Το MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,403 εγγεγραμμένα μέλη και 706,901 μηνύματα σε 21,681 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 114 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Κλειστό Θέμα

Το παρόν θέμα είναι κλειδωμένο! Δεν μπορείτε να απαντήσετε σε αυτό.

Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς
Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς
Δημοσιεύτηκε από Bhaal
04-02-06
Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Προσφιλής τακτική πολλών Ελλήνων ιδιοκτητών ζώων είναι να αφήνουν τη φροντίδα της γάτας τους εξʼ ολοκλήρου στον κτηνίατρό τους με το σκεπτικό, «Ο κτηνίατρος ξέρει. Αυτή είναι η δουλειά του». Λάθος!

Αν σκεφτούμε ότι η κτηνιατρική χωρίζεται σε ειδικότητες, όπως συμβαίνει και με την ιατρική των ανθρώπων, θα δούμε ότι μια τέτοια προσέγγιση είναι τουλάχιστον ουτοπική. (Τα καλά νέα είναι ότι σιγά σιγά, αλλά σταθερά, οι κτηνίατροι στην Ελλάδα αρχίζουν να αποκτούν ειδικότητες, όπως γίνεται άλλωστε εδώ και δεκαετίες σε άλλες χώρες.) Ένας κτηνίατρος δεν μπορεί να γνωρίζει τα πάντα. Μπορεί να δώσει κάποιες γενικές κατευθύνσεις για το πρόβλημα π.χ. καρδιοπάθειας της γάτας σας, αλλά υπάρχει πάντα ένα ποσοστό λάθους, ιδιαίτερα εάν δεν είναι καρδιολόγος. Η προσωπική μου εμπειρία μου έχει διδάξει ότι καλοί κτηνίατροι είναι εκείνοι οι οποίοι, έχοντας γνώση των δυνατοτήτων τους, δεν διστάζουν να συστήσουν κάποιον ειδικευμένο συνάδελφο, ανάλογα με την ασθένεια της γάτας, ώστε να βοηθηθεί το ζώο.

Εξίσου σημαντικό με την εύρεση ενός καλού κτηνίατρου είναι η ατομική μόρφωση (self-education) των ιδιοκτητών ζώων. Από προσωπική εμπειρία, και πάλι, θα πω ότι η πλειονότητα των Ελλήνων δείχνει τουλάχιστον απαθής και αδιάφορη σε αυτό τον τομέα. Για παράδειγμα, έχετε ακούσει ή/ και διαβάσει για γάτες που πέθαναν στο χειρουργείο κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης στείρωσης. Τι μέτρα λάβατε μετά από αυτό; Πήγατε τη γάτα σας για στείρωση ελπίζοντας ότι δεν θα συμβεί και σʼ εσάς, ή καταφύγατε σε βιβλία και στο internet ώστε να μάθετε περισσότερα; Υποψιάζομαι το πρώτο. Πριν από δυο χρόνια, μια Καναδή φίλη έχασε τη γάτα της ηλικίας 6 μηνών κατά τη διάρκεια της στείρωσης. Εξοργίστηκε τόσο ώστε ζήτησε να γίνει νεκροψία και να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου. Η νεκροψία έδειξε ότι η γάτα έπασχε από την καρδιά της. Μπορούσε να το ξέρει; Όχι. Οι πιθανότητες καρδιοπάθειας στις μικρές γάτες είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη – εκτός κι αν υπάρχει κληρονομικός παράγοντας. Έφταιγε η μικρή γατούλα που είχε γεννηθεί με «ελαττωματική» καρδιά; Όχι. Αν της είχε γίνει ένα υπερηχογράφημα η φίλη μου και ο κτηνίατρος θα γνώριζαν ήδη πόσο επικίνδυνη για τη γατούλα ήταν η επέμβαση.

Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε για την ευημερία της γάτας μας, και είμαστε υπεύθυνοι, συνειδητοποιημένοι γατο-γονείς, τότε πρέπει να κάνουμε κάποια βασικά πράγματα, τα οποία ενίοτε φαντάζουν υπερβολικά:
  1. Μόλις πάρουμε ένα γατάκι να του κάνουμε τα απαραίτητα εμβόλια, και μετά από διάστημα 3-4 μηνών να του κάνουμε ένα τσεκ-απ. Το τσεκ-απ πρέπει να περιλαμβάνει γενικές αιματολογικές εξετάσεις, βασικές βιοχημικές, ακτινογραφία θώρακος και υπερηχογράφημα καρδιάς.Σε μια τέτοια κίνηση μην περιμένετε να βρείτε συμπαράσταση από τον/ την κτηνίατρό σας, αφού θα σας περάσει για τρελούς, υπερβολικούς και ό,τι φαντάζεστε. Προσπαθήστε να του/ της μιλήσετε με επιχειρήματα, κι αν όλα αποτύχουν τότε καταφύγετε στο ψέμα. Διηγηθείτε την ιστορία της Καναδής φίλης μου ως δική σας. Καλύτερα να είστε σίγουροι ότι έχετε ένα υγιές, παιχνιδιάρικο γατάκι, παρά να μετανιώνετε μια ζωή για την έλλειψη προνοητικότητας.
  2. Να παρακολουθούμε και να παρατηρούμε τη συμπεριφορά του ζώου. Η καθημερινότητά του θα μας πει πολύ περισσότερα από οποιονδήποτε κτηνίατρο. Όπως ο κτηνίατρος καθοδηγείται εν πολλοίς από όσα του λεει ο ιδιοκτήτης του ζώου πριν αποφασίσει τι εξετάσεις θα κάνει (μαζί με την εξέταση που κάνει ο ίδιος, φυσικά) έτσι κι εσείς πρέπει να καθοδηγείστε από τη συμπεριφορά της γάτας σας.
  3. Να έχουμε υπόψη μας ότι οι γάτες κρύβουν πολύ καλά τις αρρώστιες τους. Δεν θα καταλάβετε ποτέ ότι η γάτα σας είναι άρρωστη παρά μόνον όταν η ασθένειά της βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και τα συμπτώματα, αναπόφευκτα, γίνονται εμφανή.
  4. Όταν ο κτηνίατρος κάνει μια διάγνωση να ζητάτε πάντα να σας εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει στη γάτα σας και πώς μπορείτε να τη βοηθήσετε καλύτερα.
  5. Καλός κτηνίατρος για μένα είναι εκείνος/ εκείνη που κατανοεί και σέβεται την αγάπη σας για τη γάτα σας, συζητάει μαζί σας και προσπαθεί να λύσει όλες τις απορίες σας, σας ζητάει να την κρατάτε κατά τη διάρκεια της εξέτασης, αντί να το αναθέτει στη κοπέλα της υποδοχής ή σε κάποια μαθητευόμενη, και τέλος –θα το ξαναπώ– γνωρίζει τα όριά του.
  6. Όταν κάνετε εξετάσεις στη γάτα σας να ζητάτε να σας παραδοθούν τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ή τουλάχιστον αντίγραφό τους. Κάποιοι κτηνίατροι δεν το κάνουν, προσπαθώντας έτσι να «δεσμεύσουν» τον πελάτη. Τέτοιες πρακτικές είναι ανεπίτρεπτες. Να θυμάστε ότι εσείς είστε ο πελάτης, εσείς πληρώσατε για τις εξετάσεις κι εσείς είστε πρωτίστως ο αρμόδιος/ η αρμόδια για την τήρηση αρχείου του ζώου σας.
  7. Όταν διαγνωσθεί η χ ή ψ ασθένεια, μορφωθείτε. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από έναν ιδιοκτήτη που μόλις βγει από το κτηνιατρείο ξεχνάει ότι έχει να κάνει με ένα άρρωστο ζώο. Βρείτε βιβλία (γιατί όχι κτηνιατρικά;) ή καταφύγετε στο διαδίκτυο. Οι πληροφορίες που θα βρείτε είναι πραγματικός θησαυρός. Δραστηριοποιηθείτε και ασχοληθείτε ενεργά με την ασθένειά της. Κανείς κτηνίατρος δεν θα βοηθήσει αποτελεσματικά τη γάτα σας αν δεν αφιερώσετε χρόνο για να διαβάσετε και να κατανοήσετε, όσο είναι εφικτό, τι ακριβώς συμβαίνει στον χνουδωτό σας σύντροφο. Οι κτηνιατρικές σχολές των μεγαλύτερων αμερικανικών πανεπιστημίων διαθέτουν ιστοσελίδες προσβάσιμες στο κοινό, με ένα και μοναδικό στόχο: να βοηθήσουν εσάς και τη γάτα σας. Αν δεν γνωρίζετε ιατρική ορολογία, εφοδιαστείτε με ένα καλό λεξικό ιατρικών-βιολογικών όρων. Το College of Veterinary Medicine του Πανεπιστημίου Cornell διαθέτει ειδική ιστοσελίδα, την Consultant, για πιθανές διαγνώσεις. Όχι, δεν θα το παίξετε κτηνίατροι. Αλλά, αν ο κτηνίατρος κάνει μια διάγνωση και συστήσει μια αγωγή, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Cornell, πληκτρολογείστε την ασθένεια ή τα συμπτώματά της και διαβάστε τα αποτελέσματα. Ανταποκρίνονται σε όσα σας είπε ο κτηνίατρος και όσα βλέπετε να ενοχλούν τη γάτα σας; Αν όχι, τότε ζητήστε μια δεύτερη γνώμη από άλλο κτηνίατρο.
  8. Είστε οι πρώτοι και οι καλύτεροι σύμμαχοι της γάτας σας. Τόσο η γάτα σας όσο και ο/ η κτηνίατρός σας στηρίζονται σʼ εσάς για να τηρήσετε με συνέπεια τη φαρμακευτική της αγωγή. Μην το αμελείτε!
  9. Έχετε υπόψη σας ότι σε μερικές περιπτώσεις η διάγνωση μιας ασθένειας γίνεται δύσκολα, κι αυτό διότι πολλές ασθένειες έχουν κοινά συμπτώματα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η πολυουρία (συχνή ούρηση της γάτας) και η πολυδιψία (η γάτα πίνει πολύ νερό). Το σύμπτωμα αυτό συναντάται κατά κανόνα στη νεφρική ανεπάρκεια (CRF – Chronic Renal Failure), αλλά και στον διαβήτη, στην απλαστική αναιμία (είδος θανατηφόρου αναιμίας κατά την οποία δεν παρατηρείται η αναπαραγωγή των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών), σε ηπατοπάθειες, στον υπερθυρεοειδισμό, σε διαφόρων ειδών καρκίνου, στην ιδιοπαθή υπερκαλιαιμία (οφειλόμενη σε διαταραχή των παραθυρεοειδικών αδενών), κλπ.
Φυσικά –κι ευτυχώς– οι διαγνώσεις δεν στηρίζονται σε ένα και μοναδικό σύμπτωμα. Η ενεργή συμμετοχή σας, η διάθεσή σας να μορφωθείτε κι ένας καλός/ μια καλή κτηνίατρος είναι αυτά που θα κρατήσουν τη γάτα σας ζωντανή και θα της χαρίσουν πιθανόν πολλά χρόνια ποιοτικής ζωής. Από σας εξαρτάται.


© Bhaal, 2006 για το www.mycat.gr
Δημοσιεύτηκε από
Το avatar του χρήστη Bhaal
Εκκολαπτόμενο Μέλος
Εγγραφή: 27-01-2006
Μηνύματα: 114

Εργαλεία Θεμάτων

5 most read άρθρα
  #1  
By dimangelid on 07-02-06, 20:00
Για κάθε γάτα που έχω ξέρω την νορμάλ συμπεριφορά της. Αν δω ότι έχει αλλάξει έστω και λίγο η συμπεριφορά παίρνω επιτόπου τηλέφωνο τον κτηνίατρο και τον ρωτάω τι συμβαίνει. Διάβασα στο κείμενο για τους κτηνιάτρους. Ο δικός μας πρώτα από όλα είναι καλός άνθρωπος. Τώρα στο θέμα μας: είναι πάρα πολύ συζητήσιμος, μας εξηγεί αναλυτικά από μόνος του ότι πρέπει και αν ρωτήσουμε κάτι παραπάνω απαντάει χωρίς "μα, μου" όπως ορισμένοι άλλοι. Έχει σώσει γατάκι, το οποίο πήγα εγώ εκεί, που όταν ήρθε έξω από το σπίτι μου βρωμούσε. Όταν το γύρισα η κοιλιά του κοντά στο δεξί πίσω πόδι ήταν σκισμένη και σαπισμένη. Πήρα επιτόπου τον γιατρό, βάλαμε με τον πατέρα μου το γατάκι σε ένα κουτί και ξεκινήσαμε γκαζωμένοι για τον γιατρό. Σε όλη την διαδρομή καθόμουν με ανοιχτό το παράθυρο του αυτοκινήτου γιατί κόντευα να κάνω εμετό από την σαπίλα που μύριζε το γατάκι. Όταν άρχισε ο γιατρός να κάνει την δουλειά του έπαθα πλάκα: μου λέει "Φόρα γάντια και κράτα το γατάκι" . Το κρατάω από το σβέρκο ελαφρά και κρατάω και τα μπροστινά του πόδια. Μόλις έριξε ο γιατρός ορό μέσα στην πληγή πετάχτηκαν ένα σωρό σκουλήκια και το ένα ήταν σαν το μικρό δάχτυλο του χεριού μου. Έριχνε συνέχεια ορό και συνέχεια πεταγόντουσαν σκουλήκια. Μετά έριξε bedadin. Έβγαλα τα γάντια, έκανα απολύμανση στα χέρια μου και μας είπε ότι πρέπει να το κρατήσει και ότι αξίζει να προσπαθήσουμε να το σώσουμε γιατί ίσως την γλιτώσει. Το αφήσαμε εκεί 2 εβδομάδες. Μετά ήθελε γατάκι μια γνωστή μας, της είπαμε την περίπτωση αυτή και συμφώνησε. Πήρα τον γιατρό και τον ρώτησα για το γατάκι. Η απάντησή του "Το γατάκι είναι μια χαρά και μπορείς να έρθεις να το πάρεις" . Πραγματικά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχα πολλές ελπίδες για το γατάκι. Όμως έκανα λάθος, βγήκε υγιέστατο, σαν να μην είχε τίποτα. Αυτό οφείλεται σίγουρα και στον οργανισμό του γαιού αλλά κυρίως στον κτηνίατρο. Μετά από αυτό το περιστατικό δεν πρόκειται να πάω σε άλλον κτηνίατρο με τίποτα. Ακόμα και όταν πήγα με έναν πάρα πολύ καλό φίλο μου και την μάνα του την γάτα τους στον κτηνίατρό μας, όταν βγήκαμε μου λέει η μάνα του "Πάρα πολύ καλός άνθρωπος και καλός στην δουλειά του" . Την μόνη γάτα που δεν μπόρεσε να σώσει ήταν μία δικιά μου η οποία είχε καρκίνο στα έντερα... Της έκανε ευθανασία (είχε φτάσει να ζυγίζει μισό κιλό...) και όπως μας είπε μετά δεν υπήρχε άλλη επιλογή γιατί το γατί ήταν σε άθλια κατάσταση και σε λίγο καιρό δεν θα μπορούσε να κουνηθεί και θα πέθαινε από μόνη της. Όταν άκουσα για την ευθανασία (αυτό έγινε το 1999) μου την έσπασε τόσο πολύ αλλά μετά όταν μας εξήγησε αναλυτικά τι θα γινόταν άλλαξα εντελώς γνώμη και ακόμα λέω ότι καλώς έκανε την ευθανασία. Σε τέτοιες περιπτώσεις ναι, να γίνεται ευθανασία. Δεν είναι σωστό να βασανίζεται το ζώο ενώ ξέρουμε ότι δεν μπορεί να γλιτώσει. Μετά από αυτό το περιστατικό φοβήθηκα και με το παραμικρό που βλέπω στις γάτες μου ή παίρνω τηλέφωνο τον γιατρό ή τις πάω εκείνη την ώρα στο ιατρείο.
  #2  
By Bhaal on 08-02-06, 11:31
Συμφωνώ. Πασχίζεις να κρατήσεις ένα ζώο στη ζωή όταν ξέρεις ότι η κρίση θα περάσει και ότι με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή θα του εξασφαλίσεις μερικά χρόνια ποιοτικής ζωής. Διαφορετικά δεν το βασανίζεις. Του κάνεις ευθανασία και το λυτρώνεις από τον πόνο και τη μιζέρια.
  #3  
By vaziliz on 09-02-06, 18:39
Αρχική Δημοσίευση από dimangelid
Για κάθε γάτα που έχω ξέρω την νορμάλ συμπεριφορά της. Αν δω ότι έχει αλλάξει έστω και λίγο η συμπεριφορά παίρνω επιτόπου τηλέφωνο τον κτηνίατρο και τον ρωτάω τι συμβαίνει. Διάβασα στο κείμενο για τους κτηνιάτρους. Ο δικός μας πρώτα από όλα είναι καλός άνθρωπος. Τώρα στο θέμα μας: είναι πάρα πολύ συζητήσιμος, μας εξηγεί αναλυτικά από μόνος του ότι πρέπει και αν ρωτήσουμε κάτι παραπάνω απαντάει χωρίς "μα, μου" όπως ορισμένοι άλλοι. Έχει σώσει γατάκι, το οποίο πήγα εγώ εκεί, που όταν ήρθε έξω από το σπίτι μου βρωμούσε. Όταν το γύρισα η κοιλιά του κοντά στο δεξί πίσω πόδι ήταν σκισμένη και σαπισμένη. Πήρα επιτόπου τον γιατρό, βάλαμε με τον πατέρα μου το γατάκι σε ένα κουτί και ξεκινήσαμε γκαζωμένοι για τον γιατρό. Σε όλη την διαδρομή καθόμουν με ανοιχτό το παράθυρο του αυτοκινήτου γιατί κόντευα να κάνω εμετό από την σαπίλα που μύριζε το γατάκι. Όταν άρχισε ο γιατρός να κάνει την δουλειά του έπαθα πλάκα: μου λέει "Φόρα γάντια και κράτα το γατάκι" . Το κρατάω από το σβέρκο ελαφρά και κρατάω και τα μπροστινά του πόδια. Μόλις έριξε ο γιατρός ορό μέσα στην πληγή πετάχτηκαν ένα σωρό σκουλήκια και το ένα ήταν σαν το μικρό δάχτυλο του χεριού μου. Έριχνε συνέχεια ορό και συνέχεια πεταγόντουσαν σκουλήκια. Μετά έριξε bedadin. Έβγαλα τα γάντια, έκανα απολύμανση στα χέρια μου και μας είπε ότι πρέπει να το κρατήσει και ότι αξίζει να προσπαθήσουμε να το σώσουμε γιατί ίσως την γλιτώσει. Το αφήσαμε εκεί 2 εβδομάδες. Μετά ήθελε γατάκι μια γνωστή μας, της είπαμε την περίπτωση αυτή και συμφώνησε. Πήρα τον γιατρό και τον ρώτησα για το γατάκι. Η απάντησή του "Το γατάκι είναι μια χαρά και μπορείς να έρθεις να το πάρεις" . Πραγματικά στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχα πολλές ελπίδες για το γατάκι. Όμως έκανα λάθος, βγήκε υγιέστατο, σαν να μην είχε τίποτα. Αυτό οφείλεται σίγουρα και στον οργανισμό του γαιού αλλά κυρίως στον κτηνίατρο. Μετά από αυτό το περιστατικό δεν πρόκειται να πάω σε άλλον κτηνίατρο με τίποτα. Ακόμα και όταν πήγα με έναν πάρα πολύ καλό φίλο μου και την μάνα του την γάτα τους στον κτηνίατρό μας, όταν βγήκαμε μου λέει η μάνα του "Πάρα πολύ καλός άνθρωπος και καλός στην δουλειά του" . Την μόνη γάτα που δεν μπόρεσε να σώσει ήταν μία δικιά μου η οποία είχε καρκίνο στα έντερα... Της έκανε ευθανασία (είχε φτάσει να ζυγίζει μισό κιλό...) και όπως μας είπε μετά δεν υπήρχε άλλη επιλογή γιατί το γατί ήταν σε άθλια κατάσταση και σε λίγο καιρό δεν θα μπορούσε να κουνηθεί και θα πέθαινε από μόνη της. Όταν άκουσα για την ευθανασία (αυτό έγινε το 1999) μου την έσπασε τόσο πολύ αλλά μετά όταν μας εξήγησε αναλυτικά τι θα γινόταν άλλαξα εντελώς γνώμη και ακόμα λέω ότι καλώς έκανε την ευθανασία. Σε τέτοιες περιπτώσεις ναι, να γίνεται ευθανασία. Δεν είναι σωστό να βασανίζεται το ζώο ενώ ξέρουμε ότι δεν μπορεί να γλιτώσει. Μετά από αυτό το περιστατικό φοβήθηκα και με το παραμικρό που βλέπω στις γάτες μου ή παίρνω τηλέφωνο τον γιατρό ή τις πάω εκείνη την ώρα στο ιατρείο.
δεν μας είπες σε ποιά περιοχή είναι ο κτηνίατρός σου ... !!!
  #4  
By μίλλυ on 03-06-12, 16:15
Ήμουν μικρό κοριτσάκι όταν διάλεξα τη σιαμέζα φίλη μου. Από τότε πέρασαν 12-13 χρόνια απέραντης αγάπης και αφοσίωσης. Σήμερα νιώθω ανείπωτο πόνο κι ο λόγος είναι ότι ξέρω πως πια δεν θα την έχω για πολύ κοντά μου. Πονάει απίστευτα πολύ. Έχει καρκίνο. Τα δυο της πίσω ποδαράκια με το ζόρι πατούν. Τρώει ακόμη και με κοιτάζει θλιμμένη. Έχω ενοχές. Πριν πολλά χρόνια έκανε ενέσεις για να "μη θέλει γάτο" και μάλλον αυτό τώρα της δημιούργησε καρκίνο. Έχει κάνει μέχρι τώρα 3 εγχειρήσεις και ο γιατρός της αρνείται να την ξαναεγχειρίσει γιατί έχει πρόβλημα με την καρδούλα της. Ήθελε να της κάνει ευθανασία μα αρνηθήκαμε. Δεν ξέρω ειλικρινά πια τι να κάνω. Αν αρχίσει να πονάει ίσως το αποφασίσω μα θα το καταλάβω.. Κι όσο σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να ζήσει άλλο τόσο...Δε θέλω να ξανακούσω για ζώο αλλά δε γίνεται και να ξεχάσω. Παντού η ανάμνηση της η ζεστή αγκαλιά της το τρυφερό γουργουρητό. Πονάει όσο δε φαντάζεστε.
  #5  
By Πουπουλίνα on 03-06-12, 18:29
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Καλη μου φιλη.Τι να πω;Το μονο που θα πω ειναι οτι οκ,πολλοι δεν ξερουν οτι αυτες οι ενεσεις προκαλουν καρκινο,ΟΧΙ ομως οι γιατροι.Οι γιατροι το ξερουν πολυ καλα,και ομως καποιοι τις κανουν,μαλιστα τις προτεινουν κιολλας.Μονο που αυτοι,δεν ειναι γιατροι.Εμποροι ειναι,καθως το κερδος απο τις ενεσεις καθε χρονο,αποφερουν πολυ περισσοτερο απο μια στειρωση που γινεται εφαπαξ.

Κουραγιο.Εφοσον ο γιατρος με διαβεβαιωνε οτι δεν υπαρχει περιπτωση σωτηριας(οχι ενας..αλλα τουλαχιστον 3),θα της εκανα ευθανασια να μην υποφερει.
ΥΓ.Ελπιζω να εχεις αλλαξει γιατρο.
  #6  
By Bhaal on 05-06-12, 22:55
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ακόμη και τα εμβόλια είναι δυνατόν να προκαλέσουν καρκίνο. Οι πιθανότητες είναι μικρές, αλλά υπαρκτές, κι αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι κτηνίατροι στις Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν τα εμβόλια στην ουρά της γάτας, και όχι στα πόδια, όπως συνηθίζουν οι Έλληνες και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι κτηνίατροι.

@ Μίλλυ,

Τι ακριβώς πρόβλημα με την καρδιά της έχει η γάτα σου; Τι σας είπε ο κτηνίατρος; Αν η γάτα δεν είναι υπέρβαρη (χοντρούλα), τότε πιθανόν το καρδιακό πρόβλημα να έχει προκύψει ως δευτερεύον σύμπτωμα μιας άλλης ασθένειας. Σε κάθε περίπτωση, κι επειδή μιλάμε για καρκίνο, καλό θα είναι να παρακολουθείς τη συμπεριφορά της γάτας σου ώστε να διακρίνεις την αλλαγή εκείνη που θα δείχνει ότι δυσφορεί επειδή πονάει. Όταν συμβεί θα πρέπει να τηλεφωνήσεις στον κτηνίατρο και να του ζητήσεις να έρθει στο σπίτι για την ευθανασία. Θα είναι η τελευταία πράξη αγάπης προς τη γατούλα σου: να κλείσει τα μάτια της στην αγκαλιά σας, στο σπίτι της και όχι σ' ένα ξένο και ψυχρό περιβάλλον όπως είναι τα ιατρεία.

Εγώ, προσωπικά, δίστασα να κάνω ευθανασία στον γάτο μου... ήταν άρρωστος με υπερθυρεοειδισμό και νεφρική ανεπάρκεια για σχεδόν πέντε χρόνια. Κάποια στιγμή, άρχισε να δείχνει υπερβολικά κουρασμένος. Ζήτησα από την κτηνίατρο να έρθει σπίτι να του πάρει αίμα για εξετάσεις, σκεφτόμενη ότι ίσως να έφταιγε η δόση του χαπιού που του δίναμε. Για να μην τα πολυλογώ, όταν η κτηνίατρος τον είδε μού είπε ότι είχε έρθει η ώρα.

Ήταν ο πρώτος γάτος της ζωής μου... είχαμε ζήσει μαζί σχεδόν δεκαέξι χρόνια... νόμιζα ότι περνούσε μια ακόμη κρίση, όπως τόσες άλλες φορές πριν, και ότι θα συνερχόταν... Την επομένη, παραμονή Χριστουγέννων, ο γάτος μου πέθανε μέσα στα χέρια μου βγάζοντας μια τρομερή κραυγή. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΟΙΚΤΡΑ ήταν ότι δεν άκουσα τη συμβουλή της κτηνιάτρου μας. Η κραυγούλα του με στοιχειώνει μέχρι και σήμερα...

Γι αυτό, Μίλλυ, μην αφήσεις τη γατούλα σου να υποφέρει. Μην επαναλάβεις το δικό μου λάθος. Το να βιώσει κανείς τη δική μου εμπειρία είναι κάτι που δεν το εύχομαι σε κανέναν.
  #7  
By Πουπουλίνα on 05-06-12, 23:38
Ωχ καλη μου φιλη,Bhaal...πιστεψε με..εκλαψα με το ποστ σου. Αυτο που εγραψες για την κραυγη..με συγκλονισε.Εχεις απολυτο δικιο.
Μην αφηνετε τα ζωακια σας να υποφερουν,οταν εχει επιβεβαιωθυει οτι δεν εχουν σωτηρια..και αρχιζουν να υποφερουν.
  #8  
By Bhaal on 05-06-12, 23:48
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Πουπουλίνα,

Πίστεψέ με: κλαίω κάθε φορά που γράφω ή μιλώ γι αυτό. Ήταν η πιο τραυματική εμπειρία της ζωής μου, και, ίσως, ό,τι χειρότερο έκανα γι αυτόν. Το γεγονός ότι δεν είχα εμπειρία γιατί, όπως είπα, ήταν ο πρώτος μου γάτος, δεν με απαλλάσσει από τις τύψεις.

Οι άλλες μας γάτες θα είναι πιο τυχερές από τον Βαλτάσαρ, γιατί τώρα ξέρω. Ξέρω, αλλά με ποιο κόστος!
  #9  
By Πουπουλίνα on 05-06-12, 23:52
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Καρδουλα μου,προσπαθησε να βγαλεις τις τυψεις απο το μυαλο σου.Δεν το πιστεψες..δεν το περιμενες..ομως τον λατρευες και φαινεται .Απκλα..ας βγει κατι απο αυτο για τους υπολοιπους.
  #10  
By Bonjovicat on 23-09-12, 16:48
ναι αυτο ειναι αληθεια
  #11  
By jorg51 on 26-09-12, 16:15
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Διαβασα τα προηγουμενα μηνυματα και πραγματικα μπορω να καταλαβω τη θλιψη και τον πονο που βιωνουν ολοι με το χαμο της γατας τους...Προσωπικα εχω χασει εναν γατο (τον χτυπησε ενα αυτοκινητο) και πεθανε λιγη ωρα μετα στον κτηνιατρο...Την διαδρομη απο το ιατρειο, με το αψυχο σωμα του στο καθισμα του συνοδηγου, δεν προκειται να την ξεχασω ποτε...Και να που κάποια χρόνια αργότερα ειμαι πολυ κοντα στο να χάσω και τη μητέρα του η οποία έχει νεφρική ανεπάρκεια και απ'οτι φαινεται ειναι σε τελικό σταδιο...Και μονο με την ιδεα της ευθανασιας τρελαινομαι...Νιωθω οτι θα την σκοτωσω εγω ο ιδιος κι αυτο πραγματικα με τρελαινει...Δεν εχω το κουραγιο να παρω μια τετοια αποφαση, γιατι ξερω πολυ καλα πως η εικονα της Μιμ μετα την διαδικασία, να κειτεται αψυχη θα με στοιχειωσει για παντα...

Τελικά δεν μπορω να αποφασίσω τι είναι καλύτερο και πιο ανωδυνο..Να έρχεται ο θάνατος απότομα ή να ξέρεις πως σύντομα θα έρθει και να προετοιμαστείς ψυχολογικά?? ΄Δεν ξερω πως θα νιώσω όταν γίνει..αλλά ξερω πως είναι πολυ ψυχοφθορα αυτη η διαδικασια της αναμονης του τελους...Πιο πολυ υποφερω εγω παρα το γατί...
  #12  
By Claire Rentfield on 26-09-12, 19:38
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Φιλε μου, καταλαβαινω πως νοιωθεις, εχω βρεθει στη θεση σου. Δεν διστασα ομως καθολου, οταν ηρθε η αναγκη να αποφασισω, βαζοντας σε δευτερη μοιρα τα δικα μου συναισθηματα και σκεπτομενη πρωτα την αναγκη της γατουλας μου. Οπως και ναχει, εγω δεν προλαβα, εφυγε την ωρα που ο κτηνιατρος ηταν στο δρομο και ερχοταν. Μ' εβγαλε απο το διλημμα η καρδουλα μου. Η εικονα του αψυχου σωματος του φιλου μας που εχει φυγει, ειναι ιδια, ειτε εχεις κανει ευθανασια, ειτε εχει φυγει μονο του. Ο κτηνιατρος σου, τι σου λεει; Πρεπει να γινει; Μηπως να επαιρνες και μια δευτερη γνωμη, για να εισαι σιγουρος 100%.
  #13  
By jorg51 on 27-09-12, 15:15
Της είχε κάνει εξετάσεις πριν μια βδομάδα και η κρεατινινη και η ουρία ηταν σε παρα πολυ υψηλά επίπεδα, κι εδω και μια βδομαδα ειμαι καθε μερα στον γιατρο για θεραπεια με ορους. Θα ξανακανει εξετασεις σημερα για να δει αν εχει κανει κατι η θεραπεια. Το κακο ειναι πως το γατι δεν δειχνει κανενα σημαδιι βελτιωσης...Δεν τρωει σχεδον καθολου, κοιμαται σχεδον ολη μερα, δεν κινειται...κι ολα τα σημάδια του τελικου σταδιου της ΧΝΑ...Ο γιατρος είπε πως αν δεν έχει πεσει η κρεατινινη και η ουρία, ειναι θέμα χρόνου να ερθει το μοιραιο...Και ειναι στο χέρι μας, ειτε το αφηνουμε να ερθει μόνο του, ή κανουμε ευθανασια...Αυριο θα ξερουμε...αλλα δυστυχως η κατασταση της γατας δεν με αφηνει να αισιοδοξω...
  #14  
By Claire Rentfield on 27-09-12, 19:58
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Αχ, ματακια μου, αν οι τιμες ειναι τοσο χαλια οσο λες, τοτε ειναι θεμα λιγων 24ωρων. Με την προυποθεση φυσικα, οτι η γατουλα δεν θα καλυτερεψει. Θα σου ελεγα αν δειτε οτι δεν καλυτερευει, να ρωτησεις τον κτηνιατρο αν υποφερει το πλασματακι. Θυμαμαι η δικη μου, κατουρουσε αιμα και πονουσε πολυ. Αν το ζωακι υποφερει, μην διστασεις, ειναι κριμα να βασανιζεται αν δεν υπαρχει ελπιδα ανακαμψης. Πολυ - πολυ κουραγιο σου ευχομαι, θα το χρειαστεις. Και οτι συμπαρασταση θελεις, εδω ειμαστε.
  #15  
By jorg51 on 03-10-12, 17:37
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

R.I.P Mim....θα ζεις παντα μεσα μου....
  #16  
By Lord Kratos on 03-10-12, 17:46
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Λυπάμαι πάρα πολύ, Jorg...
  #17  
By Claire Rentfield on 03-10-12, 18:30
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Λυπαμαι πολυ φιλε jorg, σιγουρα θα ζει παντα μεσα σου κι αν υπαρχει μετα θανατον ζωη, θα την ξαναδεις καποτε....
  #18  
By jorg51 on 03-10-12, 19:50
Ελπιζω να υπαρχει...και να ειναι το ιδιο ζωηρη και χαριτωμενη εκει που ειναι τωρα...οπως ηταν οταν ηταν καλα...
  #19  
By lioannaki on 04-10-12, 00:34
Απάντηση: Η άρρωστη γάτα μας, οι κτηνίατροι κι εμείς

Λυπάμαι πάρα πολύ για τη γατούλα σου..να σκέφτεσαι ότι έκανες ότι μπορούσες για να τη βοηθήσεις και έζησε με αγάπη και φροντίδα αυτά τα χρόνια..
  #20  
By jorg51 on 04-10-12, 10:38
Αρχική Δημοσίευση από lioannaki
Λυπάμαι πάρα πολύ για τη γατούλα σου..να σκέφτεσαι ότι έκανες ότι μπορούσες για να τη βοηθήσεις και έζησε με αγάπη και φροντίδα αυτά τα χρόνια..

Να σαι καλα...Το παλεψαμε πολυ στο τελος και η ιδια ακομα περισσοτερο...αλλα δυστυχως η ασθενεια ηταν δυνατοτερη απο αυτην...2 φορες την ειχε γλυτωσει, η τριτη ομως ηταν η φαρμακερη...

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους