχει στην Πάρνηθα Ειδικές έρευνες θα γίνουν για να προσδιορίσουν την επίδραση της φωτιάς στους πληθυσμούς των αμφιβίων του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:25, 04-08-12:

#12
ΕΡΠΕΤΑ
Τα ερπετά είναι ζώα που διαθέτουν σπονδυλική στήλη και εξελικτικά τοποθετούνται μετά τα ψάρια και τα αμφίβια και πριν από τα πουλιά και τα θηλαστικά. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι το γεγονός ότι η επιφανειακή στιβάδα του δέρματός τους σχηματίζει φολίδες (αναδιπλώσεις
του δέρματος) ή κεράτινες πλάκες.Μ' αυτόν τον τρόπο ξεχωρίζουν από τα αμφίβια και από τις άλλες δύο ζωικές ομάδες, τα πουλιά και τα θηλαστικά, που φέρουν τρίχες και φτερά.
Είναι τα πρώτα σπονδυλωτά που απέκτησαν διακριτούς αυχενικούς σπονδύλους και θώρακα λίγο ή πολύ κλειστό. Επίσης, ήταν οι πρώτοι ανώτεροι οργανισμοί που κατάφεραν να προσαρμοστούν πλήρως στη ζωή στην ξηρά και δεν εξαρτώνται από το νερό, όπως τα αμφίβια. Ιδιαίτερη ανάπτυξη γνώρισαν κατά την Ιουρασσική περίοδο (Jurassic), οπότε είχαν εμφανιστεί οι δεινόσαυροι.
Η επιδερμίδα των ερπετών εκδύεται σε λίγο ή πολύ κανονικά χρονικά διαστήματα, τα οποία καθορίζονται από την ηλικία και την κατάσταση των ζώων, καθώς και από την εποχή. Τα νεαρά άτομα εκδύουν το δέρμα τους πιο συχνά από τα ενήλικα, καθώς αυξάνονται προοδευτικά σε μέγεθος. Στην αρχή η παλιά εξωτερική στιβάδα αποκολλάται ελαφρά, χωρίς να αποχωρίζεται από το σώμα, ενώ παράλληλα εκκρίνεται και ένα υγρό μεταξύ της πιο παλιάς και της μόνιμης στιβάδας. Η παλιά στιβάδα απομακρύνεται με το τρίψιμο των ζώων σε πέτρες ή κομμάτια ξύλου. Στα φίδια βγαίνει σχεδόν ακέραια, ενώ στις σαύρες τμηματικά.
Όπως και τα αμφίβια, τα ερπετά είναι ποικιλόθερμα και είτε ζουν κοντά στην θερμοκρασία του περιβάλλοντος αέρα ή νερού είτε προσλαμβάνουν θερμότητα ηλιαζόμενα ή καθισμένα σε επιφάνειες που ζεσταίνονται από τον ήλιο. Χρειάζονται την ηλιακή θερμότητα για να δραστηριοποιηθούν, αλλά πρέπει να αποσύρονται σε σκιερά σημεία για να αποφύγουν την υπερθέρμανση. Πολλά είδη μειώνουν τη δραστηριότητά τους κατά τις θερμότερες ώρες της ημέρας ή δραστηριοποιούνται μετά τη δύση του ήλιου κατά τους θερμότερους μήνες του χρόνου. Τα ερπετά που ζουν σε εύκρατες περιοχές πέφτουν σε χειμερία νάρκη. Οι λειτουργίες του οργανισμού τους μειώνονται στο ελάχιστο και επανέρχονται στον κανονικό τους ρυθμό την άνοιξη.
Τα περισσότερα ερπετά γεννούν αυγά, με μεμβρανώδες (φίδια, σαύρες) ή σκληρό κέλυφος (χελώνες, κροκόδειλοι), ενώ κάποια είδη είναι ζωοτόκα, δηλαδή γεννούν ζωντανά μικρά. Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με τους γονείς τους και μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους αμέσως μετά τη γέννησή τους.
Η όσφρηση στα ερπετά είναι έντονα αναπτυγμένη και πολλές φορές αντικαθιστά την όραση. Επίσης, τα φίδια φέρουν δηλητηριώδεις αδένες στη βάση της άνω γνάθου, οι οποίοι εκκρίνουν το δηλητήριο σε αύλακα ή κοιλότητα των δηλητηριωδών δοντιών. Στην Ελλάδα τα μόνα φίδια που διαθέτουν ισχυρό δηλητήριο είναι οι οχιές, αλλά ακόμα και αυτές θεωρείται ότι πρέπει να δαγκώσουν πολλές φορές έναν άνθρωπο, για να καταφέρουν τον θάνατό του.
Κοινό γνώρισμα στα διάφορα είδη είναι η μακροβιότητα. Διάφορες χελώνες για παράδειγμα ζουν περισσότερο από 150 χρόνια. Τα ερπετά είναι γνωστά εδώ και 350 εκατομμύρια χρόνια. Απο τα 100 είδη ερπετών που απαντούν στην Ευρώπη, τα 61 υπάρχουν στην Ελλάδα, ενώ πολυάριθμα είναι τα υποείδη τους, πολλά από τα οποία αποτελούν στενότοπα ενδημικά (πολύ μικρή εξάπλωση, π.χ. μόνο σε ένα νησί). Η ελληνική ερπετοπανίδα είναι η πλουσιότερη της Ευρώπης. Για παράδειγμα, ολόκληρη η Σκανδιναβία αριθμεί 20 μόλις είδη ερπετών!
Στην Πάρνηθα πιθανολογείται με βάση τη βιβλιογραφία ότι υπάρχουν 3 είδη χελωνών, 10 είδη σαυρών και 9 είδη φιδιών (Αμοργιανιώτης & Βαβίζος, 1997). Αναλυτικότερα, αυτά είναι τα εξής:
Χελώνες
  • Testudo boettgeri (=T. hermanni)(Μεσογειακή χελώνα)
  • ? Testudo ibera (=T. graeca)(Ελληνική χελώνα)
  • Testudo marginata(Κρασπεδωτή χελώνα)

Σαύρες
  • Cyrtodactylus kotschyi(Κυρτοδάχτυλος)
  • Anguis fragilis(Κονάκι)
  • Ophisaurus apodus(Τυφλίτης)
  • Ablepharus kitaibelii(Αβλέφαρος)
  • Chalcides ocellatus(Λιακόνι)
  • Ophiomorus punctatissimus(Οφιόμορος)
  • Lacerta trilineata(Πρασινόσαυρα)
  • Podarcis erhardii(Αιγαιόσαυρα)
  • Podarcis muralis(Τοιχόσαυρα)
  • Podarcis taurica(Ταυρική γουστέρα)

Φίδια
  • Typhlops vermicularis(Σκουληκόφιδο)
  • Coluber gemonensis(Δενδρογαλία)
  • Coluber najadum(Σαΐτα)
  • Elaphe situla(Σπιτόφιδο)
  • Elaphe quatuorlineata(Λαφίτης)
  • Malpolon monspessulanus(Σαπίτης)
  • Natrix natrix(Νερόφιδο)
  • Telescopus fallax(Γατόφιδο)
  • Vipera ammodytes(Οχιά)
? αμφίβολο εάν υπάρχει στην Πάρνηθα


Ειδικές έρευνες θα γίνουν για να προσδιορίσουν την επίδραση της φωτιάς στους πληθυσμούς των ερπετών του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 13:37, 08-08-12:

#13
ΠΤΗΝΑ
Τα ερπετά και τα πτηνά παρουσιάζουν πολλές μορφολογικές ομοιότητες, οι οποίες επέτρεψαν τη συνένωσή τους σε μια ομάδα με το όνομα σαυροψίδια. Η συγκριτική ανατομία και η παλαιοντολογία συμφωνούν ότι τα πτηνά προήλθαν από τα ερπετά.

Τα πτηνά είναι ομοιόθερμα σπονδυλωτά, που το δέρμα τους είναι λεπτό και καλύπτεται από φτερά. Τα πτηνά έχουν προσαρμοστεί στην πτήση, με εξαίρεση μερικά τα οποία έχασαν αυτή την ικανότητα, όπως η στρουθοκάμηλος. Το πρώτο ζεύγος των άκρων τους έχει μετατραπεί σε όργανα πτήσης, τις πτέρυγες ή φτερούγες. Τα πτηνά που ζουν συνεχώς στον ίδιο τόπο λέγονται καθιστικά. Αποδημητικά ή μεταναστευτικά λέγονται τα είδη που μεταναστεύουν κατά σμήνη σε θερμότερες περιοχές για να περάσουν τον χειμώνα και επανέρχονται την άνοιξη. Άλλα πτηνά, τα διαβατικά, κατά τις μεταναστεύσεις τους διέρχονται από έναν τόπο και τέλος, τα ενδημικά ζουν συνεχώς σε ορισμένη γεωγραφική περιοχή. Ο τόπος στον οποίο ένα μεταναστευτικό πτηνό γεννά είναι η πατρίδα του. Η μετανάστευση είναι κληρονομικό ένστικτο, οφειλόμενο σε παλιές συνήθειες, όταν εξαιτίας κλιματολογικών ή γεωλογικών δυσμενών μεταβολών του περιβάλλοντος αναγκάζονταν να μετακινηθούν από τη μια περιοχή στην οποία ζούσαν σε άλλη, για την ανεύρεση ευνοϊκών συνθηκών διαβίωσης και κυρίως τροφής.
Οι μεταναστεύσεις επιτελούνται κατά ομάδες, αποτελούμενες και από τα δύο φύλα ενός είδους ή από το ένα φύλο ή από άτομα ορισμένης ηλικίας ή από άτομα πολλών ειδών και τα πτηνά ακολουθούν συνήθως την ίδια πορεία.
Ο σκελετός των πτηνών είναι λεπτός αλλά ισχυρός, οστεοποιημένος και στερεός. Τα οστά για να είναι ελαφριά περιέχουν εσωτερικά πολλές κοιλότητες γεμάτες με αέρα, τα καλούμενα πνευματικά οστά, τα οποία συνδέονται με τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελούν συμπαγές και στερεό σύνολο, ικανό να αντιστέκεται στην πίεση του αέρα κατά την ταχεία πτήση.
Τα πουλιά στερούνται δοντιών και χειλιών. Οι γνάθοι καλύπτονται από κεράτινες πλάκες και αποτελούν το ράμφος, το οποίο χρησιμεύει για τη συλλογή ή σύλληψη της τροφής, την τακτοποίηση των φτερών, τη συλλογή, μεταφορά και τοποθέτηση του υλικού της φωλιάς, για την άμυνα και πολλές άλλες εργασίες. Η μορφή του ράμφους έχει σχέση με το είδος της τροφής, με την οποία τρέφεται το πτηνό.
Η αίσθηση της όσφρησης είναι ελάχιστα αναπτυγμένη και της γεύσης είναι υποτυπώδης, ενώ η ακοή και η όραση είναι πολύ αναπτυγμένες. Οι οφθαλμοί των πτηνών είναι ισχυρότεροι των θηλαστικών. Το χελιδόνι, το οποίο πετά ταχύτατα, συλλαμβάνει με απαράμιλλη ευστοχία ιπτάμενα έντομα. Τα πτηνά έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα και οπτική ισχύ από τον άνθρωπο. Επίσης, με το μεγάλο άνοιγμα της κόρης των πτηνών, οι εικόνες καθίστανται φωτεινότερες. Τέλος, εκτός από τα νυκτόβια αρπακτικά, όπως η κουκουβάγια κ.ά., τα οποία έχουν στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού τα μάτια, τα άλλα πτηνά έχουν γωνία ορατότητας αρκετά ευρεία, έως 300 μοίρες, χωρίς να κινούν το κεφάλι τους.
Τα πτηνά είναι γνωστά εδώ και 200 περίπου εκατομμύρια χρόνια. Αριθμούν 8.700 περίπου είδη και ο πληθυσμός τους σε όλον τον κόσμο υπολογίζεται σε 100 δισεκατομμύρια περίπου άτομα. Στην Ευρώπη έχουν παρατηρηθεί περίπου 475 είδη πτηνών, ενώ στη χώρα μας απαντάται η συντριπτική πλειοψηφία, 436 είδη, από τα οποία τα 2/3 φτιάχνουν τις φωλιές τους εδώ. Στην Πάρνηθα πιστεύεται ότι είναι παρόντα 131 είδη πουλιών (Αμοργιανιώτης & Χατζηρβασάνης, 1997). Ειδικές έρευνες θα γίνουν για να προσδιορίσουν την επίδραση της φωτιάς στους πληθυσμούς των πτηνών του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 14:07, 08-08-12:

#14
ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ
Τα θηλαστικά είναι εκείνη η ομάδα ζώων που τρέφουν τα νεογνά τους με γάλα που παράγεται από ειδικούς γαλακτογόνους αδένες, τους μαστούς. Είναι τα πιο εξελιγμένα ζώα, καθώς έχουν μεγάλο μέγεθος εγκεφάλου, αναπτυγμένο νευρικό σύστημα και αυξημένη νοημοσύνη. Πρόγονός τους ήταν ένα είδος ερπετού, το οποίο έζησε πριν από 155 εκατομμύρια χρόνια.

Το χαρακτηριστικό τους είναι ότι το σώμα τους καλύπτεται με τρίχες και φέρει ιδρωτοποιούς και σμηγματογόνους αδένες. Στη μεγάλη πλειοψηφία τους είναι ζωοτόκα. Είναι ομοιόθερμα, δηλαδή η θερμοκρασία του σώματός τους διατηρείται σταθερή (36–38°C), ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Ορισμένα είδη δε διαθέτουν πλήρες σύστημα ελέγχου της θερμοκρασίας τους και για να αποφύγουν τις χαμηλές θερμοκρασίες και την έλλειψη τροφής τον χειμώνα, ναρκώνονται σε υπόγειες στοές ή σε άλλους κλειστούς χώρους (διαχείμαση). Άλλα είδη, κυρίως τροπικά, πέφτουν σε μια κατάσταση αδράνειας, γνωστή ως διάπαυση και η οποία γίνεται κατά τους θερινούς μήνες, για να αντιμετωπιστούν η υψηλή θερμοκρασία, η ξηρασία και η έλλειψη τροφής. Τέλος, άλλο ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε κάποια είδη θηλαστικών είναι η μετανάστευση, η οποία έχει καθορισμένο δρομολόγιο, συγκεκριμένο τόπο προορισμού και συνοδεύεται πάντα από ταξίδι επιστροφής στο σημείο αναχώρησης. Το μικρότερο θηλαστικό είναι ένα είδος τυφλοπόντικα, με σωματικό μήκος 3,1 cm, ενώ το μεγαλύτερο είναι η γαλάζια φάλαινα, που ξεπερνά τα 30 m και έχει βάρος πάνω από 100 τόνους. Το μεγαλύτερο δε χερσαίο θηλαστικό είναι ο ελέφαντας, με ύψος 3,5 m και βάρος 7 – 8 τόνους.
Τα περισσότερα θηλαστικά είναι χερσόβια, μερικά σκάβουν στοές κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και ζουν υπόγεια, ενώ άλλα είναι υδρόβια, δενδρόβια ή ιπτάμενα. Τα περισσότερα είναι νυχτόβια, αλλά πολλά είναι δραστήρια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα θηλαστικά απαντώνται είτε μεμονωμένα άτομα είτε σε αγέλες ή πολυπληθείς ομάδες, σε όλη την επιφάνεια της γης, εκτός από το μεγαλύτερο τμήμα της Ανταρκτικής.
Σε όλο τον κόσμο έχουν αναγνωριστεί περίπου 4.600 είδη. Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 120, με πολλά από αυτά να είναι σπάνια, ενδημικά και απειλούμενα. Για την Πάρνηθα αναφέρονται 37 είδη θηλαστικών (Αμοργιανιώτης & Παπίκα, 1997, Hanak et al., 2001).
Η μεγάλη πυρκαγιά εκτός από την φυσική εξόντωση αρκετών ζώων κατέστρεψε και ίσως τους σημαντικότερους βιότοπους πολλών μεγάλων θηλαστικών και κυρίως του ελαφιού. Περιοχές με πηγές, άφθονη τροφή και φυσικά καταφύγια για πολλά είδη, καταστράφηκαν. Βρέθηκε σχετικά μικρός αριθμός καμένων θηλαστικών (18 νεκρά ελάφια, 3 αίγαγροι). Ο κύριος όγκος των πληθυσμών έχει διασωθεί και σχεδιάζεται εκ νέου η διαχείρισή τους.

  • Erinaceus concolor (Σκαντζόχοιρος)
  • Talpa caeca(Τυφλοασπάλακας)
  • Crocidura leucodon(Χωραφομυγαλίδα)
  • Crocidura suaveolens(Κηπομυγαλίδα)
  • Suncus etruscus(Ετρουσκομυγαλίδα)
  • Tadarida teniotis (Τατόι)(Νυχτονόμος)
  • Rhinolophus ferrum-equinum (Τατόι)(Τρανορινόλοφος)
  • Rhinolophus hipposideros (Τατόι(Μικρορινόλοφος)
  • Rhinolophus blasii (Τατόι)(Ρινόλοφος)
  • Eptesicus serotinus (Τατόι)(Τρανονυχτερίδα)
  • Myotis blythi (Τατόι)(Μικρομυωτίδα)
  • Myotis blythi (Τατόι)(Μικρομυωτίδα)
  • Myotis emarginatus (Τατόι)(Πυρρομυωτίδα )
  • Myotis myotis (Τατόι)(Τρανομυωτίδα)
  • Nyctalus leisleri (Τατόι)(Μικρονυχτοβάτης)
  • Pipistrellus pipistrellus (Τατόι)(Νανονυχτερίδα)
  • Hypsugo savii (Τατόι)(Βουνονυχτερίδα)
  • Plecotus auritus (Τατόι)(Ωτονυχτερίδα)
  • Lepus europaeus(Λαγός)
  • Sciurus vulgaris (Σκίουρος)
  • Dryomys nitedula(Δενδρομυωξός)
  • Glis glis(Δασομυωξός)
  • Spalax leucodon (Μικροτυφλοπόντικας)
  • Cricetulus migratorius(Νανοκρικετός)
  • Microtus guentheri(Αρουραίος Μεσογείου)
  • Microtus savii (Σκαπτοποντικός)
  • Apodemus mystacinus(Βραχοποντικός)
  • Apodemus sylvaticus(Δασοποντικός)
  • Apodemus flavicolis(Κρικοποντικός)
  • Rattus ratus(Μαυροποντικός)
  • Rattus norvegicus(Δεκατιστής)
  • Mus domesticus (Σταχτοποντικός)
  • Vulpes vulpes (Αλεπού)
  • Mustela nivalis(Νυφίτσα)
  • Martes foina(Κουνάβι)
  • Meles meles(Ασβός)
  • Cervus elaphus(Kόκκινο Ελάφι)
  • Capra aegagrus cretica(Κρητικός Αίγαγρος)[Εισαχθέν είδος]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 14:12, 08-08-12:

#15
ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΕΛΑΦΙ

Το κόκκινο ελάφι ή έλαφος ο ευγενής (Cervus elaphus) είναι ο πρωταγωνιστής της πανίδας στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας. Ζει και αναπαράγεται σε φυσικό περιβάλλον στον ορεινό όγκο της Πάρνηθας. Γενικά στην χώρα μας έχουν μείνει μόλις δύο μεγάλοι πληθυσμοί του είδους αυτού, ένας στην Ροδόπη και ο μεγαλύτερος βρίσκεται στην Πάρνηθα, όπου υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 500 άτομα (Παπίκα, 2007). Για την προστασία του είχε ιδρυθεί εκτροφείο στη θέση Παλαιοχώρι, έκτασης 300 στρεμμάτων, το οποίο όμως καταστράφηκε στη Μεγάλη Φωτιά.

Η ονομασία κόκκινο οφείλεται στο καφε-κόκκινο χρώμα του τριχώματος και έχει δοθεί στο ελάφι αυτό, για να ξεχωρίζει από το άλλο είδος ελαφιού της Ελλάδας, το πλατώνι (Cervus dama ή Dama dama). Το κόκκινο ελάφι υπάρχει σε όλη την έκταση του Δρυμού. Τον χειμώνα κατεβαίνει σε περιοχές με μικρότερο υψόμετρο για αναζήτηση τροφής. Το φθινόπωρο, που είναι η περίοδος αναπαραγωγής του, οι φωνές των ενήλικων αρσενικών που καλούν τα θηλυκά, ακούγονται σε όλο το βουνό. Πατήστε εδώ για να ακούσετε την κραυγή του αρσενικού ελαφιού που προσπαθεί να προσελκύσει όσα περισσότερα θηλυκά μπορεί και να σχηματίσει το "χαρέμι" του (το ελάφι είναι πολυγαμικό είδος).

Το θηλυκό ελάφι δεν έχει κέρατα και γεννάει την άνοιξη συνήθως ένα μικρό. Το νεαρό ελάφι φέρει άσπρες βούλες, οι οποίες χάνονται όσο μεγαλώνει. Τα αρσενικά μόνο έχουν κέρατα, που όταν βγαίνουν έχουν ένα βελούδινο περίβλημα, το οποίο προσπαθούν να αποβάλλουν τρίβοντας τα κέρατά τους στα δέντρα. Όταν τα κέρατα αναπτυχθούν τελείως, πέφτουν και βγαίνουν νέα κάθε χρόνο.
Το ελάφι είναι φυτοφάγο ζώο και τρέφεται κυρίως με πόες, νεαρά κλαδιά από θάμνους και δένδρα, καρπούς, φρούτα και μανιτάρια. Παραμένει κοντά σε πηγές και ρέματα και του αρέσουν πολύ οι λάσπες, στις οποίες κυλιέται για να αποβάλλει τα παράσιτα.
Από την πρόσφατη πυρκαγιά βρέθηκαν απανθρακωμένα 18 ελάφια, αριθμός σχετικά μικρός σε σύγκριση με το συνολικό πληθυσμό τους. Η μεγαλύτερη ζημιά που έγινε εξαιτίας της πυρκαγιάς σε σχέση με την άγρια πανίδα είναι η καταστροφή σημαντικών βιοτόπων των μεγάλων κυρίως θηλαστικών (ελάφια, ζαρκάδια, αίγαγροι, κλπ.), με αποτέλεσμα την αναγκαστική μετακίνηση μέρους των πληθυσμών τους σε περιοχές λιγότερο ευνοϊκές για εύρεση τροφής, καταφυγίων και φυσικής ηρεμίας και ασφάλειας. Γίνεται προσπάθεια να απαγορευθεί το κυνήγι στις περιοχές αυτές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 14:14, 08-08-12:

#16
ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΑΙΓΑΓΡΟΣ (ΑΓΡΙΜΙ)
Ο κρητικός αίγαγρος (Capra aegarus subsp. cretica) έχει εισαχθεί στην Πάρνηθα από το 1961. Ζει και αναπαράγεται φυσιολογικά στο βουνό και θεωρείται ότι έχει δημιουργήσει υγιείς πληθυσμούς στον Εθνικό Δρυμό.
Ο βιότοπός του είναι τα απόκρημνα ασβεστολιθικά βράχια του βουνού, όπου μπορεί κανείς να παρατηρήσει μικρές ομάδες αυτών των υπέροχων ζώων. Δυστυχώς ακόμα δεν έχει γίνει καμία επισταμένη μελέτη για τον πληθυσμό τους, η οποία είναι επιτακτική, με δεδομένο μάλιστα ότι οι αίγαγροι της Πάρνηθας είναι εντελώς απομονωμένοι και σίγουρα θα υπάρχουν φαινόμενα αιμομιξίας.
Στην Μεγάλη Φωτιά κάηκαν 3 αίγαγροι (πολύ μικρός αριθμός) και βέβαια πρέπει να διερευνηθούν οι επιπτώσεις της πυρκαγιάς στους βιοτόπους τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 15:24, 08-08-12:

#17
ΑΠΕΙΛΕΣ
  • ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Τα απορρίμματα είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας. Αυτά συσσωρεύονται στους χώρους αναψυχής και λόγω καθυστέρησης στην αποκομιδή τους από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Αχαρνών, διασπείρονται σε μεγάλη απόσταση από τους σκύλους και τις αλεπούδες που περιφέρονται στο βουνό, καθώς και από τον αέρα.
Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το φαινόμενο, κάνουμε έκκληση στους πολίτες και τους εργαζόμενους που ανεβαίνουν στην Πάρνηθα, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με τα απορρίμματά τους και να τα πετούν στους ειδικούς κάδους που έχουν τοποθετηθεί σε όλους τους χώρους αναψυχής. Μετά την επίσκεψή μας στο βουνό πρέπει να αφήνουμε πίσω μόνο τα ίχνη μας. Είναι καθήκον όλων μας να προστατεύσουμε την ομορφιά του βουνού.

  • ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ
Τον μεγαλύτερο κίνδυνο καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος της Πάρνηθας αποτελούν οι πυρκαγιές, οι οποίες είναι συχνό φαινόμενο στην περιοχή. Μέχρι το έτος 1950 έχουμε καταγραφή μόνο των μεγάλων πυρκαγιών. Από το 1950 και εντεύθεν καταγράφηκαν πλήρως όλα τα επεισόδια.
Τα σπουδαιότερα συμπεράσματα από την παραπάνω έρευνα είναι τα εξής:
- Ο αριθμός των πυρκαγιών εξαρτάται περισσότερο από το βαθμό της ανθρώπινης δραστηριότητας στα δάση και τις δασικές εκτάσεις και λιγότερο από την επικρατούσα βλάστηση (είδος, πυκνότητα κτλ.)
- Το πυκνότατο οδικό δίκτυο του Τατοΐου, που είναι από τα μεγαλύτερα για τα ελληνικά δάση (33 m/Ha στο νότιο τμήμα του) δεν είχε επίδραση στον παραπάνω δείκτη που στο δάσος αυτό έχει και τη μέγιστη τιμή (620,17 στρ./ πυρκαγιά).
- Οι καταστρεπτικότερες πυρκαγιές για την περίοδο 1959-1996 (που υπάρχουν πλήρη στοιχεία) συνέβησαν με ακραίες καιρικές συνθήκες, τα δε αίτιά τους ήταν ο εμπρησμός, (Πάρνηθα 4.000 στρ. το 1977, Βαρυμπόπη 5.200 στρ. το 1986) ή παρέμειναν άγνωστα (Τατόι 13.000 στρ. το 1974, και 5.000 στρ. το 1987, Φυλή 10.500 στρ. το 1989).
- Ο αριθμός των πυρκαγιών σε ιδιωτικά δάση αντιπροσωπεύει το 24% του συνολικού αριθμού των πυρκαγιών της περιοχής και το 67% της καμένης έκτασης. Ο δείκτης καμένης έκτασης ανά πυρκαγιά στα δάση αυτά είναι 796,45 στρ./ πυρκαγιά.
  • ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΥΝΗΓΙ
Είναι γνωστό ότι το κυνήγι απαγορεύεται στην Πάρνηθα. Παρ’ όλα αυτά, έχουν σημειωθεί αρκετά κρούσματα λαθροθηρίας, με θύματα κυρίως πουλιά, λαγούς και ελάφια. Δυστυχώς, η Πάρνηθα έχει πολύ μεγάλη έκταση και το προσωπικό του Δασαρχείου Πάρνηθας που είναι το αρμόδιο για τη φύλαξή της δεν επαρκεί για να την καλύψει ούτε ποσοτικά ούτε χρονικά, δηλαδή όλο το εικοσιτετράωρο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί λαθροθήρες να καταφέρνουν να ξεφεύγουν. Είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ενημέρωση των πολιτών και με κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή και ανθρώπινο δυναμικό από το Δασαρχείο.
Πολύ σημαντική βοήθεια προσφέρει η Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή, που διεξάγει επίσης συχνές περιπολίες σε όλο τον ορεινό όγκο της Πάρνηθας.
Στις περιοχές όπου το κυνήγι επιτρέπεται, δημιουργείται αυτό το απαράδεκτο θέαμα με σκόρπιους κάλυκες πεταμένους στο έδαφος. Ελπίζουμε οι κυνηγοί να ευαισθητοποιηθούν σε αυτό το θέμα και να είναι πιο προσεκτικοί όταν ανεβαίνουν στο βουνό γι' αυτή τους τη δραστηριότητα.

  • ΞΗΡΑΝΣΗ ΤΗΣ ΕΛΑΤΗΣ
Το ελατοδάσος της Πάρνηθας αντιμετωπίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια πρόβλημα ξήρανσης. Η πρώτη εικόνα που βλέπει ο επισκέπτης της Πάρνηθας είναι καχεκτικά, άρρωστα, γερασμένα και ξερά δέντρα.Η ξήρανση αυτή προκαλείται από το φλοιοφάγο έντομο Gryphalus piceae. Σύμφωνα με ερευνητές (Τσόπελας, 2002), το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο τα τελευταία χρόνια. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο νεκρώνονται κατά μέσο όρο περίπου 50.000 δέντρα!
Παρακάτω παρατίθεται η ομιλία του κ. Π. Τσόπελα σχετικά με την ξήρανση της ελάτης, από την ημερίδα για τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας που πργματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 2002 στο δήμο Αχαρνών.
Ο ιξός είναι ένα ημιπαράσιτο που προσβάλλει την κεφαλληνιακή ελάτη και θεωρείται ότι συμβάλλει στην εξασθένηση των δέντρων. Τα έλατα γίνονται πιο ευάλωτα στα φλοιοφάγα έντομα και νεκρώνονται.

Πρόβλημα ξήρανσης παρατηρείται επίσης στις δρυς και στα αείφυλλα πλατύφυλλα από την κάμπια της νυχτοπεταλούδας Limantria dispar, ενώ τα κυπαρίσσια σε όλη την Ελλάδα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα και πεθαίνουν το ένα μετά το άλλο από καρκίνο.
  • ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ

Τα πευκοδάση της Πάρνηθας καταλαμβάνουν μία μεγάλη έκταση στον Εθνικό Δρυμό. Τα τελευταία χρόνια όμως η εμφάνιση επιβλαβών εντόμων απειλεί την εξέλιξή τους. Το έντομο Marchalina hellenica και η κάμπια της πεταλούδας Thaumetopaea pityocampa είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την ξήρανση πολλών δέντρων χαλεπίου πεύκης στο βουνό.

  • ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
Η ίδρυση του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας το 1961 δεν κατάφερε να διευθετήσει το θέμα των διάφορων εγκαταστάσεων. Αυτές, προϋπήρχαν στο βουνό και θεωρήθηκε τότε αδύνατη η απομάκρυνσή τους. Στις εγκαταστάσεις αυτές περιλαμβάνονται: 1) το στρατόπεδο της Πολεμικής Αεροπορίας στην κορυφή Καραβόλα, 2) το στρατόπεδο του Πολεμικού Ναυτικού στην κορυφή Λαγός, 3) ραδιοτηλεοπτικές, τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις και ο πύργος του ΟΤΕ στην κορυφή Όρνιο, 4) πάρκο κεραιών στην κορυφή Αέρας, 5) το καζίνο στην κορυφή Μαυροβούνι, 6) το εστιατόριο-ξενοδοχείο "Κυκλάμινα" στη θέση Αγ. Τριάδα, 7) ο χώρος κατασκηνώσεων στη θέση Παλιοχώρι,8 ) το τελεφερίκ στη θέση Μετόχι και 9) το παλιό "Ξενία" κοντά στην Αγ. Τριάδα. Στην πυρκαγιά της 28/06/2007 καταστράφηκαν οι εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού στον Λαγό, καθώς και το "Ξενία". Οι εναπομείνασες εγκαταστάσεις συνεχίζουν να επηρεάζουν τόσο την χλωρίδα όσο και την πανίδα του Δρυμού. Καθώς οι περισσότερες από αυτές καταλαμβάνουν τις υψηλότερες κορυφές, έχουν εκτοπίσει είδη φυτών που ζουν αποκλειστικά στα σημεία αυτά και πλέον τα θεωρούμε σπάνια ή εξαφανισθέντα από το βουνό. Ακόμη, τόσο οι ίδιες οι εγκαταστάσεις, όσο και οι εργαζόμενοι σε αυτές, προκαλούν όχληση στα ζώα του βουνού. Τέλος, η αισθητική αλλοίωση του τοπίου από αυτό το πλήθος κεραιών και των κτηρίων, σε συνδυασμό με την εναπόθεση μπαζών και διάφορων άχρηστων υλικών στους χώρους αυτούς, γεννούν ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας ενός πυρήνα προστατευόμενης περιοχής.
Στην φωτογραφία φαίνονται οι τρεις υψηλότερες κορυφές της Πάρνηθας που έχουν καλυφθεί από στρατιωτικές, ραδιοτηλεοπτικές και τηλεπικοινωνιακές εγκαταστάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 23:05, 08-08-12:

#18
Η ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ 28/6/2007
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας, με τη σπάνια ομορφιά του, την πλουσιότατη χλωρίδα, τη μοναδική του πανίδα και με τους ελεύθερους πληθυσμούς των ελαφιών, ζαρκαδιών, αιγάγρων κ.λ.π. και τα απαράμιλλης ομορφιάς φυσικά τοπία του, δεν είναι πλέον όπως τον γνωρίζαμε. Ό,τι δεν έγινε τους τελευταίους τουλάχιστον δύο αιώνες (τα μεγάλα έλατα είχαν ηλικία 180 – 240 ετών) συνέβη το απόγευμα της 28/6/2007 όταν, μία πυρκαγιά που ξεκίνησε την προηγούμενη μέρα στο χωριό Στεφάνη Βοιωτίας, δεν αντιμετωπίστηκε έγκαιρα, με αποτέλεσμα να κατακάψει 36.338 στρέμματα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, από τα οποία τα 21.800 ήταν δάσος κεφαλληνιακής ελάτης.
Για την προστασία του Εθνικού Δρυμού από τις πυρκαγιές, είχε διανοιχθεί πλήρες δίκτυο δρόμων και αντιπυρικών λωρίδων (πάνω από 400 km συνολικά), κατασκευάστηκαν υδατοδεξαμενές, πυροφυλάκια, και έγιναν εκτεταμένοι καθαρισμοί παρόδιας βλάστησης.
Η ανάπτυξη όμως μεγάλου μετώπου πυρκαγιάς στη Βοιωτία, το οποίο με τη βοήθεια δυτικών ανέμων, κινήθηκε προς Πάρνηθα και απέκτησε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, είχε σαν αποτέλεσμα, να μην χρησιμοποιηθούν οι υφιστάμενες υποδομές, και να καταστραφεί μεγάλο μέρος του Εθνικού Δρυμού, στο οποίο περιλαμβάνονται εκτός του δάσους της κεφαλληνιακής ελάτης και σημαντικότατοι βιότοποι της άγριας πανίδας και κυρίως των ελαφιών.
Η μη έγκαιρη αντιμετώπιση της πυρκαγιάς το απόγευμα της 27/6/2007 στο σημείο έκρηξής της, είχε σαν αποτέλεσμα την επέκτασή της κατά τη διάρκεια της επερχόμενης νύκτας, ώστε το επόμενο πρωί να περάσει τον ασφάλτινο δρόμο Φυλής – Δερβενοχωρίων, να ανέλθει το απόγευμα της ίδιας μέρας τα υψώματα Μουγγουλτός και κορυφή Καραμανλή, από όπου αφού πέρασε τον δασικό δρόμο – αντιπυρική ζώνη Πηγή Φυλής – Βούντημα, στη θέση Καστρίζα (16:50 μ.μ. περίπου), κατευθύνθηκε προς Ντράσιζα, Πετράλωνα και Πλατάνα (19:00 μ.μ. περίπου) και στις 23:00 μ.μ. περίπου είχε φθάσει στο Καζίνο, αφού προηγουμένως είχε κάψει τις περιοχές Ρουμάνι, Καμπέρα, Παλιοχώρι, Λαγός, Ναυτικό, Αγ. Τριάδα και Γούρνες.
Μετά τις 23:30 μ.μ., ο άνεμος έπεσε και ταυτόχρονα άλλαξε κατεύθυνση. Έτσι, η φωτιά δεν προχώρησε ανατολικότερα προς Τατόι (σταμάτησε στο Ρέμα Χούνης), ούτε νότια προς Κεραμίδι, Μετόχι και Θρακομακεδόνες (σταμάτησε στον Αγ. Γεώργιο Κεραμιδίου).
Γεώργιος Αμοργιανιώτης,
Δασολόγος
Δασάρχης Πάρνηθας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 23:14, 08-08-12:

#19
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ
ΑΜΕΣΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ
Η πυρκαγιά της 28/6/2007 έκαψε συνολικά έκταση 36.338,16 στρεμμάτων στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας. Από αυτά τα 16.025,25 στρ. ανήκουν στον πυρήνα του Δρυμού και τα 20.312,48 στρ. στην περιφερειακή ζώνη. Τα 10.561,98 ήταν δάση χαλεπίου πεύκης, τα 21.800 ήταν δάση κεφαλληνιακής ελάτης και τα 3.976,2 στρ. ήταν δάση αείφυλλων πλατύφυλλων. Κάηκαν επίσης 79,86 στρ. αγροτικών εκτάσεων, καθώς και οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού στη θέση Σκίπιζα.

Καταστράφηκαν ολοσχερώς οι εγκαταστάσεις του εκτροφείου ελαφιών του Δασαρχείου στη θέση Παλιοχώρι – Βιλιάνι, το υπό κατασκευήν κέντρο ενημέρωσης επισκεπτών του Δασαρχείου στην Αγ. Τριάδα, το δασοφυλάκιο της Αγ. Τριάδας, 3 χώροι δασικής αναψυχής στις θέσεις Πλατάνα, Βιλιάνι και Αγ. Γεώργιος Κεραμιδίου, καθώς και τα υφιστάμενα δίκτυα ΔΕΗ, ΟΤΕ και ύδρευσης.


Όσον αφορά την άγρια πανίδα, παρά τα όσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν μετά την πυρκαγιά, οι εξακριβωμένες απώλειές της δεν είναι σοβαρές. Μετά τη διαπίστωση ότι η φωτιά κατευθύνεται προς το δρυμό, ο φύλακας του εκτροφείου μαζί με τον προϊστάμενο του Δασαρχείου, άνοιξαν τις πόρτες του εκτροφείου και απελευθέρωσαν τα 35 ελάφια που βρίσκονταν μέσα σ’ αυτό. Συνολικά καταμετρήθηκαν από υπαλλήλους του Δασαρχείου και από τους υλοτόμους που κατασκεύασαν τα αντιπλημμυρικά έργα της Πάρνηθας, και περπάτησαν σπιθαμή προς σπιθαμή ολόκληρη την καμένη έκταση, 18 καμένα ελάφια, που στην πλειοψηφία τους ήταν μητέρες με τα μικρά τους,μπορούσαν να τις ακολουθήσουν, καθώς και 3 αίγαγροι, που προφανώς εγκλωβίστηκαν στις φλόγες. Ο μεγάλος πληθυσμός των ελαφιών του δρυμού εξακολουθεί να είναι ακμαίος, έχει μετακινηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος του στο άκαυτο τμήμα του δρυμού, καθώς και στα όμορα του δρυμού δάση της Δ. Αττικής και της Βοιωτίας. Σημαντικός αριθμός επίσης μετακινήθηκε προς τα όμορα δάση του Αυλώνα, των Αφιδνών και του Τατοΐου. Στις νέες θέσεις, όμως, πολλές από τις οποίες γειτνιάζουν με κατοικημένες περιοχές, η εξεύρεση τροφής, νερού και καταφυγίου είναι δυσχερέστερη και κατά συνέπεια απαιτείται αυξημένη μέριμνα για την προστασία τους.
Όσον αφορά τα άλλα μεγάλα θηλαστικά του δρυμού (λαγοί, αλεπούδες, ασβοί, κλπ.), δεν βρέθηκε σημαντικός αριθμός καμένων ζώων.

ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ
Η εκδήλωση πυρκαγιάς σε μία περιοχή έχει σοβαρότατες περιβαλλοντικές, οικολογικές, οικονομικές, αισθητικές, πολιτιστικές και λοιπές επιπτώσεις για τους κατοίκους της περιοχής αυτής. Στα δασικά οικοσυστήματα έχουμε οπισθοδρόμηση για αρκετές δεκαετίες, η πανίδα της περιοχής που επιβίωσε της πυρκαγιάς μεταναστεύει για άλλους βιοτόπους, η συγκράτηση του νερού στο έδαφος μειώνεται δραματικά, ενώ αντίθετα αυξάνει κατακόρυφα η επιφανειακή απορροή, παρασύροντας το γόνιμο επιφανειακό έδαφος, αυξάνοντας τις παροχές των ρεμμάτων και δημιουργώντας πλημμυρικά φαινόμενα στα κατάντη.
Ο κίνδυνος διάβρωσης του εδάφους στην καμένη περιοχή της Πάρνηθας και δημιουργίας πλημμυρικών φαινομένων είναι πολύ μεγάλος, τόσο λόγω των μεγάλων εγκάρσιων κλίσεων που επικρατούν, όσο και της παντελούς πλέον απουσίας βλάστησης, η οποία δυστυχώς κατακάηκε στο σύνολό της από τη μεγάλη ένταση της φωτιάς, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση της επιφανειακής απορροής.
Γεώργιος Αμοργιανιώτης,
Δασολόγος
Δασάρχης Πάρνηθας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 23:24, 08-08-12:

#20
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ
Δεν χωρά αμφιβολία ότι η καταστροφή που έγινε στον Εθνικό Δρυμό, είναι πολύ μεγάλη ως προς την αναδημιουργία του δάσους, για κάποιες επιφάνειες μάλιστα, μη αναστρέψιμη. Τις δυσμενείς επιπτώσεις της καταστροφής αυτής θα βιώσουν πολύ έντονα, για πολλά χρόνια και σε πολλούς τομείς, οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Για τον περιορισμό των δυσμενών επιπτώσεων της πυρκαγιάς έπρεπε να ληφθούν και ελήφθησαν άμεσα μέτρα για την αποφυγή περαιτέρω ζημιών και για να καθοριστούν οι νέοι στόχοι διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού, προσαρμοσμένοι στα νέα δεδομένα. Στα κατεπείγοντα μέτρα περιλαμβάνονται:
1. Η προστασία του πολύτιμου εδάφους, το οποίο στην Πάρνηθα είναι λίγο και εύκολο να αποπλυθεί λόγω των μεγάλων εγκάρσιων κλίσεων που επικρατούν.
2. Η προστασία των πέριξ του Δρυμού Δήμων, στους οποίους καταλήγουν τα μεγάλα ρέματα της Πάρνηθας, από πλημμυρικά φαινόμενα.
3. Η κήρυξη των καμένων εκτάσεων ως αναδασωτέων.
4. Η παροχή τροφής και νερού στα ελάφια, μέχρι να προσαρμοσθούν στα νέα περιβάλλοντά τους.
5. Εξασφάλιση κατάλληλου φυτευτικού υλικού για αναδάσωση των καμένων εκτάσεων.
6. Προσαρμογή της διαχείρισης των επισκεπτών του δρυμού στη νέα πραγματικότητα.
7. Σύνταξη μελετών αναδάσωσης των καμένων εκτάσεων και άμεση εφαρμογή τους.
8. Σύνταξη μελέτης μεταπυρικής διαχείρισης των αναγεννημένων εκτάσεων.

Τα μέτρα προστασίας του εδάφους των καμένων εκτάσεων και της αποφυγής πλημμυρικών φαινομένων στους όμορους δήμους Θρακομακεδόνων, Αχαρνών, Λιοσίων, Φυλής και Ασπροπύργου, υλοποιήθηκαν με την κατασκευή από τη Δ/νση Αναδασώσεων Αττικής και το Δασαρχείο Πάρνηθας, κορμοδεμάτων και κορμοπλεγμάτων στις πλαγιές καθώς και κορμοφραγμάτων και λιθοφραγμάτων (σαρζανέτ) στα ρέμματα ολόκληρης της καμένης έκτασης (30.000 στρ.).
Συνολικά κατασκευάστηκαν πάνω από 2.000 χιλιόμετρα κορμοδεμάτων, κλαδοπλεγμάτων, 4.050 ξυλοφράγματα και 33 λίθινα φράγματα. Τα έργα αυτά περατώθηκαν σε χρονικό διάστημα 2 μηνών περίπου. Η συμπεριφορά των παραπάνω έργων μετά τις πρώτες έντονες βροχοπτώσεις υπήρξε πολύ καλή.

Ολόκληρη η καμένη έκταση χωρίς εξαίρεση κηρύχτηκε αναδασωτέα με την 3220 / 25-7-07 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής. Έτσι αποκλείστηκε οριστικά η δυνατότητα χρήσης των καμένων εκτάσεων για άλλο σκοπό πλην της επαναδημιουργίας του δάσους. Η αναδάσωση στην Πάρνηθα παρουσιάζει ιδιαιτερότητες λόγω των επικρατουσών κλιματοεδαφικών συνθηκών και των φυομένων δασικών ειδών.
Συγκεκριμένα:
- Για τα δάση της χαλεπίου πεύκης (10.562 στρ.), η αναδημιουργία του δάσους είναι εξασφαλισμένη από τη φυσική αναγέννηση που θα ακολουθήσει μετά την πυρκαγιά. Ήταν φυσικά, συμπαγή δάση μεγάλης ηλικίας και υπάρχει αφθονία σπόρων στα κουκουνάρια που δεν κάηκαν από την πυρκαγιά και θα βλαστήσουν από το επόμενο έτος.
- Επίσης θα αναδημιουργηθούν τα δάση αειφύλλων πλατυφύλλων (3.976 στρ.) , μετά τις πρώτες βροχές, με την αναβλάστηση των πρέμνων, οι ρίζες των οποίων δεν καίγονται από την πυρκαγιά. Για τα δάση αυτά, όπως και για τα δάση της χαλεπίου πεύκης, απαιτείται μόνο προστασία από βόσκηση και από νέα πυρκαγιά.
- Το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται στην αναδημιουργία του καμένου ελατοδάσους. Η κεφαλληνιακή ελάτη είναι ψυχρόβιο είδος και δεν είναι προσαρμοσμένη στις πυρκαγιές, οι οποίες κατακαίουν και τα κουκουνάρια της, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν σπόροι μετά την φωτιά. Επιπλέον, η ανάπτυξη των νεαρών φυταρίων της απαιτεί σκίαση, που δεν υφίσταται στις καμένες εκτάσεις. Για την εξασφάλιση της σκίασης πρέπει να δημιουργηθεί προδάσος από άλλα είδη όπως μαύρη πεύκη (Pinus nigra) ή άρκευθο (Juniperus oxycedrus), στη σκιά του οποίου θα φυτευθεί ελάτη.
Στην Πάρνηθα έχει φυτευθεί σε κάποιες επιφάνειες (συστάδες, λόχμες, συδενδρίες) μαύρη πεύκη από την 10ετία του 1950. Παρουσιάζει πολύ καλή ανάπτυξη, δεν αναγεννάται φυσικά και στον υπόροφό της υπάρχει φυσική εγκατάσταση ελάτης. Η εμπειρία αυτή, μαζί και με άλλες μεθόδους τεχνητής σκίασης, θα χρησιμοποιηθεί για την αναδημιουργία του καμένου ελατοδάσους της Πάρνηθας, η οποία λόγω των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν (ασταθή εδάφη, μακρά ξηροθερμική περίοδος, μικρή φυτευτική περίοδος, κλπ.), θα απαιτήσει πολύ χρόνο, μεθοδικότητα, επιμονή και φυσικά μεγάλη δαπάνη. Βασική αρχή στην αναδημιουργία των καμένων δασών της Πάρνηθας θα είναι η ρητή απαγόρευση φύτευσης ειδών που δεν είναι αυτοφυή στην Πάρνηθα. Για την εξασφάλιση του αναγκαίου φυτευτικού υλικού, γίνεται ήδη σποροσυλλογή από τα διάφορα δασικά είδη της Πάρνηθας (ελάτη, χνοώδης δρυς, άρκευθος, οστρυά, αριά κλπ.). Από τους σπόρους αυτούς θα παραχθούν τα αντίστοιχα φυτάρια στο δασικό φυτώριο της Αγ. Τριάδας Πάρνηθας, το οποίο ήδη επεκτείνεται και εκσυγχρονίζεται. Τα πρώτα φυτάρια θα είναι έτοιμα σε 2 με 3 χρόνια από σήμερα ανάλογα με το δασικό είδος. Οι μελέτες αναδάσωσης είναι έτοιμες και θα αρχίσει η διαδικασία υλοποίησής τους σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα, που καθορίζουν και την επάρκεια του φυτευτικού υλικού.

Η διαχείριση των επισκεπτών του δρυμού, καθώς και η περιβαλλοντική ενημέρωση – εκπαίδευση, που γίνεται από το Δασαρχείο Πάρνηθας και από άλλους φορείς, θα προσαρμοσθεί στα νέα δεδομένα που προέκυψαν μετά την πυρκαγιά. Καθορίστηκαν νέες διαδρομές σε μονοπάτια που διέρχονται κατά ένα τμήμα σε καμένη έκταση και κατά το υπόλοιπο σε άκαυτο φυσικό δάσος ελάτης. Οι διαδρομές αυτές βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του καταφυγίου Μπάφι και έγινε πρόβλεψη ώστε και η πρόσβαση να είναι ευχερής και στον περιορισμένο χρόνο της ξενάγησης να παρέχεται η δυνατότητα παρουσίασης των αξιών του δρυμού, της σημασίας του, της διαχείρισής του, των κινδύνων που διατρέχει κ.λ.π., με την απόκτηση προσωπικής εμπειρίας και επαφής με τον φυσικό χώρο του δρυμού.
Γεώργιος Αμοργιανιώτης,
Δασολόγος
Δασάρχης Πάρνηθας



Πηγη
Ανάπτυξη-επιμέλεια:
Ειρήνη Απλαδά,
Βιολόγος-M.Sc. Περιβαλλοντικής Βιολογίας και Διαχείρισης Χερσαίων
και Θαλάσσιων Οικοσυστημάτων
mail: iaplada@yahoo.com
©2007

Οι φωτογραφίες που απεικονίζονται στις διάφορες ιστοσελίδες του Δρυμού, έχουν τραβηχτεί από τους: Απλαδά Ε., Αγγελίδη Ε., Αμοργιανιώτης Γ., Παπαγεωργίου Γ., Ζαρείφης Γ., Κόκλα Φ., Γκούρλιας Γ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 34,129 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:17, 12-11-15:

#21
Με πολύ μεγάλη χαρά παρουσιάζω αυτήν την είδηση.
Οι λύκοι επέστρεψαν στην Πάρνηθα 50 χρόνια μετά

Η πανίδα αναγεννάται
Ζώο περήφανο, σύμβολο της άγριας ζωής, αλλά και παρεξηγημένος κομιστής του φόβου, ο λύκος, αν και κυνηγήθηκε ανά τους αιώνες, φαίνεται να επανακάμπτει σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας. Και σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, από τις τελευταίες έρευνες της περιβαλλοντικής οργάνωσης Καλλιστώ, οι λύκοι έχουν επιστρέψει ύστερα από πενήντα χρόνια στα βόρεια της Αττικής.


Πριν από έναν χρόνο το Δασαρχείο Πάρνηθας ζήτησε τη συνδρομή της Καλλιστώς για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με την πιθανή επανεμφάνιση του λύκου στην περιοχή, καθώς τα τελευταία χρόνια υπήρχαν παρατηρήσεις ζώων που έμοιαζαν με λύκους, μαρτυρίες κτηνοτρόφων, αλλά και η εύρεση ενός νεκρού ζώου που έμοιαζε με λύκο.
Ο βιολόγος της Καλλιστώς κ. Γιώργος Ηλιόπουλος έστησε έναν μικρό αριθμό από κάμερες, σε διαφορετικές περιοχές του Εθνικού Δρυμού, θέσεις επιστημονικά επιλεγμένες με βάση την εκτίμηση της πιθανότερης θέσης για την παρουσία των λύκων.
Από τον Αύγουστο του 2014 έως τον Μάιο του 2015, οι κάμερες αυτές κατέγραψαν την παρουσία λίγων ατόμων, τόσο ενηλίκων όσο και νεαρών, και πλέον τα ευρήματα μελετώνται από τους υπεύθυνους για να παραχθούν τα επιστημονικά συμπεράσματα.

Επιβεβαίωση

Οπως αναφέρει ο κ. Ηλιόπουλος: «Η εξακρίβωση της παρουσίας των λύκων της Πάρνηθας ήταν κάτι αναμενόμενο, περισσότερο επιβεβαίωση, καθώς υπήρχαν φήμες ήδη από το 2012, παρά έκπληξη. Γνωρίζαμε μάλιστα ότι οι λύκοι είχαν επιστρέψει στον Ελικώνα από το 2005, επομένως ήταν φυσικό ένα ζώο με τόσο μεγάλες επικράτειες να βρεθεί σύντομα και στην Πάρνηθα».
Το πρώτο γενικό αποτέλεσμα της έρευνας ορίζει ως ελάχιστο πληθυσμιακό μέγεθος τον μέγιστο αριθμό λύκων που καταγράφηκαν ταυτόχρονα σε μια σειρά φωτογραφιών. Στις 21 Νοεμβρίου 2014 καταγράφηκε μια αγέλη οχτώ λύκων, μέσα στην οποία υπήρχαν ενήλικοι αλλά και νεαροί λύκοι.

Οι κάμερες κατέγραψαν επίσης την παρουσία πολλών αδέσποτων σκυλιών, κάτι που οφείλεται στις αθρόες και ανήθικες απελευθερώσεις κατοικίδιων ζώων στο βουνό, στα οποία η παρουσία των λύκων ασκεί ευνοϊκή επίδραση καθώς τα εκτοπίζουν. Επίσης, στις περιοχές των ερευνών βρέθηκαν περιττώματα λύκων τα οποία περιέχουν τρίχες από ελάφια. Παράλληλα ένα ακόμα εντυπωσιακό περιστατικό εμφάνισης λύκου σημειώθηκε ακόμα πιο νότια, στην περιοχή των Γερανείων, όπου ένα αποπροσανατολισμένο νεαρό άτομο παρατηρήθηκε στα περίχωρα της πόλης του Λουτρακίου.
Οι λύκοι είχαν να φανούν στην Αττική από τα μέσα της δεκαετίας του '60, καθώς για χρόνια οι παγάνες και τα δηλητηριασμένα δολώματα είχαν αφανίσει το είδος στα βουνά όλης της Ελλάδας. Σε αυτή την εξόντωση είχε συντελέσει και η αμοιβή του κράτους για κάθε νεκρό λύκο, καθώς θεωρούνταν επίσημα «επιβλαβές θήραμα» μέχρι και το 1991.

Τα ελάφια της Πάρνηθας συντηρούν τους πληθυσμούς των λύκων στο βουνό.
Οπως φαίνεται, οι λύκοι στην Ελλάδα ακολούθησαν τον ίδιο κύκλο επανεμφάνισης που παρατηρείται εδώ και χρόνια και στην Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια οι λύκοι έχουν εμφανιστεί ξανά στη νότια Γαλλία, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στην Τσεχία και στην Ουγγαρία, σε περιοχές από τις οποίες απουσίαζαν για δεκαετίες. Οι μαζικές επανεμφανίσεις λύκων σε όλη την Ευρώπη καταρρίπτουν και τον ελληνικό «μύθο της υπαίθρου» που θέλει να ερμηνεύσει το γεγονός της αύξησης ή επανεμφάνισης κάποιου άγριου ζώου στη γνωστή φράση «οι οικολόγοι τα αμολήσανε».
Η επέκταση της επικράτειας του λύκου στη χώρα μας παρατηρείται εδώ και δύο δεκαετίες και κύρια αίτια είναι η μείωση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στις ορεινές περιοχές και ακολουθούν η μείωση των δηλητηριασμένων δολωμάτων, το νομικό καθεστώς προστασίας που ισχύει, η σχετική αύξηση των οπληφόρων ζώων (αγριόχοιροι, ζαρκάδια, ελάφια), αλλά και η ίδια η επεκτατική συμπεριφορά του είδους, το οποίο καλύπτει τεράστιες αποστάσεις προς εύρεση κατάλληλου ενδιαιτήματος. Ας μην ξεχνάμε ότι ο λύκος, κατά τους ιστορικούς χρόνους, υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη, ύστερα βέβαια από τον άνθρωπο. Οι λύκοι της Πάρνηθας ακολούθησαν σε διάστημα χρόνων μια πορεία που από την κεντρική Πίνδο, τους οδήγησε στην Αττική μέσω της ορεινής αλυσίδας Παρνασσού-Ελικώνα-Κιθαιρώνα.
Η φυσική διαδικασία φαίνεται ότι βρήκε, ή ότι θα βρει, στην Πάρνηθα τις κατάλληλες συνθήκες εποικισμού, καθώς η παρουσία των εκατοντάδων ελαφιών, εξασφαλίζει επαρκή τροφή για έναν μικρό αριθμό λύκων. Το συναρπαστικό για τους βιολόγους είναι το γεγονός ότι παρακολουθούν τον εποικισμό των λύκων στην Πάρνηθα από την αρχή του και οι έρευνες που θα ακολουθήσουν θα καταλήξουν σε πρώτης τάξεως συμπεράσματα σχετικά με την επιβίωση της άγριας φύσης.
Εντούτοις δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και οι πραγματικές καταστροφές στην κτηνοτροφία, κάτι που δεν θα γινόταν αν δεν είχαμε στο παρελθόν αφανίσει από τα βουνά μας, τα θηράματα του ζώου.
Πρόληψη
Οι αποζημιώσεις που ανά καιρούς δίνονταν, μόνο επικουρικά μπορούν να βοηθήσουν σε ένα πρόβλημα που χρειάζεται μια ολιστική αντιμετώπιση.
Από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους πρόληψης είναι η χρήση των ελληνικών ποιμενικών σκύλων και η Περιβαλλοντική Οργάνωση Καλλιστώ έχει εδώ και χρόνια αναπτύξει ένα πανελλαδικό δίκτυο ανταλλαγών ή δωρεών τέτοιων σκύλων μεταξύ κτηνοτρόφων.
Και βέβαια δεν εγείρεται κάποιος ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας, καθώς οι λύκοι έχουν μάθει εδώ και δεκαετίες να φοβούνται τον άνθρωπο και στη θέα του τρέπονται σε φυγή. (Μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακό ως νέο η ύπαρξη λύκων στην Πάρνηθα, εντούτοις απλά το ζώο έφυγε για κάποια χρόνια και επέστρεψε, όταν οι συνθήκες γίνανε ευνοϊκές, στις ίδιες βουνοπλαγιές που ζούσε άγριο και περήφανο εδώ και αιώνες).

Πηγή: ethnos.gr
Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους