Το MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,852 εγγεγραμμένα μέλη και 716,540 μηνύματα σε 22,294 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 336 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Υπερηφαίστεια

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:28, 07-10-12:

#1
Ο όρος υπερηφαίστειο αναφέρεται σε ένα ηφαίστειο που παράγει τις μεγαλύτερες ποσότητες σποδού και αναβλύζοντος υλικού από τη γη από όσες έχουν γίνει μέχρι τώρα. Η δραστηριότητα αυτών των υπερηφαιστείων είναι η αιτία αλλαγής όχι μόνο του τοπίου – έκτασης χιλιάδων ή και εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων γύρω τους – αλλά και του παγκόσμιου κλίματος για πολλά χρόνια ίσως και για αιώνες, με μία κατακλυσμική επίδραση πάνω στη ζωή.

Οι υπερεκρήξεις ενός υπερηφαιστείου μπορεί να συγκριθεί ως προς τα καταστρεπτικά φαινόμενα που την ακολουθούν μόνο με τη σύγκρουση ενός μικρού αστεροειδούς με τη Γη. Αλλά οι ολέθριες αυτές εκρήξεις συμβαίνουν με δεκαπλάσια συχνότητα από τις συγκρούσεις σαν αυτή που αφάνισε τους δεινοσαύρους, έτσι τις καθιστά από τις πλέον σαρωτικές φυσικές καταστροφές που ο πλανήτης μας έζησε στο παρελθόν, αλλά αναμένεται να αντιμετωπίσει και στο μέλλον.
Πέραν της άμεσης καταστροφής που επιφέρουν οι ροές της καυτής λάβας και της σποδού, τα ενεργά υπερηφαίστεια εκλύουν διάφορα αέρια που διαταράσσουν σοβαρά το παγκόσμιο κλίμα για αρκετές δεκάδες ή και εκατοντάδες χρόνια μετά.

Γνωρίζουμε ότι βαθιά κάτω από το έδαφος της Καλιφόρνιας και του Γουαϊόμινγκ ελλοχεύουν δύο ηφαίστεια εν υπνώσει σχεδόν απίστευτου μένους, Σε περίπτωση μιας νέας ενεργοποίησής τους, πιθανότατα θα έθαβαν το δυτικό ήμισυ των ΗΠΑ κάτω από σποδό ύψους 2 μέτρων μέσα σε λίγες μόνο ώρες. Κάτι τέτοιο το έχουν επαναλάβει τουλάχιστον τέσσερις φορές τα τελευταία 2 εκατομμύρια χρόνια. Παρόμοια δε υπερηφαίστεια ελλοχεύουν και κάτω από την Ινδονησία και τη Νέα Ζηλανδία.

Αν κατανοήσουμε, λένε οι γεωλόγοι, τι προκαλεί την έκρηξη των υπερηφαιστείων σε συνδυασμό και με τις βελτιωμένες τεχνολογίες παρακολούθησης τοποθεσιών όπου ενδεχομένως θα ξεσπάσει η επόμενη καταστροφή, τότε θα είναι δυνατόν να εντοπίσουμε τα προμηνύματα της πολύ πριν αυτή εκδηλωθεί. Καθώς όμως οι έρευνες εξελίσσονται, διαφαίνεται ότι οι διάφορες εκπομπές των υπερηφαιστείων θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν επιζήμιες χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα, καθιστώντας το περιβάλλον μήνες μετά το συμβάν ακόμη πιο θανατηφόρο απ’ όσο υποπτευόμασταν μέχρι τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:36, 07-10-12:

#2
Ο δείκτης του μεγέθους της έκρηξης των ηφαιστείων (Volcanic Explosivity Index) αυτών είναι 8, ο μεγαλύτερος που υπάρχει, και γι αυτό λέγονται υπερεκρήξεις. Μέχρι τώρα δε έχουν γίνει οι εξής:
  • στην τοποθεσία Lake Toba, Σουμάτρα – πριν 75.000 χρόνια που έλαβε σε έκταση 2.800 km³
  • στην Καλδέρα του Yellowstone στο Wyoming – πριν 2.2 εκατομμύρια χρόνια (που έλαβε σε έκταση 2.500 km³) αλλά και πριν 640.000 χρόνια (που έλαβε σε έκταση 1.000 km³)
  • Στην καλδέρα La Garita του Κολοράντο – πριν 27.8 εκατομμύρια έτη (σε έκταση πάνω από 5.000 km³)
  • Στο Bruneau-Jarbidge, του Αίνταχο – πριν 10-12 εκατομμύρια έτη
Οι πιο πρόσφατες υπερεκρήξεις μεγέθους 8, που ήταν στην τοποθεσία Lake Toba της Σουμάτρας έφερε στη Γη έναν ηφαιστειακό χειμώνα και εξόντωσε το 60% του ανθρώπινου πληθυσμού. Επίσης η υπερέκρηξη στη Lake Toba ήταν υπεύθυνη για το σχηματισμό θειικού οξέως στην ατμόσφαιρα και μια Χιλιετή Παγετωνική Εποχή.

Τα υπερηφαίστεια διασκορπίζουν σποδό σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση, ακόμη και από τις πιο μεγαλύτερα κανονικά ηφαίστεια, διότι τα συγκεκριμένα μεγαθήρια εκτινάσσουν περισσότερο υλικό πολύ πιο βίαια. Για παράδειγμα το ηφαίστειο της Αγίας Ελένης κατά την έκρηξη του 1980 έριξε λιγότερο από 0,5 κυβικά χιλιόμετρα σποδού. Το Εθνικό Πάρκο του Yellowstone κατά την έκρηξη σχηματισμού του τόφου (είναι ένας πορώδης βράχος) Lava Creek σκόρπισε 1.000 κυβικά χιλιόμετρα αναβλημάτων πριν 640.000 χρόνια πριν. Και στην έκρηξη σχηματισμού του σχηματισμού του τόφου Bishop σχηματίστηκαν 750 κυβικά χιλιόμετρα αναβλημάτων πριν 760.000 χρόνια.

Οι επιστήμονες παρατηρώντας κάποιες τεράστιες κοιλάδες, που έμοιαζαν με καλδέρες, γειτνιάζουν με μερικές από τις μεγαλύτερες αποθέσεις ηφαιστειακών πετρωμάτων, δημιουργημένες στη διάρκεια ενός και μόνο συμβάντος. Έτσι, αντιλήφθηκαν ότι στην ουσία αντίκριζαν τα υπολείμματα ηφαιστείων εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες φορές μεγαλύτερων από το περίφημο ηφαίστειο της Αίτνας στη Σικελία. Από τις τεράστιες διαστάσεις τους και τον εκτιμώμενο όγκο του εκτιναχθέντος υλικού, οι ερευνητές διέγνωσαν ότι και ο υποκείμενος μαγματικός θάλαμος τους έπρεπε να είχε παρόμοιες τερατώδεις διαστάσεις.

Επειδή τα φαινόμενα που παράγουν την απαραίτητη για τη δημιουργία τόσο ογκωδών μαγματικών θαλάμων θερμότητα σπανίζουν, κατά συνέπεια και τα ίδια τα υπερηφαίστεια δεν είναι πολύ διαδεδομένα. Έτσι, τα τελευταία 2 εκατομμύρια χρόνια εκτοξεύτηκαν μονομιάς τουλάχιστον 750 κυβικά χιλιόμετρα αναβλημάτων σε τέσσερις μόνο περιοχές: το Εθνικό Πάρκο του Yellowstone στην Πολιτεία τού Γουαϊόμινγκ των ΗΠΑ, τη Long Valley στην Καλιφόρνια, την Toba στη Σουμάτρα και την Taupo στη Νέα Ζηλανδία. Η έρευνα για την ανεύρεση παρόμοιων μεγάλων εκρήξεων συνεχίζεται και σε άλλες περιοχές ηπειρωτικού φλοιού μεγάλου πάχους,όπως στη δυτική Νότια Αμερική και την άπω ανατολική Ρωσία.

Αλλά οι πιθανότητες να γίνουν καταστροφικές εκρήξεις ενός υπερηφαιστείου κατά τη διάρκεια της ζωής μας είναι εξαιρετικά μικρές. Και αυτό διότι οι καταστροφικές εκρήξεις τους σημειώνονται συνήθως κάθε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, το εκπληκτικό μέγεθος και οι παγκόσμιες επιπτώσεις των συγκεκριμένων εκρηκτικών επεισοδίων τράβηξαν την προσοχή των επιστημόνων ήδη από τη δεκαετία τού 1950.

Μία από τις πρώτες ανακαλύψεις των γεωλόγων ήταν η ύπαρξη τεράστιων κυκλικών κοιλάδων στην επιφάνεια της γης — μερικές δε έχουν διάμετρο 30 με 60 χιλιόμετρα και βάθος αρκετών χιλιομέτρων— οι οποίες έμοιαζαν εντυπωσιακά με τις καλδέρες που δημιουργούν πολλά από τα πλέον διάσημα ηφαίστεια του κόσμου. Οι καλδέρες αυτές σχηματίζονται όταν ο θάλαμος του μάγματος – τετηγμένα πετρώματα – που υπόκειται μιας ηφαιστειακής διεξόδου εκκενώνεται, προκαλώντας την κατάρρευση του υπερκείμενου εδάφους.

Η εσωτερική λειτουργία των μαγματικών θαλάμων που τροφοδοτούν τις εκρήξεις των υπερηφαιστείων ίσως είναι περισσότερο προβλέψιμη απ’ όσο νομίζαμε. 0 ηφαιστειακός χειμώνας που θεωρητικά ενσκήπτει στον πλανήτη ύστερα από μια υπερέκρηξη είναι πιθανότατα συντομότερος απ’ ό,τι θεωρούσαμε κάποτε. Ωστόσο, πολύ πιο επικίνδυνες ίσως αποδειχτούν οι επακόλουθες χημικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στην ατμόσφαιρα.

Περί τα μέσα της δεκαετίας τού 1970, η έρευνα παρελθόντων συμβάντων αποκάλυψε μερικούς από τους τρόπους που οι μαγματικοί θάλαμοι σχηματίζονται και καθίστανται επικίνδυνοι. Κάτω από την επιφάνεια του Yellowstone, η λιθοσφαιρική πλάκα της Βόρειας Αμερικής κινείται πάνω από έναν ελαφρό, επιπλέοντα θύσανο ιξωδών πετρωμάτων ο οποίος ανέρχεται διαμέσου του μανδύα (το πάχους 2.900 χιλιομέτρων στρώμα του εσωτερικού της Γης που παρεμβάλλεται μεταξύ του τετηγμένου πυρήνα και του σχετικά λεπτού εξωτερικού φλοιού της). Λειτουργώντας σαν κολοσσιαίος λύχνος Bunsen, η συγκεκριμένη θερμή κηλίδα, όπως ονομάζεται, προκάλεσε την τήξη επαρκών ποσοτήτων του υπερκείμενου φλοιού για την πυροδότηση καταστρεπτικών εκρήξεων τα τελευταία 16 εκατομμύρια χρόνια. Στην Toba της Σουμάτρας, η πηγή του μαγματικού θαλάμου είναι διαφορετική. Η περιοχή αυτή κείται πάνω από μια ζώνη υποβύθισης, ένα χώρο όπου μια λιθοσφαιρική πλάκα γλιστρά κάτω από μία άλλη από τη σύγκλιση τους παράγεται θερμότητα, κυρίως μέσω της μερικής τήξης του μανδύα που βρίσκεται πάνω από την υποβυθιζόμενη πλάκα.

Όποια όμως και αν είναι η πηγή της θερμότητας, η πίεση που επικρατεί στον μαγματικό θάλαμο κλιμακώνεται με την πάροδο του χρόνου, καθώς όλο και περισσότερο μάγμα συσσωρεύεται κάτω από τα τεράστιου βάρους υπερκείμενα πετρώματα. Και τότε σημειώνονται υπερεκρήξεις όταν το πεπιεσμένο μάγμα ανυψώσει τον υπερκείμενο φλοιό τόσο ώστε οι διαρήξεις να φτάσουν μέχρι την επιφάνεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:45, 07-10-12:

#3
Άμεσα επακόλουθα μιας υπερέκρηξης

Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια ενός συμβάντος της κλίμακας εκείνων που έπληξαν τη Long Valley και το Yellowstone, αντί για τη βραδεία εκροή πυραυγούς λάβας — όπως εκείνης που κατηφορίζει αργά τις πλαγιές του ηφαιστείου Κιλαουέα στη Χαβάη —, οι εκρήξεις χαρακτηρίζονται από ξαφνικές υπερηχητικές εκτονώσεις υπέρθερμου αφρώδους μείγματος αερίων και σποδού, υλικού που εκτινασσόμενο θα φτάνει μέχρι και τη στρατόσφαιρα, σε υψόμετρο 50 χιλιομέτρων.

Καθώς το έδαφος πάνω από τον μαγματικό θάλαμο θα καταρρέει, γύρω από τη σχηματιζόμενη καλδέρα θα ξεχύνονται με τρομακτική ορμή, παράλληλα με το έδαφος, πελώρια γκρίζα σύννεφα που ονομάζονται πυροκλαστικές ροές, αυτές αποτελούν ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ λάβας και σποδού, επομένως κινούνται εξαιρετικά γρήγορα — έως και 400 χιλιόμετρα την ώρα, αναφέρουν μερικές πηγές, οπότε αυτοκίνητα και αεροπλάνα δεν θα είχαν καμία ελπίδα να τους ξεφύγουν. Οι εν λόγω ροές όμως είναι και τρομερά καυτές — μεταξύ 600 και 700 βαθμών Κελσίου —, συνεπώς κατακαίνε και θάβουν τα πάντα σε ακτίνα δεκάδων χιλιομέτρων.

Εντούτοις, όσο καταστροφικές και αν είναι οι πυροκλαστικές ροές, η σποδός που εκτινάσσεται στην ατμόσφαιρα μπορεί να έχει ακόμη ευρύτερες συνέπειες. Εκατοντάδες χιλιόμετρα γύρω από το σημείο της έκρηξης και ίσως για ημέρες ή και εβδομάδες μετά, γκρίζα σποδός θα έπεφτε από τον ουρανό σαν πυκνές τούφες χιονιού. Σε μια ακτίνα 200 χιλιομέτρων από την καλδέρα, το ηλιακό φως θα αποκοπτόταν στο μεγαλύτερο ποσοστό του, οπότε ο ουρανός το καταμεσήμερο θα έμοιαζε με εκείνον του δειλινού. Άνθρωποι, ζώα και σπίτια θα είχαν θαφτεί ή και μερικές φορές συνθλίβει. Ακόμη και 300 χιλιόμετρα μακριά, το πάχος της σποδού θα έφτανε το μισό μέτρο. Ανακατεμένη δε και με το νερό της βροχής, το συνολικό της βάρος θα αρκούσε να προκαλέσει την κατάρρευση της οροφής κτηρίων. Μάλιστα, ακόμη και μικρότερες ποσότητες σποδού από αυτές στις οποίες αναφερόμαστε θα αρκούσαν για να θέσουν εκτός λειτουργίας σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και αναμετάδοσης, ενώ σποδός πάχους 1 μόλις χιλιοστομέτρου, που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε καλύψει τη μισή υφήλιο, θα απαιτούσε το κλείσιμο των αεροδρομίων και θα μείωνε δραματικά τη γεωργική παραγωγή.

Η βροχή — η οποία εν τω μεταξύ θα είχε καταστεί όξινη εξαιτίας των ηφαιστειακών αερίων — δεν θα κατάφερνε να αποπλύνει αυτό το πυκνό κάλυμμα σποδού μονομιάς, παρά μόνο σταδιακά. Επειδή δε η σποδός επιπλέει, ενδεχομένως θα έφραζε μείζονες υδάτινες οδούς, οπότε οι μεταφορές διαμέσου μεγάλων ποταμών ίσως σταματούσαν. Πράγματι, πρόσφατες εξορύξεις πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού συνάντησαν ένα εκπληκτικά παχύ στρώμα υπερηφαιστειακών αναβλημάτων κοντά στο Δέλτα του Μισισιπή — σε απόσταση μεγαλύτερη των 1.600 χιλιομέτρων από την πηγή τους στο Yellowstone. Μόνο καταπλέοντας τον Μισισιπή και εν συνεχεία κολλώντας σε ιζήματα που βυθίστηκαν στον ωκεάνιο πυθμένα θα μπορούσαν να είχαν συσσωρευτεί εκεί τόσο μεγάλες ποσότητες αναβλημάτων προερχόμενες από ένα τόσο απομακρυσμένο ηφαίστειο.

Ενδεικτικό είναι ότι με μία νέα έκρηξη στο Yellowstone η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα πέσει έως και 10 βαθμούς, σύμφωνα με τα υπολογιστικά μοντέλα. Και το βόρειο ημισφαίριο κατά 12 βαθμούς. Ειδικοί λένε ότι οι θερμοκρασίες αυτές θα διαρκούσαν για τουλάχιστον 6-10 έτη, θα επέστρεφαν δε βαθμιαία στις κανονικές.
Μακροχρόνιες επιπτώσεις

Πηγη.
SCIENTIFIC AMERICAN, Wikipedia, BBC

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:12, 07-10-12:

#4
Το μεγαλύτερο υπερηφαίστειο στον κόσμο Yellowstone είναι έτοιμο να εκραγεί;
24/1/2011


Η καλντέρα του Yellowstone National Park, καλύπτει 40-60χιλιόμετρα και είναι ένας αρχαίος κρατήρας που διαμορφώθηκε μετά από την τελευταία μεγάλη έκρηξη, περίπου 640.000 χρόνια πριν. Το ηφαίστειο έδωσε μεγάλες εκρήξεις, χίλιες φορές πιο ισχυρές από την έκρηξη του 1980 του ηφαιστείου της Αγίας Ελένης -μεταξύ των οποίων 3 τα τελευταία 2,1 εκατομμύρια χρόνια. Το υπερηφαίστειο πρόσφατα προκάλεσε χιλιόμετρα εδάφους να αυξηθεί δραματικά, και οι επιστήμονες αναφέρουν ότι από το 2004, το έδαφος πάνω από την καλντέρα ανυψώθηκε με ρυθμούς τόσο υψηλούς όσο 7 εκατοστά τον χρόνο. Τι πραγματικά γίνεται εκεί, μήπως είναι έτοιμο για την τέταρτη μεγάλη έκρηξη;

Περίπου 600.000 χρόνια πριν, έγινε μια κολοσσιαία έκρηξη που εξερράγη με τέτοια βία που άφησε ένα στρώμα στάχτης σχεδόν 3 μέτρων που κάλυψε μία έκταση 1000 μιλίων σκοτώνοντας την ζωή σχεδόν σε όλη την περιοχή του Μισισιπή που βρίσκεται δυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύγχρονες γεωλογικές έρευνες έχουν δείξει ότι αυτό το υπερηφαίστειο εκρήγνυται καταστροφικά κάθε 600.000 χρόνια, και για τον λόγο αυτό οι γηγενείς Ινδιάνοι την ονόμασαν "γη των κακών πνευμάτων" .
Μια έκθεση από τους επιστήμονες στο πανεπιστήμιο της Γιούτα δείχνει ότι το υπερηφαίστειο κάτω από Yellowstone αυξήθηκε σε ποσοστό ρεκόρ από τα μέσα του 2004. Προφανώς, λειωμένο πέτρωμα που βρισκόταν 6 μίλια από κάτω , μία έκταση μεγέθους του Λος Αντζελες, πίεσε το κοιμώμενο ηφαίστειο.

"Δεν υπάρχουν ενδείξεις για επικείμενη έκρηξη ηφαιστείου ή υδροθερμική έκρηξη. "λέει ο σεισμολόγος Robert B. Smith, επικεφαλής της μελέτης και καθηγητής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα. "Πολλοί γιγάντιοι ηφαιστειακοί κρατήρες σε όλο τον κόσμο αυξομειώνονται επί δεκαετίες χωρίς έκρηξη."

Το περιοδικό Science, ωστόσο ανέφερε ότι το δάπεδο της καλντέρας του υπερηφαιστείου έχει αυξηθεί 7 εκατοστά, ανά έτος, για τα τελευταία 3 χρόνια. Πρόκειται για ένα ρυθμό ανάπτυξης τρεις φορές πιο γρήγορο από ότι ποτέ είχε παρατηρηθεί, λένε τα αρχεία που είναι ενημερωμένα από το έτος 1923. "Τα μέχρι σήμερα δεδομένα μας λένε ότι ο λιθοσφαιρικός θάλαμος μάγματος γεμίζει με λειωμένο βράχο," λέει ο Smith. "Αλλά δεν έχουμε ιδέα πόσο καιρό αυτή η διαδικασία θα συνεχιστεί και αν αυτό οδηγήσει σε μία πιθανή έκρηξη και πάλι", προσθέτει.
Το Yellowstone είναι η μεγαλύτερη ηφαιστειακή περιοχή του κόσμου. Παράγεται από μια δυναμική ζώνη ένα «Hot spot» που βρίσκεται 400 μίλια κάτω από την επιφάνεια της Γης, και ανέρχεται σε 30 μίλια υπόγεια, ενώ σε κάποιο σημείο διαχέεται σε μια περιοχή περίπου 300 μιλίων .Σε αυτό το σημείο, το μάγμα που έχει διοχετευθεί επάνω από το «Hot spot»- μία γιγαντιαία στήλη από ζεστά και λιωμένα πετρώματα – διασπάται από την κορυφή της στήλης, καθώς αυξάνεται ο θάλαμος μάγματος κάτω από την καλντέρα Yellowstone. Είναι αυτό το μάγμα - που πιστεύεται ότι υπάρχει μεταξύ 5 - 10 μίλια κάτω από την επιφάνεια του Yellowstone - που θερμαίνει τους θερμοπίδακες και τις θερμές πηγές που έχουν κάνει το εθνικό πάρκο του Yellowstone ως ένα από τα κύρια αξιοθέατα της Αμερικής.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι σεισμολόγοι είναι ότι απλά δεν έχουν αρκετά στοιχεία για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Γνωρίζουμε τις 3 υπερεκρήξεις που συνέβησαν προηγουμένως, αλλά τίποτα περισσότερο. Πλησιάζει μια έκρηξη στο Yellowstone, ή είναι αυτό ακριβώς ένα μέρος από τις κανονικές διαδικασίες του υπερηφαιστείου; Η πιο πρόσφατη έκρηξη έγινε πριν από 640.000 χρόνια, ενώ από τότε περίπου 30 μικρές εκρήξεις, εκ των οποίων η τελευταία συνέβη 70.000 χρόνια . Σύμφωνα με το αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο, το ποσοστό μειώθηκε μεταξύ 2007 - 2010 σε ένα εκατοστό το χρόνο ή και λιγότερο. Ωστόσο, από την αρχή του 2004, τα επίπεδα εδάφους πάνω από το ηφαίστειο έχουν αυξηθεί έως και 25 εκατοστά σε ορισμένα σημεία. "Είναι μία ασυνήθης ανύψωση, επειδή καλύπτει μία τόσο μεγάλη περιοχή και οι τιμές είναι τόσο υψηλές», δήλωσε από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα ο Bob Smith, ένας ειδικός στις ηφαιστειακές διαδικασίες του Yellowstone σε μια συνέντευξη με το National Geographic.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι μια δεξαμενή μάγματος που αναπτύσσεται 7-10 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια είναι ο ένοχος, που οδηγεί στην ανύψωση. Η απότομη αύξηση δεν φαίνεται να προαναγγέλλει μια επικείμενη καταστροφή, είπε ο Smith. "Στην αρχή ήμασταν ανήσυχοι, και ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια έκρηξη", δήλωσε ο Smith, ο οποίος έγραψε ένα έγγραφο σχετικά που δημοσιεύθηκε στις 3 Δεκέμβρη 2010, στην έκδοση του Geophysical Research Letters. "Αλλά από τη στιγμή που είδαμε ότι το μάγμα ήταν σε βάθος 10 χιλιομέτρων, δεν ήμασταν τόσο ανήσυχοι . Αν βρισκόταν σε βάθη από 2 ή 3 χιλιόμετρα, θα ανησυχούσαμε πάρα πολύ ". Ειδικές μελέτες, πρόσθεσε, μπορούν να προσφέρουν ενδείξεις για το τι συμβαίνει στα κάτω μέρη του ηφαιστείου και μπορούν τελικά να βοηθήσουν τους επιστήμονες να προβλέψουν για την επόμενη έκρηξη του Yellowstone.

Ο Σμιθ και οι συνεργάτες του στο Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο (USGS) όσο και στο Παρατηρητήριο Yellowstone Volcano έχουν χαρτογραφήσει την άνοδο στην καλντέρα χρησιμοποιώντας εργαλεία όπως τα συστήματα παγκόσμιου εντοπισμού θέσης (GPS) και ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (InSAR), που μετράνε την παραμόρφωση εδάφους. Η επίγεια παραμόρφωση μπορεί να υποδηλώσει ότι το μάγμα κινείται προς την επιφάνεια πριν από μια έκρηξη: Οι πλαγιές του ηφαιστείου της Αγίας Ελένης, για παράδειγμα, διογκώθηκαν δραματικά κάποιους μήνες πριν από την έκρηξη του 1980. Υπάρχουν επίσης πολλά παραδείγματα, συμπεριλαμβανομένου του υπερηφαιστείου Yellowstone, όπου εμφανίζεται το έδαφος να έχει αυξηθεί και να παραμένει ανενεργό εδώ και χιλιάδες χρόνια χωρίς μια έκρηξη.

"Είναι σαφές ότι ορισμένες βαθιές πηγές μάγματος τροφοδοτούν το Yellowstone, και δεδομένου ότι ξέσπασε στο πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν, μας κάνει να γνωρίζουμε ότι υπάρχει πάρα πολύ μάγμα σε μικρότερα βάθη ", δήλωσε ο Dan Dzurisin, ένας ειδικός του USGS . "Θα πρέπει να υπάρχει μάγμα στο φλοιό, αφού σε αντίθετη περίπτωση δεν θα είχαμε την έντονη υδροθερμική δραστηριότητα που παρατηρείται," Dzurisin πρόσθεσε. «Υπάρχει τόσο πολύ θερμότητα που βγαίνει στο Yellowstone τώρα και το γεγονός αυτό δείχνει ότι αν δεν θερμαινόταν το μάγμα, το όλο σύστημα θα ήταν πιο ψυχρό από την εποχή της τελευταίας έκρηξης 70.000 χρόνια πριν."

"Το μεγάλο υδροθερμικό σύστημα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια Yellowstone, το οποίο δίνει ένα από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα του πάρκου, μπορεί επίσης να παίζει κάποιο ρόλο", ο Dzurisin είπε, "αν και κανείς δεν είναι σίγουρος σε ποιο βαθμό. "Θα μπορούσε η διόγκωση του εδάφους να μην προκαλείται από νέο μάγμα αλλά να έρχεται από τις υδροθερμικές διαδικασίες του συστήματος που ασκεί πίεση;" ρώτησε. «Και τότε υποχωρεί όταν ξεφεύγει και αποσυμπιέζεται; Αυτές οι λεπτομέρειες είναι δύσκολες".

Οι περίπου 3.000 σεισμοί στο Yellowstone κάθε χρόνο μπορεί να προσφέρουν ακόμη περισσότερα στοιχεία για τη σχέση μεταξύ ανύψωσης του εδάφους και του θαλάμου μάγματος. Για παράδειγμα, μεταξύ 26 /12/ 2008, και 8 /1/ 2009, περίπου 900 σεισμοί σημειώθηκαν στην περιοχή γύρω από τη λίμνη Yellowstone, που μπορεί να συνέβαλαν στην απελευθέρωση πίεσης στη δεξαμενή μάγματος, επιτρέποντας υγρά να ξεφύγουν, και αυτό μπορεί να επιβράδυνε τον ρυθμό ανόδου, είπε ο Smith του Πανεπιστημίου της Γιούτα.
"Οι μεγάλοι σεισμοί [μπορεί να υπάρχουν], είναι μια σχέση μεταξύ της ανόδου και των παραμορφώσεων που προκαλούνται από την διείσδυση του μάγματος», είπε. "Πώς οι διεισδύσεις επηρεάζουν τα παρακείμενα ρήγματα, ή πώς τα ρήγματα μπορεί να μεταδίδουν την πίεση στο σύστημα που παράγει το μάγμα, είναι ένα πολύ σημαντικό νέο πεδίο μελέτης."Συνολικά, ο Dzurisin πρόσθεσε, "η ιστορία της παραμόρφωσης του Yellowstone είναι πιο σύνθετη, από ότι είχαμε μελετήσει."Ευτυχώς, η ικανότητά μας να χρησιμοποιούμε το παρελθόν των πλανητών για να προβλέψουμε το μέλλον τους εξακολουθεί να βελτιώνεται, σε σημείο που, ίσως κάποια μέρα, θα είμαστε σε θέση να προβλέψουμε για το τι μας επιφυλάσσει το Yellowstone.
Γεωδίφης με πληροφορίες από το DailyGalaxy.com

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:27, 07-10-12:

#5
Οι εκρήξεις υπερηφαιστείων είναι προβλέψιμες, υποδεικνύει έρευνα στη Σαντορίνη



Λονδίνο
Η έκρηξη ορισμένων από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια του πλανήτη μπορεί να προβλεφθεί ακόμη και δεκαετίες προτού λάβει χώρα, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».

Ταχεία συσσώρευση μάγματος

Αυτό έδειξε η ανάλυση κρυστάλλων πετρωμάτων από τη Σαντορίνη. Οι κρύσταλλοι αποκάλυψαν ότι πριν από τις εκρήξεις των υπερηφαιστείων σημειώνεται μια ταχεία υπόγεια συσσώρευση μάγματος η οποία είναι δυνατόν να ανιχνευθεί σήμερα με σύγχρονα όργανα.

Οι ηφαιστειολόγοι αναφέρονται στις μεγαλύτερες εκρήξεις ηφαιστείων που έχουν καταγραφεί ιστορικώς ως εκρήξεις που οδηγούν στον σχηματισμό καλντέρας. Στις εκρήξεις αυτές το μάγμα που εκτοξεύεται έχει τόσο μεγάλο όγκο ώστε αφήνει πίσω του μια δομή που μοιάζει με κρατήρα και ονομάζεται καλντέρα. Οι εκρήξεις τέτοιου είδους ηφαιστείων μπορούν να έχουν παγκόσμια επίδραση, αλλάζοντας ακόμη και παροδικά το κλίμα του πλανήτη.

Πρόβλεψη δεκαετίες πριν
Υπερηφαίστεια όπως αυτό της Σαντορίνης μπορούν να «κοιμούνται» επί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια προτού …ξαναξυπνήσουν και εκραγούν. Ενώ όμως οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι μετρήσεις που εφαρμόζονται σήμερα, όπως αυτές που αφορούν την καταγραφή της σεισμικής δραστηριότητας, μπορούν να μας προειδοποιήσουν λίγους μήνες πριν για μια επερχόμενη έκρηξη, η νέα μελέτη δείχνει ότι υπάρχει τρόπος να προβλεφθεί ένα τέτοιο συμβάν ακόμη και δεκαετίες προτού λάβει χώρα.

«Όταν ένα ηφαίστειο ‘ξυπνά’ και το μάγμα αρχίζει να ανεβαίνει στέλνει σήματα. Σημειώνεται σεισμική δραστηριότητα, παραμορφώσεις στην επιφάνεια της Γης, αυξανόμενη έκλυση αερίων. Όλα αυτά τα σήματα μπορούν να ανιχνευθούν» σημείωσε ο επικεφαλής της νέας μελέτης καθηγητής Τιμ Ντρουίτ από το Πανεπιστήμιο Blaise Pascal στη Γαλλία ο οποίος συνεργάστηκε με ειδικούς από την Ελβετία και τη Σιγκαπούρη.

Ο καθηγητής προσέθεσε ότι το μεγάλο ερώτημα είναι τι συμβαίνει στα βάθη και όχι στην επιφάνεια της γης πριν από αυτές τις τεράστιες εκρήξεις. «Η κλασική άποψη ήταν ότι κατά τις μεγάλες περιόδους ‘ανάπαυλας’ που διαρκούν χιλιάδες έτη, το μάγμα συσσωρεύεται αργά λίγα χιλιόμετρα κάτω από το ηφαίστειο και ότι τελικά επέρχεται η έκρηξη. Ωστόσο αυτό που ανακαλύπτουμε τώρα είναι ότι υπάρχει μια φάση επιτάχυνσης στη συσσώρευση του μάγματος σε μια κλίμακα χρόνου ορισμένων δεκαετιών. Το διάστημα αυτό είναι εκπληκτικά μικρό με δεδομένα τα χιλιάδες έτη ‘ανάπαυσης’ τα οποία προηγούνται της έκρηξης».

Αναλύσεις στη Σαντορίνη
Οι νέες ενδείξεις προέρχονται από ανάλυση των κρυστάλλων ελαφρόπετρας στο ηφαίστειο της Σαντορίνης η οποία έγινε με χρήση σύγχρονων οργάνων, συμπεριλαμβανομένων μικροανιχνευτών ιόντων και ηλεκτρονίων.

«Οι μεταβολές στη σύσταση των κρυστάλλων σε μάκρος χρόνου ‘αφηγούνται’ την ιστορία σχετικά με το πώς αναπτύχθηκε το μάγμα. Αυτό που ανακαλύψαμε ήταν ότι όλοι οι κρύσταλλοι στο μάγμα του ηφαιστείου της Σαντορίνης δημιουργήθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες από την έκρηξη» σημείωσε ο καθηγητής Ντρουίτ και συμπλήρωσε ότι η πρόβλεψη τέτοιων μεγα-γεγονότων χρόνια ή και δεκαετίες προτού συμβούν μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για ολόκληρο τον πλανήτη.

«Θεωρούμε ότι όλα τα ηφαίστεια με καλντέρα, ακόμα και εκείνα που βρίσκονται σε πολύ απομακρυσμένες περιοχές της Γης πρέπει να παρακολουθούνται με ευαίσθητα, σύγχρονα όργανα ώστε να εντοπίσουμε εγκαίρως τα σήματα που ‘κρύβονται’ κάτω από το έδαφος και μπορούν να μαρτυρούν επανενεργοποίηση» είπε ο ερευνητής και κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι «εάν γίνει σήμερα μια μεγάλη έκρηξη ηφαιστείου, για παράδειγμα στο κέντρο της Ευρώπης, οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες και η προειδοποίηση για την έλευση του συμβάντος μόνο λίγους μήνες νωρίτερα δεν θα είναι αρκετή ώστε να υπάρξει η κατάλληλη εγρήγορση και δράση».
Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:35, 07-10-12:

#6
Τα σούπερ-ηφαίστεια έχουν ταχεία ανάπτυξη
Δημιουργούνται και δρουν σε εκατοντάδες και όχι δεκάδες χιλιάδες χρόνια
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 31/05/2012 17:46
Λονδίνο
Μια νέα μελέτη έρχεται να ανατρέψει όσα πιστεύαμε για τα λεγόμενα υπερηφαίστεια ή σούπερ-ηφαίστεια, οι εκρήξεις των οποίων είναι εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές πιο ισχυρές από εκείνες των υπόλοιπων ηφαιστείων.
Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι το χρονικό διάστημα από τη στιγμή που ξεκινούν οι διεργασίες σχηματισμού ενός υπερηφαιστείου μέχρι και τη στιγμή που αυτό θα εκραγεί για πρώτη φορά είναι περίπου 200 χιλιάδες έτη. Σύμφωνα ωστόσο με τη νέα μελέτη η ανάπτυξη και έκρηξη ενός υπερηφαιστείου μπορεί να γίνει μέσα σε μόλις μερικές εκατοντάδες χρόνια.

Η μελέτη
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Vanderbilt στο Τενεσί μελέτησαν δείγματα του υπερηφαιστείου που βρίσκεται στο Λονγκ Βάλει της Καλιφόρνιας. Η έκρηξη του συγκεκριμένου υπερηφαιστείου εκτιμάται ότι σημειώθηκε πριν από 760 χιλιάδες έτη και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η στάχτη που ξεπήδησε από το εσωτερικό του κάλυψε τη μισή Βόρεια Αμερική.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η λίμνη μάγματος στο εσωτερικό του συγκεκριμένου ηφαιστείου (στην οποία συσσωρεύεται το ηφαιστειακό υλικό) δημιουργήθηκε μερικές εκατοντάδες ή λίγες χιλιάδες χρόνια πριν την έκρηξή του. Εκτιμούν ότι η ηλικία της κυμαίνεται μεταξύ των 500 ως 3000 χιλιάδων ετών.
«Η μελέτη που κάναμε δείχνει ότι αυτές οι πολύ μεγάλες λίμνες μάγματος έχουν μικρή διάρκειας ζωής και η έκρηξη προκαλείται λίγο καιρό μετά τη δημιουργία τους. Το γεγονός ότι η όλη διεργασία της δημιουργίας του μάγματος λαμβάνει χώρα σε ιστορικό και όχι γεωλογικό χρονικό ορίζοντα μεταβάλλει τελείως τη φύση του προβλήματος» αναφέρει ο Γκιγιέρμε Γκουάλντα, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

Η μελέτη θεωρείται σημαντική από τη στιγμή που έχει εντοπιστεί η ύπαρξη ορισμένων μεγάλων λιμνών μάγματος στον πλανήτη. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα δεδομένα που έχουν στη διάθεση τους δείχνουν ότι κανένα από τα ηφαίστεια τα οποία «φιλοξενούν» τέτοιυ είδους λίμνες δεν βρίσκεται σε φάση διέγερσης. Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων μεθόδων πρόβλεψης μιας ηφαιστειακής έκρηξης. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Plos One».
Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 36,022 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:45, 07-10-12:

#7
Στα έγκατα του γιγαντιαίου ηφαιστείου (Ιταλία)

Οι γεωλόγοι κάνουν γεώτρηση στο υπερηφαίστειο που λαγοκοιμάται στο κέντρο της Ιταλίας. Μια έκρηξή του θα προκαλούσε το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στη γύρω περιοχή, παραλύοντας βέβαια και την υπόλοιπη Ευρώπη, αφού θα τη βύθιζε στη στάχτη και το ψύχος. Οι ερευνητές προσδοκούν οι συσκευές μέτρησης που θα τοποθετηθούν με τη βοήθεια γεώτρησης στο εσωτερικό του ηφαιστείου να τους προειδοποιήσουν έγκαιρα, αποτρέποντας έτσι τον κίνδυνο καταστροφών.

Προς το παρόν, οι γεωλόγοι εργάζονται στο ηφαίστειο Campi Flegrei, κοντά στη Νάπολη, στη δυτική ακτή της Ιταλίας. Η γεώτρηση δεν θα δώσει μόνο νέα γνώση για ένα από τα πιο επικίνδυνα υπερηφαίστεια στον κόσμο, αλλά θα μας θωρακίσει και έναντι επικείμενων εκρήξεων με επιπτώσεις, σύμφωνα με το χειρότερο σενάριο, σε όλη την Ευρώπη.
Το Campi Flegrei είναι ηφαίστειο-καλντέρα· μετά την έκρηξή του δηλαδή δεν σχηματίζει υπερυψωμένο ηφαιστειακό κώνο. Ο κρατήρας του καταβυθίζεται λόγω του βάρους και της μεγαλύτερης πυκνότητας των πετρωμάτων στο κέντρο του ηφαιστείου σε σχέση με την περιφέρειά του.

Ο επισκέπτης της ειδυλλιακής πόλης Pozzuoli με τους 85.000 κατοίκους δυσκολεύεται να πιστέψει πως βρίσκεται στην καρδιά του πιο ισχυρού ηφαιστείου της Ευρώπης. Το τελευταίο ξέσπασμά του σημειώθηκε το 1538. Όμως μια μικρή περιοχή της καλντέρας είναι ακόμη ενεργή –παρόλο που δεν αποβάλλει μάγμα παρά μόνο ατμούς θειαφιού.

Ένα ξέσπασμα θα απέβαινε καταστροφικό

Στο Campi Flegrei λοιπόν δεν επικρατεί απόλυτη ηρεμία. Δεν είναι όμως οι ατμοί του θειαφιού που προβληματίζουν τους ερευνητές. Η ανησυχία τους αφορά στη διαστολή μιας περιοχής διαμέτρου 3 χιλιομέτρων γύρω από την Pozzuoli.
Ο ηφαιστειολόγος Giuseppe de Natale του Εθνικού Παρατηρητηρίου Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας, ειδικός στο ζήτημα του Campi Flegrei, θεωρεί πως η διαστολή συνιστά ένδειξη για την αύξηση της πίεσης μέσα στη γη και ενδεχομένως να σηματοδοτεί μια επικείμενη έκρηξη του ηφαιστείου.

Ο Giuseppe de Natale είναι ο επικεφαλής της σημερινής επιστημονικής γεώτρησης. Παρακολουθεί μαζί με τους συναδέλφους του το ηφαίστειο εδώ και πολλά χρόνια, επιχειρώντας να εκτιμήσει την εξέλιξη μιας πιθανής μεγάλης έκρηξης.
Στην ιστορία του ηφαιστείου έχουν καταγραφεί περίοδοι κατά τη διάρκεια των οποίων τμήματα της καλντέρας διαστέλλονταν, σηματοδοτώντας έτσι την επικείμενη έκρηξη. Διαστολή υπήρξε, για παράδειγμα, πριν από την έκρηξη του 1538. Μετά την έκρηξη όλη η περιοχή βούλιαζε επί 400 συναπτά έτη κατά 1-2 εκατοστά το χρόνο.
Εντελώς απρόβλεπτα, από το 1969 έως το 1971 και από το 1982 έως το 1984 το κέντρο της Pozzuoli ανυψώθηκε κατά 3,5 μέτρα. Ειδικά τη δεύτερη περίοδο, η ανύψωση που καταγράφηκε ήταν μεγάλης κλίμακας, αφού προκάλεσε και την καταστροφή 8.000 κτιρίων και πολλών δρόμων. Ο φόβος για μεγαλύτερες καταστροφές οδήγησε στην εκκένωση περιοχών στις οποίες διέμεναν 30.000 κάτοικοι.

Μια ενδεχόμενη έκρηξη θα πλήξει κυρίως την Pozzuoli, αλλά και τη Νάπολη, που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 10 χιλιομέτρων ανατολικά. Συνολικά, στην καλντέρα και στη γύρω περιοχή ζουν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι. Αν η επόμενη έκρηξη είναι της ίδιας ισχύος με εκείνη που σχημάτισε την καλντέρα πριν από 39.000 χρόνια, τότε διακυβεύονται πολλά περισσότερα. Μια τέτοια έκρηξη θα κόστιζε τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων στην κεντρική Ιταλία και θα προκαλούσε σε όλη την Ευρώπη βροχή τέφρας και πτώση της θερμοκρασίας.
Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους