Το MyCat είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 98,910 εγγεγραμμένα μέλη και 711,476 μηνύματα σε 22,267 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το MyCat άλλα 203 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Επειδή το Σύμπαν είμαστε εμείς !

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:58, 29-03-18:

#1
Φαντάζει περίεργο ένα τέτοιο θέμα σε ένα γατοφόρουμ,όμως ακριβώς για αυτό έχουμε αυτήν την κατηγορία,διότι σαφώς έχουμε και άλλα ενδιαφέροντα,πέρα απο τα αγαπημένα μας ζωάκια.
Η είδηση είναι πολύ σημαντική,και βέβαια ακόμα δεν έχει παιχτεί στα κανάλια.Εγω τουλαχιστον δεν την είδα πουθενά,ομως γράφτηκε σε σοβαρά ειδησειογραφικά σαιτς και την βάζω.

Ανακαλύφθηκε στο Σύμπαν ο πρώτος γαλαξίας χωρίς σκοτεινή ύλη

Οι γαλαξίες και η σκοτεινή ύλη πάνε χέρι-χέρι, καθώς δεν μπορείς να βρεις τον έναν, χωρίς να υπάρχει και η άλλη - έως τώρα τουλάχιστον. Όμως, για πρώτη φορά, οι αστρονόμοι βρήκαν ένα γαλαξία που φαίνεται να μην έχει σχεδόν καθόλου σκοτεινή ύλη, πράγμα που οι ίδιοι χαρακτήρισαν «σοκαριστικό», καθότι τελείως απρόσμενο.
Με δεδομένο αφενός ότι το σύμπαν κυριαρχείται από τη σκοτεινή ύλη, που είναι πολύ περισσότερη (έως το 85% του συνόλου της ύλης στο σύμπαν) από ό,τι η ορατή βαρυονική ύλη, και αφετέρου ότι η σκοτεινή ύλη αποτελεί το θεμέλιο που συγκρατεί τους γαλαξίες, η ανακάλυψη θεωρείται πραγματικά σημαντική.
Ο ασυνήθιστος γαλαξίας είναι ο NGC1052-DF2, σε απόσταση 65 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Έχει περίπου το μέγεθος του δικού μας γαλαξία, αλλά μόνο το ένα διακοσιοστό των άστρων του, ενώ -αντίθετα με τον δικό μας- δεν διαθέτει μαύρη τρύπα στο κέντρο του.
Ο γαλαξίας μελετήθηκε από πολλά τηλεσκόπια (Τζέμινι και Κεκ Χαβάης, διαστημικό Χαμπλ κ.α.) για να υπάρξει διασταύρωση των αποτελεσμάτων. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πίτερ βαν Ντόκουμ του Πανεπιστημίου Γέιλ των ΗΠΑ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature".
«H εύρεση ενός γαλαξία χωρίς σκοτεινή ύλη είναι αναπάντεχη, επειδή αυτή η αόρατη μυστηριώδης ουσία αποτελεί την πιο κυρίαρχη όψη ενός γαλαξία» δήλωσε ο Ντόκουμ. «Επί δεκαετίες νομίζαμε ότι οι γαλαξίες ξεκινούν πάντα τη ζωή τους ως συσσωματώσεις της σκοτεινής ύλης. Στη συνέχεια συμβαίνουν όλα τα άλλα: αέριο πέφτει μέσα στη άλω της σκοτεινής ύλης, το αέριο μετατρέπεται σε άστρα, αυτά αργά μεγαλώνουν, ώσπου στο τέλος εμφανίζονται γαλαξίες όπως ο δικός μας. Όμως ο NGC1052-DF2 θέτει σε αμφισβήτηση τις κυρίαρχες ιδέες για το σχηματισμό των γαλαξιών».
«Αν υπάρχει καθόλου σκοτεινή ύλη σε αυτόν τον γαλαξία, θα είναι ελάχιστη. Τα άστρα του αρκούν για να εξηγήσουν όλη τη μάζα του και δεν φαίνεται να υπάρχει καθόλου έξτρα χώρος για τη σκοτεινή ύλη», πρόσθεσε. Από την άλλη, όπως είπε, «αυτό δείχνει ότι η σκοτεινή ύλη είναι ξεχωριστή από τους γαλαξίες. Είναι πραγματική, αλλά έχει τη δική της ξεχωριστή ύπαρξη από τα άλλα συστατικά των γαλαξιών».
Με άλλα λόγια, προκύπτει το ερώτημα: αν ένας γαλαξίας δεν ξεκίνησε με αφετηρία τη σκοτεινή ύλη, η οποία στη συνέχεια προσέλκυσε βαρυτικά την κοινή ύλη, τότε πώς σχηματίσθηκε;
Οι επιστήμονες έκαναν λόγο για «ένα γαλαξία απόλυτο μυστήριο, που δεν προβλέπεται από καμία θεωρία, τα πάντα πάνω του είναι παράξενα. Είναι τελείως άγνωστο πώς είναι δυνατό να σχηματισθεί ένας τέτοιος γαλαξίας». Δεν αποκλείουν πλέον ότι πιθανώς υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να δημιουργηθεί ένας γαλαξίας και όχι μόνο ξεκινώντας από ένα πυρήνα σκοτεινής ύλης.
Οι αστρονόμοι θα ψάξουν μήπως βρουν και άλλους τέτοιους γαλαξίες στο σύμπαν. Ήδη έχουν υποψίες για τρεις, τους οποίους θα παρατηρήσουν καλύτερα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή

Για όσους ασχολούνται με την κοσμολογία,την αστροφυσική,το σύμπαν,το πως έγινε όλο αυτο το δημιούργημα κλπ,αυτή η είδηση είναι πολύ σημαντική.
Επειδή χρόνια ασχολούμε με την κοσμολογία,τολμω να πω ότι έχω διαβάσει αρκετα επιστημονικά βεβαια βιβλία,ρουφάω στην κυριολεξία ντοκιμαντερ με σύμπαν κλπ,ακολουθώ τον Μάνο Δανέζη,τον μεγαλο αυτον έλληνα αστροφυσικό στις διαλλεξεις του και προσπαθώ να ενημερώνομαι με ότι καινουργιο προκύπτει,να πω οτι πραγματικά είναι φοβερη αυτή η ανακάλυψη.
Ξέρουμε οτι πάνω απο το 85/100 του σύμπαντος είναι σκοτεινη υλη.Η σκοτεινή ύλη δεν είναι ΤΙΠΟΤΑ Η ΚΕΝΟ....απλα είναι ύλη,με διαφορες ιδιότητες,που ειναι απτές αυτές οι ιδιότητες,αλλα δεν ειναι δυνατόν να την αντιληφθούμε προς το παρών.

Ξέραμε οτι αυτη η σκοτεινή ύλη,συγκρατει τους γαλαξίες.Και ομως....ανακάλυψαν γαλαξία χωρις σκοτεινή υλη!
Αρα;
Μια σειρά απο θεωρίες,ακόμα και για την γεννηση του συμπαντος....μάλλον αναθεωρουνται.
Με συναρπάζει οτιδήποτε έχει σχέση με το σύμπαν.Διότι το σύμπαν είμαστε εμεις.
Και πραγματικά εκπλήσσομαι όταν ανθρωποι δεν αναρωτιουναι ούτε τους ενδιαφέρει να μάθουν τι ειναι ολο αυτό μεσα στο οποιο ζουμε,βασικα τι είμαστε εμείς.
Θέλω πολύ να δω τις εξελίξεις επάνω σε αυτο το ζήτημα που προκύπει τωρα.
ΥΓ.Κρατάω μια μικρή επιφύλαξη για την είδηση,παρόλο που έχει γραφτεί σε έγκυρο σαιτ,και εχει και την αρχική πηγή,η οποία είναι αυτή
και μάλιστα γράφει και ποιος έστειλε το τηλεγράφημα
Το πλήρες τηλεγράφημα του Π. Δρακόπουλου στη συνδρομητική ιστοσελίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.
,όχι επειδή δεν έπαιξε ακόμα στα κανάλια,αλλα επειδη παρακολουθώ ξένα επιστημονικά σαιτς και με μια γρηγορη ματια δεν το ειδα,βλεπε εδω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πουπουλίνα : 29-03-18 στις 22:07.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:16, 29-03-18:

#2
Την ειδηση την βρηκα και εδω,στο CNN GREECE οποτε την θεωρω εγκυρη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Aleksa

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη Aleksa
H Aleksa αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 1 γάτα και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 18,313 μηνύματα.

H Aleksa έγραψε στις 22:22, 29-03-18:

#3
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο που θέτει νέα ερωτήματα.
Ωστόσο, κι αν δεν κάνω λάθος, κι η ύπαρξη σκοτεινής ύλης αποτελεί μια μη απόλυτα επιβεβαιωμένη ακόμα θεωρία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:37, 29-03-18:

#4
Αρχική Δημοσίευση από alcyone
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο που θέτει νέα ερωτήματα.
Ωστόσο, κι αν δεν κάνω λάθος, κι η ύπαρξη σκοτεινής ύλης αποτελεί μια μη απόλυτα επιβεβαιωμένη ακόμα θεωρία.
Οχι..δεν τιθεται ΚΑΜΙΑ αμφισβητηση για την υπαρξη της σκοτεινης υλης,τουλαχιστον απο την πλειοψηφια των επιστημονων.ΟΚ,το ΚΑΜΙΑ..ισως ειναι υπερβολικο,αλλα εγω δεν ειμαι επιστημονας,μπορω να το πω.Απλα βλεπουμε αντιδρασεις της σκοτεινης υλης,πχ να ξεπηδουν και να γεννιουναι διαφορα στοιχεια απο την σκοτεινη υλη,αλλα δεν βλεπουμε την ιδια την σκοτεινη υλη.Εξαλλου,οι αισθησεις μας ειναι ατελεστατες,και βλεπουν μονο οτι ειναι σχεδιασμενες να βλεπουν και οχι οτι πραγματικα υπαρχει.Βλεπε εδω.

Οποιος θελει να αρχισει να μαθαινει περι συμπαντος και τι ειμαστε,να ξεκινησει με την καταπληκτικη σειρα της ΕΡΤ3,παλια σειρα,Το συμπαν που αγαπησα,με τους αστριφυσικους Μανο Δανεζη και Στρατο διονυσιου.ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ απλα.
Η σκοτεινη υλη δεν ειναι μια απλη θεωρια,ακομα δεν μπορουμε αν την δουμε,αλλα οι εκφανσεις της ειναι υπαρκτες.
https://www.physics.ntua.gr/POPPHYS/s...arkmatter.html
Γκουγκλαρετε και θα το δειτε.
Μετρήσεις στην αστρονομία υποδεικνύουν ότι πάνω έως το 90% του Σύμπαντος ή και περισσότερο βρίσκεται σε μορφή "σκοτεινής ύλης". Αυτή η ύλη δεν εκπέμπει φως ή οποιαδήποτε άλλη ανιχνεύσιμη ακτινοβολία, έτσι δεν μπορούμε να τη "δούμε", αλλά η παρουσία της γίνεται αισθητή από τα βαρυτικά φαινόμενα που εμφανίζονται στην ύλη που μπορούμε να δούμε. Οι αστέρες των γαλαξιών, για παράδειγμα, φαίνεται ότι κινούνται πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι αν επηρεάζονταν μόνο από την ορατή ύλη του γαλαξία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πουπουλίνα : 29-03-18 στις 22:57.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 22:45, 29-03-18:

#5
Όλα όσα έχουμε ανακαλύψει έως τώρα καταδεικνύουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της ύλης των γαλαξιών του Σύμπαντος δεν αντιστοιχεί στα αναρίθμητα άστρα και στα αέρια νέφη που μπορούμε να ανιχνεύσουμε με τα τηλεσκόπιά μας, αλλά είναι «σκοτεινή», διότι δεν αλληλεπιδρά με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και κατά συνέπεια είναι «αόρατη». Αν και δεν έχουμε κατορθώσει, ακόμη, να ανιχνεύσουμε τα ίδια τα σωματίδια που την απαρτίζουν, εξάγουμε το συμπέρασμα ότι η σκοτεινή ύλη υπάρχει, παρατηρώντας το πώς επηρεάζει σε μεγάλες συγκεντρώσεις με την βαρύτητά της την φωτεινή ύλη. Οι έμμεσες αυτές αποδείξεις, ωστόσο, είναι τόσες πολλές και πειστικές και προέρχονται από τόσες διαφορετικές κατευθύνσεις, που η πλειονότητα των επιστημόνων θεωρεί την ύπαρξή της αναμφισβήτητη.
...
Πώς, όμως, κατέληξαν οι επιστήμονες να αποδεχθούν την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης και ποια μπορεί να είναι η φύση της; Ιστορικά, οι πρώτες ενδείξεις για την σκοτεινή ύλη προέκυψαν από την μελέτη της κίνησης των γαλαξιών στα γαλαξιακά σμήνη, κατά την διάρκεια της δεκαετίας του ’30. Τότε ο αστρονόμος Fritz Zwicky διαπίστωσε ότι οι ταχύτητες των γαλαξιών που απαρτίζουν το γαλαξιακό σμήνος Κόμη είναι ασύμβατες με τους νόμους του Νεύτωνα, εκτός και εάν εμπεριέχουν περισσότερη ύλη απ’ αυτήν που αντιστοιχεί στην φωτεινή τους ύλη. Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε περίπου 40 χρόνια αργότερα η αστρονόμος Vera Rubin, μελετώντας τις κινήσεις των άστρων, που βρίσκονται σε μεγάλες αποστάσεις από τους γαλαξιακούς πυρήνες. Εξίσου σημαντικές, αλλά παρόλ’ αυτά, έμμεσες αποδείξεις για την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης προκύπτουν και από κοσμολογικές μελέτες που εδράζονται στην Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Οι αποδείξεις αυτές προκύπτουν από μελέτες της αρχέγονης πυρηνοσύνθεσης, της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, των γαλαξιακών σμηνών και των συγκρούσεων μεταξύ τους, καθώς και από μελέτες που σχετίζονται με τον σχηματισμό και την εξέλιξη των δομών μεγάλης κλίμακας, οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να αναπαραχθούν από εναλλακτικές θεωρίες βαρύτητας και χωρίς την «βοήθεια» της σκοτεινής ύλης. Με αυτά τα δεδομένα, οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι η σκοτεινή ύλη υπάρχει, αν και η φύση της εξακολουθεί να παραμένει «σκοτεινή» όσο ποτέ. Σύμφωνα, πάντως, με τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί έως τώρα, τα σωματίδια που απαρτίζουν την σκοτεινή ύλη πρέπει να είναι εντελώς διαφορετικά από εκείνα που συνθέτουν την συνηθισμένη, βαρυονική όπως ονομάζεται, ύλη η οποία συγκροτεί όλα όσα βλέπουμε στο Σύμπαν. Αυτό σημαίνει ότι η σκοτεινή ύλη «πρέπει» να απαρτίζεται κυρίως από εξωτικά σωματίδια, όπως τα WIMPs και τα αξιόνια. Ποιο απ’ αυτά αποτελεί τον κύριο όγκο της σκοτεινής ύλης εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς έρευνας.
Οι προσπάθειες των επιστημόνων να απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα τους έστρεψε από τα βάθη του ουρανού στα βάθη εγκαταλελειμμένων ορυχείων. Οι ανιχνευτές σκοτεινής ύλης κατασκευάζονται σε τέτοια βάθη, ώστε τα πετρώματα που τους περιβάλλουν να λειτουργούν ως «ασπίδα», περιορίζοντας στο ελάχιστο δυνατό τις «παρεμβολές» άλλων σωματιδίων, που θα τους «κατέκλυζαν». Ένας άλλος τρόπος να αποδείξουμε οριστικά την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης είναι να την αναδημιουργήσουμε στο εργαστήριο, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα τις προσπάθειες των φυσικών να δημιουργήσουν σωματίδια σκοτεινής ύλης, μέσα από συγκρούσεις πρωτονίων στον Μεγάλο Αδρονικό Επιταχυντή στο CERN, το σπουδαιότερο ερευνητικό κέντρο στην φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων.
Συμπερασματικά, η αποκρυπτογράφηση της φύσης της σκοτεινής ύλης παραμένει ένα από τα σπουδαιότερα και αναπάντητα ακόμη ερωτήματα που σχετίζονται με την φυσική του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι, εάν οι επιστήμονες κατορθώσουν να ανιχνεύσουν τα σωματίδια που απαρτίζουν την σκοτεινή ύλη, το γεγονός αυτό θα αποτελέσει ορόσημο στην εξέλιξη των φυσικών επιστημών και θα ανοίξει τον δρόμο σε νέα, ανεξερεύνητα ακόμη, πεδία έρευνας, πέρα από τα Καθιερωμένα Πρότυπα, που περιγράφουν τον μικρόκοσμο των στοιχειωδών σωματιδίων και τον μακρόκοσμο του Σύμπαντος.
Απο την ιστοσελιδα του Πλανηταριου,που εδω και μερικες μερες προβαλει και μια ταινια για την σκοτεινη υλη.
https://physicsgg.me/2018/03/15/%ce%...d%ce%bb%ce%b7/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 23:13, 29-03-18:

#6
Ναι οκ,σαφως δεν εχει αποδειχτει με την εννοια οτι την βλεπουμε,αλλα η συντριπτικη πλειοψηφια των επιστημονων ειναι σιγουροι για αυτην,καθως βλεπουμε τις εμμεσες αποδειξεις της υπαρξης της.
Ομως...το οτι κατι δεν το βλεπουμε,δεν σημαινει οτι δεν υπαρχει.
Το φοβερο σε αυτην την νεα ανακαλυψη ειναι οτι αλλαζουν αρκετα δεδομενα.
Το σιγουρο ειναι,οτι ακομα ξερουμε ελαχιστα για το συμπαν και την δημιουργια του,παρολο που τα αλματα μας ειναι τεραστια,ομως τεραστια για τα δικα μας ματια.Σκεφτητε οτι σε σχεση με την υπαρξη του συμπαντος η ανθρωποτητα ειναι ενα απειροελαχιστο σημειο χρονικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:25, 04-07-20:

#7
Καιρός να επανέλθω στο αγαπημένο μου θέμα που το έιχα λίγο παρατήσει.

Η μεγαλύτερη έκρηξη μετά το Big Bang εντοπίστηκε από τους αστρονόμους



Μια κολοσσιαία έκρηξη στο διάστημα, πέντε φορές μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη έχει παρατηρηθεί ποτέ στο παρελθόν, εντόπισαν οι επιστήμονες.

Η τεράστια απελευθέρωση ενέργειας πιστεύεται ότι προέρχεται από μια τεράστια μαύρη τρύπα 390 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη.

Η έκρηξη λέγεται ότι έχει αφήσει ένα τεράστιο βαθούλωμα στο σύμπλεγμα γαλαξιών Ophiuchus. Οι ερευνητές δημοσιοποίησαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό The Astrophysical Journal.

Οι επιστήμονες από καιρό είχαν εντοπίσει ότι υπάρχει κάτι παράξενο γύρω από το σύμπλεγμα των γαλαξιών Ophiuchus, το οποίο είναι ένα γιγαντιαίο συσσωμάτωμα που περιέχει χιλιάδες μεμονωμένους γαλαξίες αναμειγμένους με θερμό αέριο και σκοτεινή ύλη. Τα τηλεσκόπια ακτίνων-Χ είχαν καταγράψει ένα περίεργο καμπύλο άκρο σε αυτό.


Η εκτίμησή τους ήταν ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ο τοίχος μιας κοιλότητας που είχε γλυπτεί μέσα στο αέριο του από τις εκπομπές από μια κεντρική μαύρη τρύπα.

Οι μαύρες τρύπες φημίζονται για την ικανότητά τους να καταβροχθίζουν ύλη, αλλά την ίδια στιγμή αποβάλλουν τεράστιες ποσότητες ύλης και ενέργειας.

Οι επιστήμονες αμφισβήτησαν αρχικά την εξήγησή τους, διότι η κοιλότητα ήταν τόσο μεγάλη που θα μπορούσε να χωρέσει 15 γαλαξίες σαν τον δικό μας στη σειρά μέσα στην τρύπα.

Και αυτό σήμαινε ότι οποιαδήποτε έκρηξη μαύρης τρύπας θα έπρεπε να ήταν αδιανόητα θαυμαστή.
Όμως, τα νέα δεδομένα που έρχονται από τα τηλεσκόπια από την Murchison Widefield Array (MWA) στην Αυστραλία και το ραδιοτηλεσκόπιο Giant Metrewave (GMRT) στην Ινδία φαίνεται να το επιβεβαιώνουν.

«Υπό κάποια έννοια, η έκρηξη αυτή είναι παρόμοια με τον τρόπο που ξεδιπλώθηκε από την κορυφή του βουνού η έκρηξη του ηφαιστείου «Όρος της Αγίας Ελένης» το 1980, δήλωσε η Simona Giacintucci του Ναυτικού Ερευνητικού Εργαστηρίου στην Ουάσιγκτον DC, επικεφαλής της μελέτης.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:29, 04-07-20:

#8
Βρέθηκε εξωπλανήτης μεγέθους ίσου με εκείνο της Γης



Σε μία πολύ ενδιαφέρουσα από πολλές απόψεις ανακάλυψη έφτασε ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Γενεύης.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη ενός εξωπλανήτη (Proxima b) γύρω από το κοντινότερο στη Γη άστρο, τον Εγγύτατο του Κενταύρου (Proxima Centauri), που βρίσκεται σε απόσταση 4,2 ετών φωτός από τον Ήλιο. Ο εξωπλανήτης έχει το μέγεθος περίπου της Γης, με μάζα μόνο 1,17 φορές μεγαλύτερη, και βρίσκεται στη φιλόξενη για ζωή ζώνη του άστρου του, γύρω από το οποίο ολοκληρώνει μια τροχιά κάθε 11,2 μέρες (η διάρκεια του έτους του).

Η επιβεβαίωση του εξωπλανήτη έγινε με το ελβετικό φασματογράφο ακριβείας Espresso, που είναι εγκατεστημένος στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή. Η αρχική ανακάλυψη του Proxima b είχε γίνει πριν τέσσερα χρόνια μέσω ενός παλαιότερου φασματογράφου (HARPS).


Ο Proxima b βρίσκεται περίπου 20 φορές πιο κοντά στο άστρο του από όσο απέχει η Γη από τον Ήλιο, όμως δέχεται περίπου παρόμοια ενέργεια, συνεπώς έχει επιφανειακές θερμοκρασίες που πιθανώς επιτρέπουν την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, κάτι που –αν όντως συμβαίνει- αυξάνει τις πιθανότητες ανάπτυξης ζωής. Συνεπώς ο συγκεκριμένος κοντινός εξωπλανήτης αποτελεί ιδανικό υποψήφιο για αναζήτηση ιχνών ζωής.

Ένα από τα στοιχεία που συγκαταλέγονται στα αρνητικά της αναζήτησης εξωγήινης ζωής αναφορικά με τον Proxima b είναι ότι δέχεται περίπου 400 φορές μεγαλύτερη ακτινοβολία-Χ από ό,τι η Γη, αφού το άστρο του Εγγύτατου είναι ένας ενεργός ερυθρός νάνος που «βομβαρδίζει» τον εξωπλανήτη του με ακτίνες-Χ. Το ερώτημα για τους επιστήμονες είναι αν ο εξωπλανήτης διαθέτει ατμόσφαιρα που λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας απέναντι στις ακτίνες-Χ. Αν υπάρχει ατμόσφαιρα, το δεύτερο σημαντικό προς διερεύνηση ζήτημα είναι αν αυτή διαθέτει χημικά στοιχεία (π.χ. οξυγόνο) που ευνοούν την ανάπτυξη της ζωής.

Πολλά είναι τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα από αυτή την πρόσφατη ανακάλυψη, με τα ισχυρότερα τηλεσκόπια του κόσμου να στρέφουν ήδη τα οπτικά τους προς την κατεύθυνσή του, προκειμένου να διερευνήσουν πιθανές απαντήσεις.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:21, 05-07-20:

#9
Πολύ ενδιαφέρουσα είδηση

Εγένετο η «πέμπτη κατάσταση της ύλης»: Σημαντικό επίτευγμα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό



Ένα πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΣΣ) από επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) δημιούργησε την εξωτική κβαντική «πέμπτη κατάσταση της ύλης», ένα υπέρψυχρο αέριο συμπύκνωμα Bose-Einstein.

Πρόκειται για επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα, καθώς είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο στο διάστημα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας, κάτι που επιτρέπει τη μελέτη της ύλης σε συνθήκες πιο ευνοϊκές από εκείνες της Γης.

Το πείραμα έγινε σε ένα από τα πιο κρύα μέρη στο σύμπαν, σε μία συσκευή μεγέθους βαλίτσας (Cold Atom Laboratory-CAL), που είχε εκτοξευθεί στον ΔΣΣ το 2018. Το εν λόγω μίνι-εργαστήριο ψύχει άτομα ρουβιδίου σε έναν θάλαμο κενού, χρησιμοποιώντας φως λέιζερ για να επιβραδύνει την κίνησή τους. Στη συνέχεια, μαγνητικά πεδία συγκρατούν και «παγιδεύουν» το πυκνό νέφος των ατόμων, που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν (μείον 273 βαθμοί Κελσίου), με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συμπυκνώματος Bose-Einstein.

Τα εν λόγω συμπυκνώματα είχαν προταθεί θεωρητικά ως πέμπτη κατάσταση της ύλης (μετά τα στερεά, τα υγρά, τα αέρια και το πλάσμα) στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Ινδό Σατιέντρα Ναθ Μπόουζ, από όπου πήραν και το όνομά τους. Στην πράξη παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά πριν 25 χρόνια.

Το πολύ κρύο νέφος παύει να συμπεριφέρεται όπως τα επιμέρους άτομα και σωματίδια, αλλά μάλλον ως μία ενιαία οντότητα με κβαντικές ιδιότητες, όπου κάθε σωματίδιο λειτουργεί, επίσης, και ως κύμα. Το όλο συμπύκνωμα μπορεί, πλέον, να θεωρηθεί ως ένα ενιαίο κύμα ύλης. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτά τα συμπυκνώματα μπορούν να παράσχουν ζωτικές ενδείξεις για μυστήρια της Φυσικής, όπως η σκοτεινή ενέργεια.

Η εν λόγω «εξωτική» κατάσταση της ύλης έχει δημιουργηθεί από πολλούς επιστήμονες σε διάφορα πειράματα από το 1995 και μετά στη Γη, όπου, όμως, λόγω της βαρύτητας, το συμπύκνωμα μπορεί να δημιουργηθεί μόνο για κλάσματα του δευτερολέπτου. Αντίθετα, όπως έδειξε το πείραμα στον ΔΣΣ, στο διάστημα -με την πολύ μικρότερη βαρύτητα- η πέμπτη κατάσταση της ύλης παραμένει σταθερή για μερικά δευτερόλεπτα, οπότε μπορεί να μελετηθεί καλύτερα.

Το ευρισκόμενο σε εξέλιξη πείραμα CAL πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Τόμσον του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) και της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), και τα πρώτα αποτελέσματά του παρουσιάστηκαν σε δημοσίευση στο «Nature».

Στο μέλλον, οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν το πείραμα για να παρακολουθήσουν τα άτομα να συγκρούονται σε κβαντικό επίπεδο, καθώς, επίσης, να ανιχνεύσουν κατά πόσο πιθανές «ρυτιδώσεις» του χωροχρόνου που προκαλούν τα βαρυτικά κύματα, επιδρούν στην κίνηση των ατόμων. Ακόμη, θα ελεγχθεί κατά πόσο η μικροβαρύτητα παραβιάζει την αρχή ισοδυναμίας του Αϊνστάιν, σύμφωνα με την οποία όλες οι μάζες σε ένα βαρυτικό πεδίο επιταχύνονται με τον ίδιο τρόπο.
Πηγή
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πουπουλίνα : 05-07-20 στις 19:24.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:23, 05-07-20:

#10
Πράσινη λάμψη στον Κόκκινο Πλανήτη: Ανακάλυψη στην ατμόσφαιρα του Άρη



Μια πράσινη λάμψη εντόπισαν επιστήμονες στην ατμόσφαιρα του Άρη: Αντίστοιχη παρατηρείται κατά καιρούς από αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και προέρχεται από άτομα οξυγόνου όταν διεγείρονται από το φως του ήλιου.

Όπως αναφέρει το BBC, εδώ και καιρό υπήρχαν εκτιμήσεις πως το φαινόμενο αυτό θα λάμβανε χώρα και σε άλλους πλανήτες, μα το Trace Gas Orbiter (TGO)- μια κοινή ρωσο-ευρωπαϊκή αποστολή σε τροχιά γύρω από τον Άρη- είναι το πρώτο που το εντοπίζει μακριά από τη Γη.

Το φαινόμενο αυτό διαφέρει από το Βόρειο Σέλας: Επί της προκειμένης, άτομα οξυγόνου ανεβαίνουν σε υψηλότερο επίπεδο ενέργειας χάρη στο ηλιακό φως και όταν επιστρέφουν ξανά σε κατάσταση ηρεμίας παράγουν την εν λόγω λάμψη.

Η Γη έχει άφθονο οξυγόνο στην ατμόσφαιρά της, ωστόσο στον Άρη συναντάται κυρίως ως υποπροϊόν της διάσπασης του διοξειδίου του άνθρακα. Το ηλιακό φως απελευθερώνει ένα από τα άτομα οξυγόνου στο διοξείδιο του άνθρακα, και είναι η μετάβαση αυτού του ατόμου που παρέχει την πράσινη λάμψη στον Κόκκινο Πλανήτη.

Το TGO εντοπίζει το διεγερμένο οξυγόνο χάρη σε ένα φασματόμετρο (Nomad) που μπορεί να εντοπίζει το οξυγόνο σε συγκεκριμένα υψόμετα. Σε σχετικό επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy τα υψόμετρα αυτά είναι σε γενικές γραμμές 80 χλμ και 120 χλμ πάνω από την επιφάνεια. Τα ακριβή υψόμετρα εξαρτώνται από την πίεση του διοξειδίου του άνθρακα.

Σε πιο πρακτικό επίπεδο, αυτές οι μετρήσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εκτίμηση/ υπολογισμό της πυκνότητας της ατμόσφαιρας και των διακυμάνσεών της- επιτρέποντας έτσι την εξαγωγή χρήσιμων στοιχείων όσον αφορά στην είσοδο στην ατμόσφαιρα, κάθοδο και προσεδάφιση σκαφών στον πλανήτη.
Πηγή
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:37, 05-07-20:

#11
Συναγερμός στους επιστήμονες: Βρέθηκε περίεργο κοσμικό αντικείμενο - Ποια σενάρια εξετάζονται



Οι επιστήμονες της μεγάλης διεθνούς κοινοπραξίας των ανιχνευτών βαρυτικών κυμάτων Ligo (ΗΠΑ) και Virgo (Ευρώπη) ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα περίεργο κοσμικό αντικείμενο ή συμβάν, το οποίο ξεφεύγει από τα έως τώρα γνωστά στους αστρονόμους και αστροφυσικούς.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, πρόκειται για το πιο παράξενο σήμα βαρυτικών κυμάτων που έχει ανιχνευθεί μέχρι σήμερα και προέρχεται από τη σύγκρουση δύο πολύ ανόμοιων μεταξύ τους αντικειμένων, το ένα με μάζα περίπου εννεαπλάσια από το άλλο, σε απόσταση 800 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων σχετικά με τη μάζα του ελαφρύτερου από τα δύο συγκρουόμενα αντικείμενα, πρόκειται είτε για τη μικρότερη μαύρη τρύπα που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα είτε για το βαρύτερο άστρο νετρονίων που έχει ποτέ παρατηρηθεί ή για κάτι άλλο πιο εξωτικό. Ορισμένοι ονόμασαν το αντικείμενο «μαύρο άστρο νετρονίων», κάτι που έως τώρα δεν θεωρείτο δυνατό.

Ελληνική υπογραφή
Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό αστροφυσικής «Astrophysical Journal Letters» και στην οποία για ακόμη μία φορά είχε σημαντική συμβολή η Ελληνίδα καθηγήτρια Αστρονομίας Βίκη Καλογερά του Πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις, πιθανώς θα οδηγήσει τους επιστήμονες στην αναθεώρηση ορισμένων απόψεών τους για τις μαύρες τρύπες και τα άστρα νετρονίων (πάλσαρ).




Το συμβάν, με την ονομασία GW190814, που ανακοινώθηκε τώρα, αλλά είχε αρχικά ανιχνευθεί πέρυσι τον Αύγουστο από το δίκτυο Ligo-Virgo, αφορά στη συγχώνευση μίας μαύρης τρύπας με μάζα 23 φορές μεγαλύτερη του Ήλιου μας, με ένα άλλο μυστηριώδες αντικείμενο με μάζα 2,6 φορές μεγαλύτερη του Ήλιου, με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία μίας μεγαλύτερης μαύρης τρύπας με μάζα όσο 25 ήλιοι.

Μέχρι σήμερα, το βαρύτερο γνωστό άστρο νετρονίων δεν ξεπερνά τις 2,5 ηλιακές μάζες, ενώ η μικρότερη (ελαφρύτερη) μαύρη τρύπα τις πέντε ηλιακές μάζες. Συνεπώς, υπάρχει ένα λεγόμενο «κενό μάζας» ανάμεσα στις 2,5 και στις 5 ηλιακές μάζες, εντός του οποίου είναι άγνωστο εάν υπάρχει κάποιο άλλο κοσμικό αντικείμενο ή εάν θα πρέπει να αναθεωρηθούν τα όρια πιθανής μάζας για τις μαύρες τρύπες (που μπορεί να είναι ακόμη πιο ελαφριές) ή για τα άστρα νετρονίων (που ίσως είναι ακόμη βαρύτερα).

Η τέλεια έκπληξη





«Οι συγχωνεύσεις μικτής φύσης -μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων- έχουν προβλεφθεί εδώ και δεκαετίες, όμως αυτό το συμπαγές αντικείμενο στο κενό μάζας αποτελεί την τέλεια έκπληξη. Περιμέναμε εδώ και δεκαετίες για να λύσουμε αυτό το μυστήριο. Δεν ξέρουμε ακόμη εάν αυτό το αντικείμενο είναι τελικά το βαρύτερο γνωστό άστρο νετρονίων ή η ελαφρύτερη μαύρη τρύπα, αλλά ό,τι κι αν είναι, σπάει ένα ρεκόρ», δήλωσε η κ. Καλογερά.

«Το μυστηριώδες αντικείμενο ίσως είναι ένα άστρο νετρονίων που συγχωνεύθηκε με μίια μαύρη τρύπα, μία συναρπαστική πιθανότητα αναμενόμενη θεωρητικά, αλλά έως τώρα μη επιβεβαιωμένη μέσω παρατήρησης. Από την άλλη, με μάζα 2,6 φορές μεγαλύτερη του Ήλιου, κάτι που υπερβαίνει τις σύγχρονες προβλέψεις για τη μέγιστη μάζα των άστρων νετρονίων, μπορεί στην πραγματικότητα να ανιχνεύσαμε την ελαφρύτερη μαύρη τρύπα», πρόσθεσε η Ελληνίδα επιστήμονας, η οποία διαπρέπει στις ΗΠΑ.

«Η ανακάλυψη πρόκειται να αλλάξει τον τρόπο που οι επιστήμονες μιλάνε για τα άστρα νετρονίων και τις μαύρες τρύπες. Το κενό μάζας μπορεί στην πραγματικότητα να μην υπάρχει καθόλου, αλλά να οφείλεται σε περιορισμούς των ικανοτήτων παρατήρησης. Ο χρόνος και οι πρόσθετες παρατηρήσεις θα δείξουν τι συμβαίνει», ανέφερε ο καθηγητής Πάτρικ Μπρέιντι του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν στο Μιλγουόκι και εκπρόσωπος της ερευνητικής κοινοπραξίας Ligo.

Όταν τα μεγαλύτερα άστρα πεθαίνουν, καταρρέουν κάτω από την ίδια τη βαρύτητά τους και αφήνουν πίσω τους μαύρες τρύπες. Όταν πεθαίνουν άστρα λιγότερο μεγάλα, εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αστέρες (σούπερ-νόβα) και αφήνουν πίσω τους πολύ πυκνά περιστρεφόμενα απομεινάρια που λέγονται άστρα νετρονίων (ένα κουταλάκι από το υλικό τους ζυγίζει δέκα εκατομμύρια τόνους).

Τα βαρυτικά κύματα, που προβλέπονται από τη Γενική Θεωρία Σχετικότητας του Αϊνστάιν, είναι «ρυτιδώσεις» στον ιστό του χωροχρόνου που προκαλούνται από βίαια γεγονότα, όπως οι συγχωνεύσεις μαύρων οπών, τα οποία ταξιδεύουν στο σύμπαν με την ταχύτητα του φωτός, διαπερνώντας στην πορεία τους και τη Γη. Η ιστορική πρώτη ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων είχε γίνει το 2015.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:49, 06-07-20:

#12
Μεγάλη ανακάλυψη αστρονόμων: Βρέθηκε πολύ κοντινό ηλιακό σύστημα στη Γη

[25.06.2020 23:40
Τελευταία Ενημέρωση
25.06.2020 23:42]
Το ηλιακό σύστημα έχει δύο έως τρεις εξωπλανήτες μεγαλύτερους από τη Γη


Ένα αρκετά κοντινό ηλιακό σύστημα, σε απόσταση περίπου 11 ετών φωτός από τη Γη, το οποίο διαθέτει τουλάχιστον δύο, ίσως και τρεις εξωπλανήτες, ανακάλυψε μια διεθνής ομάδα αστρονόμων. Οι εξωπλανήτες του συστήματος, οι οποίοι κινούνται γύρω από ένα ήσυχο και πολύ πιο αχνό από τον Ήλιο άστρο, τον ερυθρό νάνο GJ 887, ανήκουν στην κατηγορία της υπερ-Γαίας, καθώς έχουν κάποιες ομοιότητες με τη Γη, αλλά μεγαλύτερο μέγεθος. Οι εξωπλανήτες βρίσκονται στην φιλόξενη για ζωή ζώνη του εν λόγω άστρου, ενός από τα κοντινότερα στον Ήλιο και είναι πολύ πιθανό να είναι βραχώδεις.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Σάντρα Τζέφερς του γερμανικού Πανεπιστημίου του Γκέτιγκεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», πραγματοποίησαν την ανακάλυψη από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO) στη Χιλή. Πρόκειται για ένα από τα κοντινότερα συστήματα πολλών πλανητών που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Η εγγύτητα των εξωπλανητών του τους καθιστά κατ' εξοχήν υποψήφιους στόχους για μελέτη από το μελλοντικό μεγάλο αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, τον διάδοχο του Hubble.

Οι δύο σίγουροι εξωπλανήτες Gliese 887b και Gliese 887c είναι πολύ γρήγοροι -περισσότερο και από τον Ερμή- καθώς ολοκληρώνουν μια περιστροφή γύρω από το μητρικό τους άστρο κάθε 9,3 και 21,8 μέρες αντίστοιχα (αυτή είναι η διάρκεια του έτους τους). Οι επιστήμονες βρήκαν ενδείξεις και για ένα τρίτο εξωπλανήτη με διάρκεια έτους περίπου 50 γήινων ημερών.

Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, οι δύο επιβεβαιωμένοι εξωπλανήτες φαίνονται υπερβολικά καυτοί για να διαθέτουν υγρό νερό στην επιφάνεια τους, χωρίς πάντως αυτό να αποκλείεται. Όμως ο τρίτος μη επιβεβαιωμένος, που είναι πιο μακρινός, πιθανώς βρίσκεται μέσα στη φιλόξενη για ζωή ζώνη του άστρου του, το οποίο έχει τη μισή περίπου μάζα του Ήλιου μας και είναι λιγότερο δραστήριο από άλλους ερυθρούς νάνους, συνεπώς μάλλον δεν βομβαρδίζει τους πλανήτες του με ισχυρή ακτινοβολία. Η θερμοκρασία του Gliese 887c εκτιμάται σε περίπου 70 βαθμούς Κελσίου. Είναι άγνωστο αν οι δύο εξωπλανήτες διαθέτουν ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ειδικά αν μελλοντικές παρατηρήσεις επιβεβαιώσουν την ύπαρξη και τρίτου εξωπλανήτη, τότε το σύστημα του GJ 887 αναμένεται να γίνει στο μέλλον ένα από τα πιο μελετημένα στη «γειτονιά» μας. Η εγγύτητα του καθιστά πιθανή ακόμη και τη μελέτη της πιθανής ατμόσφαιρας των πλανητών του.

Το 2016 ανακαλύφθηκε ο κοντινότερος στη Γη εξωπλανήτης, ο οποίος έχει περίπου τη μάζα της Γης και κινείται πέριξ του κοντινότερου στον πλανήτη μας άστρου, του Εγγύτατου του Κενταύρου. Το 2018 ανακαλύφθηκε μια υπερ-Γη γύρω από το δεύτερο κοντινότερο στη Γη αστέρι, το άστρο Μπάρναρντ. Το 2019 βρέθηκε ένα σύστημα τριών πλανητών γύρω από τον ερυθρό νάνο GJ 1061, ο οποίος βρίσκεται λίγο μακρύτερα από τον GJ 887.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:53, 06-07-20:

#13
NASA: Η Ευρώπη, ο δορυφόρος του Δία, θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή στον τεράστιο ωκεανό της
Ο τεράστιος ωκεανός νερού που πιστεύεται ότι υπάρχει στο εσωτερικό της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία, θα μπορούσε να είναι φιλόξενος για την ανάπτυξη ζωής
[Το ΒΗΜΑ Team
25.06.2020 ]

Ο τεράστιος ωκεανός νερού που πιστεύεται ότι υπάρχει στο εσωτερικό της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία, θα μπορούσε να είναι φιλόξενος για την ανάπτυξη ζωής.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει μια νέα γεωχημική μελέτη μοντελοποίησης από επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), η οποία έρχεται να ενισχύσει ήδη υπάρχουσες εκτιμήσεις.

Η Ευρώπη είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεγγάρια στο ηλιακό σύστημά μας, και από τότε που έκαναν κοντινές σε αυτή διελεύσεις τα διαστημικά σκάφη Voyager και Galileo συλλέγοντας στοιχεία, οι επιστήμονες θεωρούν πολύ πιθανό να διαθέτει κάτω από την παγωμένη επιφάνειά της ένα βαθύ ωκεανό.

Όμως, η προέλευση και η σύνθεση του ωκεανού, καθώς και η πιθανότητα να φιλοξενεί ζωή, παραμένουν αντικείμενο συνεχιζόμενου επιστημονικού διαλόγου.

Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον πλανητικό επιστήμονα Μοχίτ Μελγουάνι Ντασγουάνι, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο γεωεπιστημών Goldschmidt, μοντελοποίησαν τις πιθανές συνθήκες στον ωκεανό της Ευρώπης, με βάση -κυρίως- στοιχεία από το σκάφος Galileo.

Η ύπαρξη υγρού, νερού σε ένα ουράνιο σώμα αποτελεί μια βασική -αλλά όχι τη μοναδική- συνθήκη ανάπτυξης ζωής.

Όπως είπε ο Ντασγουάνι, «η σύνθεση του ωκεανού της Ευρώπης φαίνεται να έχει ομοιότητες με τους ωκεανούς της Γης. Πιστεύουμε ότι ο ωκεανός της θα μπορούσε να είναι αρκετά φιλόξενος για τη ζωή. Η Ευρώπη είναι μια από τις καλύτερες ευκαιρίες μας να βρούμε ζωή στο ηλιακό σύστημά μας».

Πάντως, όπως διευκρίνισε ο ίδιος, «όταν λέμε ότι ένα μέρος είναι φιλόξενο για ζωή δεν εννοούμε ότι πράγματι κατοικείται, απλώς ότι διαθέτει συνθήκες που θα μπορούσαν δυνητικά να επιτρέψουν την επιβίωση ορισμένων σκληροτράχηλων μορφών ζωής, όπως ξέρουμε και από τη Γη».

Η NASA ετοιμάζει την αποστολή Europa Clipper, που θα εκτοξευτεί σε λίγα χρόνια με προορισμό το δορυφόρο του Δία και με βασικό στόχο να αναζητήσει ίχνη ζωής.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να υπάρχουν μικρόβια, παρόμοια με ορισμένα γήινα βακτήρια που χρησιμοποιούν διοξείδιο του άνθρακα ως πηγή ενέργειας, στον ωκεανό της Ευρώπης, ο οποίος ίσως έχει βάθος 65 έως 160 χιλιομέτρων, δηλαδή πολύ μεγαλύτερο από τους ωκεανούς του πλανήτη μας.

(Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ – ΜΠΕ)
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:56, 06-07-20:

#14
Κοσμικό μυστήριο: Εξαφάνιση γιγαντιαίου άστρου

Τετάρτη, 01 Ιουλ 2020 15:41UPD: 15:45



Την απουσία εντός ασταθούς γιγαντιαίου άστρου σε έναν γαλαξία- νάνο αντιλήφθηκαν αστρονόμοι, χρησιμοποιώντας το Very Large Telescope (VLT) του European Southern Observatory.

Επιστήμονες θεωρούν πως αυτό μπορεί να υποδεικνύει ότι το άστρο έγινε λιγότερο φωτεινό και εν μέρει καλυμμένο από σκόνη. Μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι κατέρρευσε σε μαύρη τρύπα χωρίς να παράξει σουπερνόβα. «Εάν ισχύει, θα είναι ο πρώτος απευθείας εντοπισμός ενός τέτοιο τερατώδους άστρου που “πεθαίνει” με αυτόν τον τρόπο» είπε ο επικεφαλής των ερευνητών, Άντριου Άλαν, διδακτορικός στο Trinity College Dublin στην Ιρλανδία.

Μεταξύ του 2001 και του 2011, διάφορες ομάδες αστρονόμων μελέτησαν το μυστηριώδες γιγαντιαίο άστρο, στον γαλαξία Kinman Dwarf, και οι παρατηρήσεις τους υπέδειξαν πως ήταν σε ύστερο στάδιο της εξέλιξής του. Ο Άλαν και οι συνεργάτες του στην Ιρλανδία, τη Χιλή και τις ΗΠΑ ήθελαν να μάθουν περισσότερα για το πώς τα πολύ μεγάλα άστρα «πεθαίνουν», και αυτό στον Kinman Dwarf φαινόταν ιδανικό. Ωστόσο, όταν έστρεψαν προς αυτό το VLT, το 2019, δεν ήταν σε θέση να βρουν τα χαρακτηριστικά του ίχνη: «Αντ'αυτού, εκπλαγήκαμε όταν είδαμε πως το άστρο είχε εξαφανιστεί» σημείωσε ο ίδιος, που ηγήθηκε έρευνας η οποία δημοσιεύτηκε στο Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Σε απόσταση περίπου 75 εκατομμυρίων ετών φωτός μακριά, στον αστερισμό του Υδροχόου, ο γαλαξίας Kinman Dwarf είναι πολύ μακριά για να μπορούν οι αστρονόμοι να βλέπουν τα μεμονωμένα του άστρα, μα μπορούν να εντοπίζουν τις «υπογραφές» κάποιων από αυτά. Από το 2001 ως το 2011, το φως από τον γαλαξία έδειχνε στοιχεία πως «φιλοξενούσε» ένα «luminous blue variable» (λαμπερό μπλε μεταβλητό) άστρο περίπου 2,5 εκατομμύρια φορές πιο φωτεινό από τον ήλιο μας. Τα άστρα αυτού του τύπου είναι ασταθή, δείχνοντας δραματικές μεταβολές στα φάσματα και τη φωτεινότητά τους. Ακόμα και με αυτές τις αλλαγές, τα άστρα αυτά αφήνουν πίσω τους ίχνη που μπορούν να εντοπιστούν, μα ήταν απόντα από τα δεδομένα που η ομάδα συνέλεξε το 2019, προκαλώντας ερωτηματικά σχετικά με το τι συνέβη στο άστρο. «Θα ήταν πολύ ασυνήθιστο για ένα τόσο μεγάλο άστρο να εξαφανιστεί χωρίς να παράξει μια φωτεινή έκρηξη σουπερνόβα» είπε ο Άλαν.«Μπορεί να βρήκαμε ένα από τα πιο μεγάλα άστρα του τοπικού σύμπαντος να χάνεται αθόρυβα μέσα στη νύχτα» είπε ο Χοσέ Γκροχ, άλλος ένας εκ των ερευνητών.

Παλιά δεδομένα υπέδειξαν πως το άστρο θα μπορούσε να περνά μια περίοδο ισχυρών εκλάμψεων που τελείωσε κάποια στιγμή μετά το 2011. Αυτά τα άστρα βιώνουν τέτοιες εκλάμψεις κατά τη διάρκεια της «ζωής» τους, προκαλώντας έξαρση της απώλειας μάζας τους και δραματική αύξηση της φωτεινότητάς τους.

Με βάση τις παρατηρήσεις και τα μοντέλα τους, οι αστρονόμοι έχουν υποδείξει δύο εξηγήσεις για την εξαφάνιση του άστρου και την έλλειψη ενός σουπερνόβα, σε σχέση με αυτή την πιθανή έκλαμψη. Η έκλαμψη μπορεί να οδήγησε στη μετατροπή του σε ένα λιγότερο φωτεινό άστρο, εν μέρει κρυμμένο από τη σκόνη. Εναλλακτικά, μπορεί να κατέρρευσε σε μαύρη τρύπα χωρίς να παράξει έκρηξη σουπερνόβα. Αυτό θα ήταν σπάνιο, καθώς αυτά που γνωρίζουμε σχετικά με το πώς «πεθαίνουν» τα μεγάλα άστρα είναι πως τα περισσότερα καταλήγουν σε σουπερνόβα.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:58, 06-07-20:

#15
Πλουσιότερη του αναμενομένου σε μέταλλα η Σελήνη: Αμφιβολίες για τις υπάρχουσες θεωρίες σχηματισμού της

Παρασκευή, 03 Ιουλ 2020 13:54UPD: 13:57


Αυτό που άρχισε ως αναζήτηση πάγου σε κρατήρες των πόλων της Σελήνης εξελίχθηκε σε μια απρόσμενη ανακάλυψη που θα μπορούσε να ρίξει φως στην ιστορία του σχηματισμού της Σελήνης: Ερευνητές της ομάδας που διαχειρίζεται το όργανο Mini-RF (Miniature Radio Frequency) στο Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA βρήκαν νέα στοιχεία πως το υπέδαφος της Σελήνης ίσως να είναι πλουσιότερο σε μέταλλα, όπως ο σίδηρος και το τιτάνιο, από ό,τι πιστευόταν ως τώρα. Το εύρημα αυτό, που δημοσιεύτηκε στο Earth and Planetary Science Letters, θα μπορούσε να βοηθήσει στο να διαμορφωθεί μια πιο ξεκάθαρη σύνδεση μεταξύ της Γης και της Σελήνης.

Σημαντικά στοιχεία υποδεικνύουν πως η Σελήνη αποτελεί προϊόν μιας σύγκρουσης μεταξύ ενός πρωτοπλανήτη στο μέγεθος του Άρη και της νεαρής Γης, που σχηματίστηκε από τη βαρυτική κατάρρευση του υλικού που προέκυψε από αυτή τη σύγκρουση. Ως εκ τούτου, το μεγαλύτερο μέρος της χημικής σύνθεσης της Σελήνης παραπέμπει σε αυτή της Γης. Ωστόσο, μια αναλυτικότερη ματιά στη χημική σύνθεση της Σελήνης δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες: Για παράδειγμα, στις φωτεινές πεδιάδες της επιφάνειας της Σελήνης- τα σεληνιακά υψιπέδια- οι βράχοι παρουσιάζουν μικρότερες περιεκτικότητες ορυκτών με μέταλλα σε σχέση με τη Γη. Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί εάν η Γη είχε διαφοροποιηθεί πλήρως σε πυρήνα, μανδύα και φλοιό πριν τη σύγκρουση, αφήνοντας τη Σελήνη φτωχή σε μέταλλα. Αλλά αν εξετάσει κανείς τις «θάλασσες» της Σελήνης (τις μεγάλες, σκοτεινότερες εκτάσεις), η περιεκτικότητα σε μέταλλα γίνεται μεγαλύτερη από αυτήν πολλών βράχων στη Γη. Αυτό δημιουργεί ερωτηματικά στους επιστήμονες σχετικά με το πόσο τελικά η σύγκρουση με τον πρωτοπλανήτη συνέβαλε στη διαφοποροίηση. Η ομάδα του Mini-RF βρήκε ένα περίεργο μοτίβο που μπορεί να οδηγήσει σε μια απάντηση.

Οι επιστήμονες επιχείρησαν να μετρήσουν μια ηλεκτρική ιδιότητα στο σεληνιακό έδαφος που βρίσκεται στους πυθμένες των κρατήρων στο βόρειο ημισφαίριο της Σελήνης. Η ηλεκτρική αυτή ιδιότητα είναι γνωστή ως η διηλεκτρική σταθερά, ένας αριθμός που συγκρίνει τις σχετικές δυνατότητες ενός υλικού και του κενού του διαστήματος ως προς τη μετάδοση ηλεκτρικών πεδίων, και θα βοηθούσε στον εντοπισμό πάγου που βρίσκεται στις σκιές των κρατήρων. Ωστόσο, όπως διαπιστώθηκε, η ιδιότητα αυτή αυξανόταν με το μέγεθος των κρατήρων.

Για κρατήρες διαμέτρου 2-5 χλμ, η διηλεκτρική σταθερά του υλικού αυξανόταν σταθερά καθώς οι κρατήρες μεγάλωναν, μα για κρατήρες 5-10 χλμ, η ιδιότητα αυτή παρέμενε σταθερή. «Ήταν μια σχέση- έκπληξη, που δεν είχαμε λόγο να πιστεύουμε πως υπήρχε» είπε ο Εσάμ Χεγκί, ένας εκ των συντελεστών των πειραμάτων, από το Universily of Southern California στο Λος Άντζελες και lead author του σχετικού επιστημονικού άρθρου.

Η ανακάλυψη αυτού του μοτίβου άνοιξε νέους δρόμους: Επειδή οι μετεωρίτες που σχηματίζουν μεγαλύτερους κρατήρες φτάνουν επίσης βαθύτερα στο υπέδαφος της Σελήνης, η ομάδα θεώρησε πως η αυξανόμενη διηλεκτρική σταθερά της σκόνης στους μεγαλύτερους κρατήρες θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα των μετεωριτών που ανέσκαψαν οξείδια του σιδήρου και του τιτανίου που βρίσκονται βαθύτερα στο έδαφος. Οι διηλεκτρικές ιδιότητες συνδέονται απευθείας με τη συγκέντρωση αυτών των ορυκτών.

Εάν αυτή η θεωρία στέκει, αυτό θα μπορούσε να δημαίνει πως μόνο οι λίγες πρώτες εκατοντάδες μέτρα της επιφάνειας της Σελήνης είναι φτωχές σε οξείδια του σιδήρου και του τιτανίου, ωστόσο βαθύτερα υπάρχει μια σταθερή αύξηση- ένας απρόσμενος «πακτωλός». Συγκρίνοντας δεδομένα ραντάρ από το Mini-RF με χάρτες οξειδίων μετάλλων από το LRO Wide-Angle Camera, την ιαπωνική αποστολή Kaguya και το Lunar Prospector της ΝASA, η ομάδα ανακάλυψε αυτό που περίμενε: Οι μεγάλοι κρατήρες, με το αυξημένο διηλεκτρικό υλικό τους, ήταν επίσης πλούσιοι σε μέταλλα, υποδεικνύοντας πως περισσότερα οξείδια σιδήρου και τιτανίου είχαν ανασκαφεί από βάθη 0,5 – 2 χλμ από ό,τι από τα υψηλότερα στρώματα (0,2-0,5 χλμ) του σεληνιακού υπεδάφους.

Τα ευρήματα αυτά έρχονται μετά από πρόσφατα στοιχεία από την αποστολή GRAIL της NASA που υποδεικνύουν πως μια σημαντική μάζα πυκνού υλικού υπάρχει μόλις μερικές δεκάδες χιλιόμετρα κάτω από τη λεκάνη Νοτίου Πόλου- Άιτκεν της Σελήνης, δείχνοντας πως τα πυκνά υλικά δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα στο υπέδαφος της Σελήνης.

Οι επιστήμονες τονίζουν πως η νέα μελέτη δεν μπορεί να απαντήσει ευθέως στα ερωτήματα για τον σχηματισμό της Σελήηνς, μα μειώνει την αβεβαιότητα σχετικά με τα οξείδια σιδήρου και τιτανίου στο σεληνιακό υπέδαφος και παρέχουν κρίσιμα στοιχεία που απαιτούνται για την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού της Σελήνης και τη σχέση της με τη Γη. «Πραγματικά θέτει ερωτήματα γύρω από το τι σημαίνει αυτό για τις προηγούμενες θεωρίες σχηματισμού της» είπε ο Χεγκί.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:32, 07-07-20:

#16
Ανακάλυψη«περίεργου» πλανητικού συστήματος με εξωπλανήτες που αλληλεπιδρούν έντονα,από επίγειο αστεροσκοπείο

[Τρίτη, 07 Ιουλ 2020 17:13UPD: 17:19]




Διάφοροι εξωπλανήτες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους έχουν ήδη εντοπιστεί από τηλεσκόπια στο διάστημα- ωστόσο, σε μια σημαντική επιστημονική εξέλιξη, για πρώτη φορά εντοπίστηκε σύστημα τέτοιου είδους από επίγειο αστεροσκοπείο.

Στο πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας, στην οποία συμμετείχαν ερευνητές του CNRS στη Γαλλία (Le Centre national de la recherche scientifique), βρέθηκε ένα ασυνήθιστο πλανητικό σύστημα, υπό την ονομασία WASP-148, μέσω του γαλλικού οργάνου SOPHIE στο Observatoire de Haute-Provence (CNRS/Aix-Marseille Université).

Οι επιστήμονες ανέλυσαν την κίνηση του άστρου και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως φιλοξενεί δύο πλανήτες, τους WSASP-148b και WASP-148c. Οι παρατηρήσεις έδειξαν πως οι δύο πλανήτες αλληλεπιδρούν έντονα, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από άλλα δεδομένα. Ενώ ο πρώτος (WASP-148b) πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από το άστρο του σε περίπου εννιά ημέρες, ο δεύτερος, WASP-148c, χρειάζεται τέσσερις φορές περισσότερο χρόνο.

Η αναλογία αυτή υποδεικνύει πως υπάρχει αυξημένη βαρυτική αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο πλανητών- και όπως προκύπτει, οι αστρονόμοι εντόπισαν όντως διακυμάνσεις στις τροχιακές τους περιόδους. Ενώ ένας πλανήτης που δεν επηρεάζεται από έναν άλλο θα είχε σταθερή περίοδο, οι δύο αυτοί βιώνουν επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις που υποδεικνύουν την αλληλεπίδρασή τους.

Η σχετική μελέτη ήταν να δημοσιευτεί στο Astronomy & Astrophysics.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 08:51, 10-07-20:

#17
Καλημέρα.Πρωί πρωί με ενδιαφέρουσες ειδήσεις!

Νέες μυστηριώδεις ανακαλύψεις από τα βάθη του διαστήματος
Newsroom , CNN Greece
09:35 Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2020


Δύο ασυνήθιστες ανακαλύψεις έκαναν οι αστρονόμοι στα βάθη του διαστήματος όπου ανακαλύφθηκαν τέσσερα μυστηριώδη αχνά αντικείμενα αλλά και μία γιγάντια δομή που εκτείνεται σε απόσταση 1,4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός και βαφτίστηκε «Τείχος του Νοτίου Πόλου».
Τα τέσσερα δακτυλιοειδή αντικείμενα, που ανακαλύφθηκαν από δύο ραδιοτηλεσκόπια (το ASKAP στην Αυστραλία και το Giant MetreWave στην Ινδία) και τα οποία είναι αόρατα από τα οπτικά, υπέρυθρα και ακτίνων-Χ τηλεσκόπια, δεν μοιάζουν με τίποτε που έχει ανακαλυφθεί στο σύμπαν μέχρι σήμερα.

Βαφτίστηκαν «παράξενοι ραδιο-κύκλοι» και οι αστρονόμοι δεν μπορούν να υπολογίσουν ακόμη την απόστασή τους από τη Γη. Προς το παρόν, έχει γίνει σχετική προδημοσίευση στη διαδικτυακή βάση arXiv και εκκρεμεί δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy».

Όσον αφορά sτη φύση τους, μία πιθανή εξήγηση είναι ότι πρόκειται γιααπομεινάρια ωστικών κυμάτων από κάποια εξωγαλαξιακό συμβάν ή για δραστηριότητα κάποιου ραδιογαλαξία. Μπορεί, όμως, και να αφορούν κάποιο νέο φαινόμενο που δεν έχουν συναντήσει ξανά οι αστρονόμοι.

Από την άλλη, ένας νέος τρισδιάστατος χάρτης του σύμπαντος αποκάλυψε κοντά στο νοτιότερο μέρος του γήινου ουρανού μία από τις μεγαλύτερες κοσμικές δομές που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα αδιανόητα μεγάλο «Τείχος» που εκτείνεται σε απόσταση 1,4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός (ένα έτος φωτός είναι περίπου εννέα τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα) και περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες γαλαξίες. Το λεγόμενος «Τείχος του Νοτίου Πόλου» είχε παραμείνει αόρατο έως τώρα, επειδή το μεγαλύτερο μέρος του κρύβεται από τον φωτεινό γαλαξία μας.

Το νέο «Τείχος» ανταγωνίζεται σε μέγεθος το «Μεγάλο Τείχος Σλόαν», την έκτη μεγαλύτερη γνωστή κοσμική δομή. Το ρεκόρ μεγέθους κατέχει το «Μεγάλο Βόρειο Τείχος Ηρακλή-Στέμματος» που απλώνεται σε έκταση περίπου δέκα δισεκατομμυρίων ετών φωτός ή το ένα δέκατο του ορατού σύμπαντος.

Σχετική δημοσίευση για τη νέα κοσμική δομή, με επικεφαλής τον κοσμογράφο δρα Ντανιέλ Πομαρέντ του Ινστιτούτου Ερευνών των Θεμελιωδών Νόμων του Σύμπαντος του Πανεπιστημίου του Παρισιού-Saclay, έγινε στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal», σύμφωνα με το Live Science. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι ακόμη δεν είναι βέβαιοι πού αρχίζει και πού τελειώνει το νέο «Τείχος», κάτι για το οποίο θα έχουν καλύτερη εικόνα μόνο όταν χαρτογραφήσουν το σύμπαν σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:37, 17-07-20:

#18
Νεότερη του αναμενομένου η Σελήνη



Η Σελήνη σχηματίστηκε λίγο αργότερα από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέα γερμανική έρευνα.

Η κυρίαρχη θεωρία για τον σχηματισμό της Σελήνης είναι πως ένας πρωτοπλανήτης μεγέθους αντίστοιχου αυτού του Άρη συγκρούστηκε με τη Γη, δημιουργήθηκε ένα νέο σώμα- η Σελήνη. Πλανητικοί γεωφυσικοί στο DLR (Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής- Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt), υπό την καθοδήγηση του Μαξίμ Μορίς, μαζί με ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ, χρησιμοποίησαν ένα νέο αριθμητικό μοντέλο για την αναδημιουργία του χρόνου όπου έλαβε χώρα το γεγονός- περίπου 4,425 δισ. χρόνια πριν. Οι προηγούμενες εκτιμήσεις για τον σχηματισμό της Σελήνης είχαν ως βάση μια ηλικία 4,51 δισ. ετών- 85 εκατ. ετών περισσότερο σε σχέση με τους νέους υπολογισμούς.

Οι επιστήμονες παρουσιάζουν την έρευνά τους στο Science Advances. Τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια πριν, το ηλιακό σύστημα ήταν σε μια χαοτική κατάσταση: Η Γη μεγάλωνε ακόμα, συλλέγοντας ύλη υπό τη μορφή «πλανητοειδών» (planetesimals) που είχαν σχηματιστεί προηγουμένως στον δίσκο σκόνης και αερίων σε τροχιά από τον πρώιμο ήλιο. Η νεαρή Γη παγιώθηκε, και έγινε ακόμα θερμότερη στο εσωτερικό της. Όλο και μεγαλύτερα τμήματα του βραχώδους μανδύα έλιωσαν και σχημάτισαν έναν ωκεανό μάγματος. Σε εκείνη τη φάση η Γη απέκτησε τον φυσικό της δορυφόρο, που περιστρέφεται ακόμα γύρω της. Μια μεγάλη σύγκρουση μεταξύ της Γης και ενός πρωτοπλανήτη είχε ως αποτέλεσμα την εκτίναξη βράχων. Τα υλικά αυτά συσσωρεύτηκαν και συσπειρώθηκαν, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό της Σελήνης.

Επί της αρχής οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν όσον αφορά στο πώς σχηματίστηκε η Σελήνη, μα όχι στις λεπτομέρειες της διαδικασίας ή στον χρόνο. «Τα αποτελέσματα του τελευταίου μας μοντέλου υποδεικνύουν ότι η νεαρή Γη χτυπήθηκε από έναν πρωτοπλανήτη περίπου 140 εκατομμύρια χρόναι μετά τη γένεση του ηλιακού συστήματος, 4,567 δισεκατομμύρια χρόνια πριν» είπε ο Μορίς. «Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, αυτό συνέβη πριν 4,425 δισεκατομμύρια χρόνια- με περιθώριο απόκλισης 25 εκατ. ετών- και γεννήθηκε η Σελήνη».

Σε εκείνη τη φάση η Γη είχε μόλις εξελιχθεί σε πλανήτη. Κατά την εξέλιξη αυτή, τα βαρέα, μεταλλικά συστατικά βυθίστηκαν στο κέντρο και σχημάτισαν έναν πυρήνα σιδήρου και νικελίου, που περιτριγυριζόταν από έναν παχύ μανδύα πυριτικών πετρωμάτων. Τα πυριτικά πετρώματα γίνονταν όλο και πιο θερμά, λόγω της διαδικασίας της επικάθησης και μέσω θερμότητας από την αποσύνθεση ραδιενεργών στοιχείων.

Σε αυτή τη φάση η Γη χτυπήθηκε από τη Θεία, έναν πρωτοπλανήτη στο μέγεθος του Άρη, προκαλώντας εκτόξευση υλικού από το οποίο σχηματίστηκε η Σελήνη. Κατά τη σύγκρουση αυτή σχηματίστηκε ένας ωκεανός μάγματος βάθους αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων. Σήμερα δεν παραμένουν απομεινάρια ή ίχνη της Θείας.

Η σύγκρουση των δύο σωμάτων είχε ως αποτέλεσμα να εξατμιστεί μια μεγάλη ποσότητα βράχου από τον πρώιμο μανδύα της Γης. Το υλικό αυτό εκτινάχτηκε και συνελέγη σε έναν δακτύλιο σκόνης γύρω από τη Γη πριν επανασυντεθεί εκεί, σχηματίζοντας βράχο. «Από αυτό σχηματίστηκε γρήγορα η Σελήνη, πιθανότατα μέσα σε λίγες χιλιάδες χρόνια» είπε η Ντόρις Μπρόιερ, άλλη μία εκ των συντελεστών της έρευνας.


Οι επιστήμονες σε μεγάλο βαθμό συμφωνούν με την ιστορία του σχηματισμού της Σελήνης, αλλά δεν είναι σε θέση να τη χρονολογήσουν με ακρίβεια, καθώς κανένας από τους σεληνιακούς βράχους που έχουν επιστραφεί στη Γη δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Οι ερευνητές του DLR και του Πανεπιστημίου του Μύνστερ βρήκαν πότε σχηματίστηκε χρησιμοποιώντας μια νέα, έμμεση μέθοδο: «Οι υπολογισμοί μας δείχνουν πως αυτό πιθανότατα συνέβη κατά το τέλος του σχηματισμού της Γη» είπε η Σαμπρίνα Σβίνγκερ, άλλη μια εκ των ερευνητών.

Δεν ήταν μόνο η Γη που είχε έναν ωκεανό μάγματος στη «νιότη» της: Η ενέργεια από την επικάθηση οδήγησε επίσης στον σχηματισμό ενός ωκεανού μάγματος στη Σελήνη, που καλύφθηκε από αυτόν. Ο ωκεανός άρχισε να στερεοποιείται και σχημάτισε έναν φλοιό ελαφρών κρυστάλλων στην επιφάνεια, που έρχεται σε επαφή με το ψυχρό διάστημα. Ωστόσο κάτω από αυτό τον μονωτικό φλοιό, η Σελήνη παρέμεινε τηγμένη για πολύ καιρό. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες δεν ήταν σε θέση να βρουν πόσος χρόνος χρειάστηκε για την κρυσταλλοποίηση του ωκεανού, και για αυτό δεν μπορούσαν να βγάλουν συμπέρασμα για το πότε σχηματίστηκε η Σελήνη.

Για να υπολογίσουν τη διάρκεια «ζωής» του ωκεανού μάγματος, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα νέο μοντέλο υπολογιστή, που για πρώτη φορά έλαβε υπόψιν σε βάθος τις διαδικασίες που εμπλέκονταν στη σταθεροποίηση του μάγματος. «Τα αποτελέσματα του μοντέλου δείχνουν πως ο ωκεανός μάγματος της Σελήνης “έζησε” για πολύ και χρειάστηκε περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια για να στερεοποιηθεί πλήρως σε βράχο» είπε ο Μαξίμ Μορίς. «Το χρονικό πλαίσιο είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι υπολογιζόταν σε προηγούμενες μελέτες» τόνισε ο Νίκολα Τόσι του DLR, άλλος ένας εκ των συντελεστών της έρευνας. «Τα παλαιότερα μοντέλα έδιναν περίοδο στερεοποίησης μόνο 35 εκατ. ετών».

Για να διαπιστωθεί η ηλικία της Σελήνης, οι επιστήμονες χρειάστηκε να πάνε ακόμα παραπέρα, υπολογίζοντας πώς η σύσταση των πυριτικών ορυκτών που σχηματίστηκαν κατά τη στερεοποίηση άλλαζε με το πέρασμα του χρόνου. Όπως διαπιστώθηκε, υπήρχε δραστική μεταβολή στη σύνθεση, καθώς προχωρούσε η στερεοποίηση. Το εύρημα αυτό επέτρεψε να συνδεθεί ο σχηματισμός διαφορετικών τύπων βράχου στη Σελήνη με ένα συγκεκριμένο στάδιο στην εξέλιξη του ωκεανού μάγματος. «Συγκρίνοντας τη μετρηθείσα σύσταση των βράχων της Σελήνης με την προβλεφθείσα σύσταση του ωκεανού μάγματος από το μοντέλο μας, ήμασταν σε θέση να ιχνηλατήσουμε την εξέλιξη του ωκεανού πίσω στην αρχή του- τον καιρό που σχηματίστηκε η Σελήνη» είπε η Σβίνγκερ.

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως η Σελήνη σχηματίστηκε 4,425 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, με απόκλιση 0,025 δισεκατομμυρίων ετών.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:57, 19-07-20:

#19
Αυτές είναι οι πιο κοντινές φωτογραφίες του Ήλιου!



Στη δημοσιότητα έδωσε η NASA τις πιο κοντινές φωτογραφίες που έχουν ληφθεί ποτέ από τον Ήλιο, οι οποίες είναι πλέον διαθέσιμες στο κοινό.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από το ευρωπαϊκό διαστημικό σκάφος Solar Orbiter και είναι εκπληκτικές.

Το Solar Orbiter, το οποίο εκτοξεύθηκε φέτος στις 10 Φεβρουαρίου, πραγματοποίησε ήδη την πρώτη κοντινή προσέγγισή του στον Ήλιο στα μέσα Ιουνίου. Η αποστολή γίνεται από τη NASA σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA).
Οι εικόνες λήφθηκαν σε απόσταση 47.845.581 μιλίων από τον Ήλιο. Αυτό το κοντινό πέρασμα, που ονομάζεται περιήλιο, βρισκόταν μέσα στις τροχιές των δύο πιο κοντινών πλανητών στον Ήλιο, την Αφροδίτη και τον Ερμή.

Στις εικόνες υπάρχουν μικρές ηλιακές εκλάμψεις που μοιάζουν με φωτιές, οι οποίες διακρίνονται κοντά στην επιφάνεια του Ήλιου.

«Διάσπαρτες σε όλη την επιφάνεια, αυτές οι μικρές εκλάμψεις μπορεί να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε ένα μυστηριώδες φαινόμενο, κατά το οποίο το εξωτερικό στρώμα του Ήλιου, είναι περισσότερο από 200 με 500 φορές πιο θερμό από τα στρώματα που βρίσκονται από κάτω», ανέφερε ο συνεπικεφαλής ερευνητής της αποστολής Ντέιβιντ Λογνκ, προσθέτοντας ότι το επίπεδο των λεπτομερειών που προσφέρουν οι φωτογραφίες είναι εντυπωσιακό.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμα ακριβώς τι είναι αυτές οι ηλιακές εκλάμψεις, εκτιμούν όμως ότι θα μπορούσαν να είναι μικροσκοπικοί σπινθήρες που βοηθούν στη θέρμανση της εξωτερικής ατμόσφαιρας του Ήλιου. Η μέτρηση της θερμοκρασίας τους θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερες πληροφορίες, κάτι που το όργανο Spice του Orbiter είναι σε θέση να κάνει.








Εκτός από τις εικόνες, κοινοποιήθηκαν επίσης δεδομένα από τα τέσσερα όργανα που βοηθούν στη μέτρηση του διαστημικού περιβάλλοντος γύρω από τον τροχιά του Ήλιου.

«Ήδη τα δεδομένα μας αποκαλύπτουν κύματα σοκ, εκτοξεύσεις στεφανιαίας μάζας, φαινόμενα που ονομάζονται «εναλλαγές» και κύματα λεπτής κλίμακας στο μαγνητικό πεδίο που μπορούμε να δούμε μόνο χάρη στην ακραία ευαισθησία του οργάνου μας», δήλωσε ο κύριος ερευνητής του μαγνητόμετρου του Solar Orbiter και καθηγητής στο Imperial College του Λονδίνου, Τιμ Χορμπουρι.

Το Solar Orbiter είναι η πρώτη αποστολή που θα παρέχει εικόνες των βόρειων και νότιων πόλων του Ήλιου. Η οπτική κατανόηση των πόλων του Ήλιου είναι σημαντική επειδή μπορεί να παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Ήλιου και πώς επηρεάζει τη Γη.


Το Solar Orbiter είναι εξοπλισμένο με δέκα όργανα που μπορούν να συλλάβουν παρατηρήσεις της κορώνας του ήλιου (που είναι η ατμόσφαιρά του), των πόλων και του ηλιακού δίσκου. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τα όργανα του για τη μέτρηση των μαγνητικών πεδίων του Ήλιου και του ηλιακού ανέμου, ή την ενεργοποιημένη ροή σωματιδίων που εκπέμπονται από τον Ήλιο και φτάνουν στο ηλιακό μας σύστημα.

Η κατανόηση του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου και του ηλιακού ανέμου είναι βασικά επειδή συμβάλλουν στον καιρό του διαστήματος, ο οποίος επηρεάζει τη Γη παρεμβαίνοντας σε δικτυωμένα συστήματα όπως GPS, επικοινωνίες και ακόμη και αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Το μαγνητικό πεδίο του ήλιου είναι τόσο τεράστιο που εκτείνεται πέρα από τον Πλούτωνα, παρέχοντας ένα μονοπάτι για τον ηλιακό άνεμο να ταξιδεύει κατευθείαν στο ηλιακό σύστημα.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:47, 21-07-20:

#20
Ενεργά ηφαίστεια στην Αφροδίτη



Την ύπαρξη 37 προσφάτως ενεργών ηφαιστειακών δομών στην Αφροδίτη υπέδειξε νέα επιστημονική έρευνα.

Η συγκεκριμένη μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του University of Maryland και του ETH Zürich στην Ελβετία και δημοσιεύθηκε στο Nature Geoscience,παρέχει κάποια από τα καλύτερα στοιχεία ως τώρα πως η Αφροδίτη είναι ένας πλανήτης που εξακολουθεί να είναι γεωλογικά ενεργός.

"Είναι η πρώτη φορά που είμαστε σε θέση να υποδείξουμε συγκεκριμένες δομές και να πούμε 'κοιτάξτε,αυτό δεν είναι ένα αρχαίο ηφαίστειο μα ένα που είναι ενεργό σήμερα, κοιμώμενο πιθανός,μα όχι νεκρό" είπε ο Λοράν Μοντεσί, καθηγητής Γεωλογίας στο UMD και ένας εκ των συντελεστών της έρευνας. "Η μελέτη αυτή αλλάζει σημαντικά την εικόνα της Αφροδίτη,από έναν κυρίως ανενεργό πλανήτη, σε έναν το εσωτερικό του οποίου κοχλάζει ακόμα και μπορεί να τροφοδοτεί πολλά ενεργά ηφαίστεια".

Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και πολύ καιρό πως η Αφροδίτη έχει μια νεαρότερη επιφάνεια από ό,τι πλανήτες όπως ο Άρης και ο Ερμής, που έχουν ψυχρά εσωτερικά. Ίχνη ενός θερμού εσωτερικού και γεωλογικής δραστηριότητας υπάρχουν στην επιφάνεια υπό τη μορφή δακτυλίδι ειδών δομών που σχηματίζονται όταν όγκοι θερμού υλικού εντός του πλανήτη ανεβαίνουν από τον μανδύα και τον φλοιό. Ωστόσο πιστευόταν πως οι δομές αυτές (κορώνες) ήταν πιθανότατα ίχνη αρχαίας δραστηριότητας και ότι η Αφροδίτη είχε ψυχρανθεί αρκετά για να επιβραδυνθεί η γεωλογική δραστηριότητα στο εσωτερικό του πλανήτη και να σκληρύνει ο φλοιός τόσο ώστε θερμό υλικό από το εσωτερικό να μην μπορεί να περάσει.Επιπρόσθετα,οι ακριβείς διαδικασίες με τις οποίες σχηματίστηκαν κορώνες στην Αφροδίτη και οι λόγοι για τις διαφορές μεταξύ τους ήταν υπό συζήτηση.

Στη νέα έρευνα οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν αριθμητικά μοντέλα θερμομηχανικής δραστηριότητας κάτω από την επιφάνεια της Αφροδίτης για τη δημιουργία υψηλής ανάλυσης 3D προσομοιώσεων του σχηματισμού κορωνών.Τα αποτελέσματα βοήθησαν τον Μοντεσί και τους συναδέλφους του να εντοπίσουν χαρακτηριστικά που υπάρχουν μόνο σε προσφάτως ενεργές κορώνες. Η ομάδα ήταν μετά σε θέση να αντιστοιχίσει τα χαρακτηριστικά αυτά στα χαρακτηριστικά που παρατηρήθηκαν στην επιφάνεια της Αφροδίτης, αποκαλύπτοντας πως κάποιες από τις κορώνες στην Αφροδίτη είναι ακόμα σε φάση εξέλιξης- κάτι που με τη σειρά του δείχνει πως το εσωτερικό του πλανήτη κοχλάζει ακόμα.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:55, 30-07-20:

#21
Το πρώτο διαπλανητικό φορτηγό διαστημόπλοιο θα κατασκευάσει η Airbus

H Airbus θα κατασκευάσει τον μεγάλου μεγέθους δορυφόρο ο οποίος θα φέρει πίσω στη Γη τα πρώτα δείγματα βράχων από τον Άρη.

Το υλικό αυτό θα συλλεχθεί στον Κόκκινο Πλανήτη από το επόμενο όχημα εδάφους της NASA, Perseverance, πριν εκτοξευτεί σε τροχιά με πύραυλο.Αποστολή του σκάφους της Airbus θα είναι να πιάσει το «πακέτο» με τα δείγματα και μετά να τα φέρει πίσω στη Γη.

Το κοινό αμερικανοευρωπαϊκό πρόγραμμα αναμένεται να στοιχίσει δισεκατομμύρια και να χρειαστεί πάνω από μια δεκαετία για την υλοποίησή του, ωστόσο θεωρείται πως είναι πιθανότατα ο καλύτερος τρόπος για να επιβεβαιωθεί εάν όντως υπήρξε ποτέ ζωή στον Άρη.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρόκειται για μια πολύ δύσκολη αποστολή, ακόμα και για τα δεδομένα του Άρη. Όπως είπε στο BBC News ο Ντέιβιντ Πάρκερ, διευθυντής επανδρωμένης και ρομποτικής εξερεύνησης του ΕΟΔ, «δεν είναι απλά διπλάσιας δυσκολίας σε σχέση με μια τυπική αποστολή στον Άρη, είναι διπλάσιας δυσκολίας στο τετράγωνο, αν σκεφτεί κανείς την πολυπλοκότητα».

«Και αυτός ο δορυφόρος που θα φτιάξει η Airbus- μου αρέσει να τον αποκαλώ το πρώτο διαπλανητικό φορτηγό σκάφος, εξαιτίας αυτού που θα κάνει. Είναι σχεδιασμένο να μεταφέρει φορτίο μεταξύ του Άρη και της Γης» είπε σχετικά.

Ο Πάρκερ ανακοίνωσε τον ρόλο της εταιρείας στο Earth Return Orbiter (ERO) σε κοινή ενημέρωση των NASA- ΕΟΔ προς δημοσιογράφους εν όψει της εκτόξευσης του οχήματος Perseverance προς τον Άρη.

Το σκάφος θα είναι ένας γίγαντας μεταξύ των διαστημοπλοίων: Το ERO θα ζυγίζει 6,5 τόνους κατά την εκτόξευσή του το 2026 και θα χρησιμοποιεί ένα μείγμα χημικής και ηλεκτρικής προώθησης για να να φτάσει στον Άρη, να τεθεί σε τροχιά και μετά να γυρίσει στη Γη με το φορτίο των βράχων του. Η Thales Alenia Space (Ιταλία) θα συμμετέχει στο πρόγραμμα.

Η χρήση ενός ισχυρού κινητήρα ιόντων θα απαιτεί πολλή ενέργεια, και ως εκ τούτου θα χρησιμοποιηθούν μεγάλοι ηλιακοί συλλέκτες, που θα δώσουν στο σκάφος «άνοιγμα φτερών» 39 μέτρων. Ωστόσο η πλέον μεγάλη πρόκληση της αποστολής θα είναι το να πιάσει τα δείγματα σε τροχιά πάνω από τον Άρη.

Η NASA θα εγκαταστήσει έναν πύραυλο στον πλανήτη αργότερα μέσα στη δεκαετία για να στείλει τους βράχους που θα συλλέξει το Perseverance σε τροχιά. Το σκάφος της Airbus θα πρέπει να έρθει σε θέση που θα του επιτρέψει να πιάσει αυτά τα δείγματα, τα οποία θα «πακεταριστούν» μέσα σε ένα ειδικό δοχείο μεγέθους μπάλας ποδοσφαίρου. Αφού ο δορυφόρος πιάσει το δοχείο αυτό, θα πρέπει να το ετοιμάσει για αποστολή στη Γη- αυτό δεν σημαίνει απλά να το μεταφέρει, αλλά και να το βάλει μέσα σε μια κάψουλα επανεισόδου που θα μπορεί να ριφθεί στην ατμόσφαιρα της Γης και να προσγειωθεί σε μια αμερικανική έρημο.

Μένει ο ΕΟΔ και η Airbus να ορίσουν τις τελευταίες λεπτομέρειες του σχετικού συμβολαίου: Οι τελικές υπογραφές αναμένονται τον Σεπτέμβριο.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:51, 31-07-20:

#22
Mars 2020: To Perseverance της NASA στον δρόμο για τον Άρη, παρά τα αρχικά προβλήματα



Η αποστολή Mars 2020 Perseverance της NASA είναι «υγιής» και καθ'οδόν προς τον Κόκκινο Πλανήτη, προκειμένου να αναζητήσει ίχνη αρχαίας ζωής και να συλλέξει δείγματα για να τα στείλει πίσω στη Γη.

Όπως ανακοινώθηκε, η ομάδα της αποστολής έλαβε τηλεμετρία από το σκάφος και ήταν σε θέση να στείλει εντολές σε αυτό, επιβεβαιώνοντας ότι το διαστημόπλοιο, μετά από κάποια αρχικά προβλήματα, είναι «υγιές» και πετά προς τον προορισμό του.

Το πιο εξελιγμένο όχημα που έχει αποσταλεί ποτέ στον Άρη εκτοξεύτηκε μαζί με το Ingenuity Mars Helicopter την Πέμπτη με πύραυλο ULA Atlas V από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα.

Οι μηχανικοί είχαν να αντιμετωπίσουν ένα τεχνικό πρόβλημα που είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί το σκάφος σε προστατευτικό «safe mode» λίγο μετά την εκτόξευση. Όπως έγινε γνωστό, το σκάφος παρουσίασε μικρά προβλήματα τηλεπικοινωνιών και θερμοκρασίας μετά την εκτόξευση- ωστόσο το πρωί της Παρασκευής (ώρα Ελλάδας) το σκάφος είχε βγει από την κατάσταση ασφαλούς λειτουργίας και είχε επανέλθει σε κανονικό cruise mode.

Λίγο μετά τη συνέντευξη Τύπου για την εκτόξευση- όπου ο διευθυντής της NASA, Τζιμ Μπράιντενσταϊν, έκανε λόγο για μια θαυμάσια εκτόξευση και μια μεγάλη ημέρα για τη NASA- η NASA επιβεβαίωσε πως το Perseverance πέρασε σε «safe mode» λόγω μιας απρόσμενης διαφοράς θερμοκρασίας: Όπως είπαν στελέχη της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, το σκάφος μπήκε σε κατάσταση ασφαλούς λειτουργίας επειδή ένα τμήμα του ήταν πιο κρύο από ό,τι αναμενόταν ενώ ήταν στη σκιά της Γης. Ωστόσο, όπως διευκρινίστηκε, οι θερμοκρασίες αργότερα ήταν φυσιολογικές και το σκάφος εκτός της σκιάς της Γης.

Επίσης, λύθηκε ένα άλλο πρόβλημα που είχε να κάνει με τις τηλεπικοινωνίες: Εντός των πρώτων λίγων ωρών μετά την εκτόξευση, αν και το προσωπικό της NASA μπορούσε να πιάσει το σήμα που αποστελλόταν από το σκάφος, η επεξεργασία του δεν γινόταν σωστά. Πάντως αυτό το πρόβλημα δεν προκάλεσε ιδιαίτερη ανησυχία. Όπως έγινε γνωστό, προκλήθηκε από το ότι η NASA βασίζεται σε ένα σύστημα ονόματι Deep Space Network για να επικοινωνεί με το σκάφος όσο δεν είναι ακόμα πολύ μακρά στο βαθύ διάστημα. Το Deep Space Network αποτελείται από μεγάλες κεραίες με υπερευαίσθητους δέκτες και το σήμα από ένα σκάφος που είναι τόσο κοντά μπορεί να προκαλέσει προβλήματα- οπότε οι μηχανικοί χρειάστηκε να «πειράξουν» τις ρυθμίσεις του δικτύου για να επεξεργαστούν τις πληροφορίες που έρχονταν από το διαστημόπλοιο.

Όταν ένα σκάφος εισέρχεται σε κατάσταση ασφαλούς λειτουργίας, όλα τα συστήματα πλην των απολύτως απαραίτητων απενεργοποιούνται μέχρι να δεχτεί νέες εντολές από το κέντρο ελέγχου. Σε περιπτώσεις πολύπλοκων διαπλανητικών αποστολών, τα διαστημόπλοια είναι σχεδιασμένα να τίθενται σε safe mode εάν οι συνθήκες που αντιλαμβάνεται ο υπολογιστής δεν είναι εντός των προκαθορισμένων παραμέτρων. Το βράδυ της Πέμπτης η αποστολή Mars 2020 πραγματοποίησε πλήρη αξιολόγηση «υγείας», προκειμένου όλα να βρεθούν στην κατάσταση που πρέπει να είναι για το ταξίδι στον Άρη.

Αποστολή του Perserverance είναι η αναζήτηση ιχνών αρχαίας μικροσκοπικής ζωής στον Άρη, η εξερεύνηση των γεωλογικών χαρακτηριστικών του σημείου προσεδάφισης- του κρατήρα Τζέζερο- και η επίδειξη σημαντικών τεχνολογιών που θα βοηθήσουν στην προετοιμασία μελλοντικών επανδρωμένων και ρομποτικών εξερευνητικών αποστολών.

Ένα από τα ιδιαίτερα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της αποστολής είναι το Ingenuity Mars Helicopter- ένα ελικόπτερο για τον Άρη, που θα παραμείνει προσδεδεμένο στην κοιλιά του Perseverance κατά την πτήση προς τον πλανήτη και τις πρώτες 60 ημέρες στην επιφάνεια. Το σκάφος προορίζεται να πραγματοποιήσει μόνο δοκιμαστικές πτήσεις- δεν φέρει όργανα.

Σύμφωνα με τη NASA, το Perseverance είναι το πιο προηγμένο και ικανό ρόβερ στην ιστορία- και έχει μπροστά του ακόμα επτά μήνες ταξιδιού.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:26, 06-08-20:

#23
Τηλεσκόπιο με αερόστατο στη στρατόσφαιρα από τη NASA



Την έναρξη εργασιών πάνω σε μια φιλόδοξη αποστολή, στο πλαίσιο της οποίας θα μεταφερθεί ένα προηγμένο τηλεσκόπιο 2,5 μέτρων ψηλά στη στρατόσφαιρα με ένα αερόστατο ανακοίνωσε η NASA.

H αποστολή ASTHROS (Astrophysics Stratospheric Telescope for High Spectral Resolution Observations at Submillimeter-wavelengths) αναμένεται να αρχίσει τον Δεκέμβριο του 2023 από την Ανταρκτική, και θα διαρκέσει περίπου τρεις εβδομάδες, με το τηλεσκόπιο να αιωρείται και να παρασύρεται από τα ρεύματα πάνω από την παγωμένη ήπειρο- επιτυγχάνοντας παράλληλα μια σειρά από πρωτιές.

Την επίβλεψη του ASTHROS έχει το JPL της NASA, και το τηλεσκόπιο λειτουργεί στο υπέρυθρο φάσμα του φωτός. Για να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά, θα πρέπει να φτάσει σε ύψος 40 χλμ- κάτω από το όριο του διαστήματος, αλλά και πάλι πολύ ψηλότερα από ό,τι πετούν τα επιβατηγά αεροσκάφη, σε ύψος που επιτρέπει την παρατήρηση των μηκών κύματος του φωτός που μπλοκάρει η ατμόσφαιρα της Γης.

Η ομάδα της αποστολής πρόσφατα έβαλε τις τελευταίες «πινελιές» στο σχέδιο (τηλεσκόπιο, επιστημονικό όργανο, ηλεκτρονικά υποσυστήματα, συστήματα ψύξης κ.α.) ενώ σύντομα αναμένεται η ενσωμάτωση και δοκιμή τους.

Αν και τα αερόστατα μπορεί να φαντάζουν ως παρωχημένη τεχνολογία, η NASA βλέπει σε αυτά μια σειρά πλεονεκτημάτων σε σχέση με τις επίγειες και τις διαστημικές αποστολές: Ενδεικτικά, το Scientific Balloon Program λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια στο Wallops Flight Facility στρη Βιρτζίνα, στέλνοντας 10-15 αποστολές ετησίως ανά τον πλανήτη προς υποστήριξη πειραμάτων της NASA. Οι αποστολές με αερόστατα έχουν μικρότερο κόστος από τις διαστημικές, ενώ επίσης χρειάζονται λιγότερο χρόνο.

Το ASTHROS θα μεταφέρει ένα όργανο για τη μέτρηση της κίνησης και ταχύτητας των αερίων γύρω από νεοσχηματισθέντα άστρα. Κατά την πτήση του θα μελετηθούν τέσσερις κύριοι «στόχοι», μεταξύ των οποίων δύο περιοχές- «φυτώρια» άστρων του Γαλαξία μας. Επίσης θα εντοπίσει και χαρτογραφήσει για πρώτη φορά την παρουσία δύο συγκεκριμένων τύπων ιόντων αζώτου, τα οποία μπορούν να δείξουν μέρη όπου οι επιπτώσεις από σουπερνόβα κ.α. έχουν ανασχηματίσει τα νέφη αερίων εντός των ζωνών αυτών.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:33, 07-08-20:

#24
Έρευνα: Απρόσμενα υψηλός ο αριθμός των εξωπλανητών που μπορεί να φιλοξενούν ζωή



Ο μόνος κατοικήσιμος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος είναι η Γη, ωστόσο νέα έρευνα δείχνει πως άλλα άστρα μπορεί να έχουν μέχρι και επτά πλανήτες σαν τη Γη, εάν απουσιάζει κάποιος γίγαντας αερίων όπως ο Δίας.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε έρευνα του Στίβεν Κέιν, αστροβιολόγου του University of California, Riverside, η οποία δημοσιεύτηκε στο Astronomical Journal.

H αναζήτηση ζωής στο διάστημα εστιάζει κατά κανόνα σε αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «κατοικήσιμη ζώνη»- την περιοχή γύρω από ένα άστρο όπου ένας πλανήτης μπορεί να έχει νερό σε υγρή μορφή. Ο Κέιν μελετούσε ένα κοντινό ηλιακό σύστημα ονόματι Trappist-1, που έχει τρεις πλανήτες σαν τη Γη στην κατοικήσιμη ζώνη του.

«Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ για τον μέγιστο αριθμό κατοικήσιμων πλανητών που είναι δυνατόν να έχει ένα άστρο, και γιατί το άστρο μας έχει μόνο έναν» είπε ο ίδιος.

Η ομάδα του δημιούργησε ένα μοντέλο συστήματος όπου προσομοιώνονταν πλανήτες διαφόρων μεγεθών σε τροχιά γύρω από τα άστρα τους. Ένας αλγόριθμος ανέλαβε τις βαρυτικές δυνάμεις και βοήθησε να εξεταστεί πώς οι πλανήτες αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους σε βάθος εκατομμυρίων ετών. Όπως διαπιστώθηκε, ήταν δυνατόν κάποια άστρα να υποστηρίζουν μέχρι και επτά, και ένα άστρο σαν τον ήλιο μας θα μπορούσε να υποστηρίξει έξι πλανήτες με νερό σε υγρή μορφή.

«Πάνω από επτά, και οι πλανήτες έρχονται πολύ κοντά μεταξύ τους και αποσταθεροποιούν ο ένας την τροχιά του άλλου» είπε σχετικά ο Κέιν.

Οπότε προκύπτει το ερώτημα: Γιατί το ηλιακό μας σύστημα έχει μόνο έναν, ενώ θα μπορούσε να είχε έξι; Σε αυτό παίζει ρόλο η κίνηση των πλανητών- εάν είναι κυκλική αντί οβάλ ή άτακτη, ελαχιστοποιώντας οποιαδήποτε στενή επαφή και διατηρώντας σταθερές τροχιές. Επίσης, ο Κέιν υποπτεύεται τον Δία, με μάζα δυόμισι φορές μεγαλύτερη όλων των άλλων πλανητών του ηλιακού συστήματος μαζί, ως «υπεύθυνο» για την περιορισμένη κατοικησιμότητα του συστήματός μας.

«Έχει μεγάλη επίδραση στην κατοικησιμότητα του ηλιακού μας συστήματος επειδή είναι τεράστιος και διαταράσσει άλλες τροχιές» είπε σχετικά.

Λίγα μόνο άστρα είναι γνωστό πως έχουν πολλούς πλανήτες στις κατοικήσιμες ζώνες τους. Πηγαίνοντας παραπέρα, ο Κέιν σχεδιάζει να αναζητήσει επιπλέον άστρα, που περιβάλλοντοι πλήρως από μικρότερους πλανήτες. Τα άστρα αυτά θα είναι πρωταρχικοί στόχοι των τηλεσκοπίων της NASA.

H εν λόγω έρευνα υπέδειξε ένα τέτοιο άστρο, το Beta Cvn, που είναι σχετικά κοντά μας, στα 27 έτη φωτός. Επειδή δεν έχει κάποιον πλανήτη σαν τον Δία, θα συμπεριληφθεί στη λίστα των άστρων που θα εξεταστούν για πολλαπλούς κατοικήσιμους πλανήτες. Επίσης, μελλοντικές μελέτες θα συμπεριλάβουν τη δημιουργία νέων μοντέλων που εξετάζουν την ατμοσφαιρική χημεία των πλανητών στις κατοικήσιμες ζώνες άλλων αστρικών συστημάτων.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:28, 10-08-20:

#25
Ανακάλυψη νέου είδους άστρων, πλούσιων σε έναν από τους «σπόρους της ζωής» στο σύμπαν



Για ανακάλυψη ενός νέου είδους άστρων, πολύ πλούσιων σε φώσφορο, κάνουν λόγο σε επιστημονικό τους άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications αστρονόμοι του Instituto de Astrofisica de Canarias (IAC) και ερευνητές επιστημών υπολογιστή του Universidade da Coruña.

Κάτι τέτοιο θα εξηγούσε την προέλευση του συγκεκριμένου χημικού στοιχείου στον γαλαξία: Όλα τα χημικά στοιχεία του σύμπαντος, εκτός από το υδρογόνο και το περισσότερο ήλιο, παράχθηκαν μέσα σε άστρα. Ωστόσο υπάρχουν κάποια (άνθρακας, άζωτο, οξυγόνο, θείο και φώσφορος) που παράγουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή έχουν βασικό ρόλο ως προς τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε εδώ στη Γη. Ο φώσφορος αποτελεί τμήμα των μορίων DNA και RNA και είναι απαραίτητο στοιχείο στις διεργασίες εντός των κυττάρων και στην ανάπτυξη των μεμβρανών τους.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature, βασιζόμενη σε μια ανάλυση ενός μεγάλου αριθμού υπέρυθρων φασμάτων από τη βάση δεδομένων του Sloan Digital Survery, θα μπορούσε να παρέχει ένα μεγάλο σετ «υποψηφίων» για την εξακρίβωση της προέλευσης και της ποσότητας φωσφόρου που παρατηρείται στον γαλαξία μας, και συγκεκριμένα στο ηλιακό σύστημα- κάτι που τα παρόντα μοντέλα για τη χημική εξέλιξη του γαλαξία μας δεν ήταν σε θέση να εξηγήσουν.

Ωστόσο ερωτηματικά προκαλούν τα περίεργα χημικά χαρακτηριστικά αυτών των άστρων: Όχι μόνο είναι πλούσια σε φώσφορο, μα και σε άλλα στοιχεία, όπως μαγνήσιο, πυρίτιο, οξυγόνο, αλουμίνιο και άλλα βαρύτερα στοιχεία. Έκπληξη αποτέλεσε το ότι μετά από εκτενή ανάλυση όλων των πιθανών αστρικών πηγών και διαδικασιών που σχηματίζουν χημικά στοιχεία στο εσωτερικό άστρων, αυτό το χημικό μοτίβο δεν προβλέπεται από τις υπάρχουσες θεωρίες αστρικής εξέλιξης και νουκλεοσύνθεσης.

«Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν πως δεν έχουμε μόνο να κάνουμε με ένα νέο είδος αντικειμένων, μα και ότι η ανακάλυψή τους ανοίγει τον δρόμο για τη διερεύνηση νέων φυσικών μηχανισμών και πυρηνικών αντιδράσεων που λαμβάνουν χώρα στα εσωτερικά άστρων» είπε ο Τόμας Μάσερον, ερευνητής του ΙAC, επικεφαλής του προγράμματος.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:25, 14-08-20:

#26
«Αποστολή εξετελέσθη» για τον κυνηγό πλανητών της NASA, TESS



Την κύρια αποστολή του ολοκλήρωσε στις 4 Ιουλίου το TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite), όπως ανακοίνωσε η NASA.

O κυνηγός πλανητών της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας χαρτογράφησε/ κατέγραψε περίπου το 75% του έναστρου ουρανού στο πλαίσιο μιας έρευνας δύο ετών- ένα εγχείρημα στο πλαίσιο του οποίου βρήκε 66 εξωπλανήτες και περίπου 2.100 υποψήφιους, τους οποίους αστρονόμοι εργάζονται για να επιβεβαιώσουν.

«Το TESS παράγει έναν χείμαρρο παρατηρήσεων υψηλής ποιότητας, παρέχοντας πολύτιμα δεδομένα σε ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών θεμάτων» είπε η Πατρίσια Μπόιντ, επιστήμονας προγράμματος για το TESS στο Goddard Space Flight Center στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Καθώς εισέρχεται στην παρατεταμένη αποστολή του, το TESS είναι ήδη μια τεράστια επιτυχία».

Το TESS παρακολουθεί λωρίδες ουρανού 24 επί 96 μοιρών (τομείς) για περίπου έναν μήνα χρησιμοποιώντας τις τέσσερις κάμερές του. Η αποστολή πέρασε το πρώτο της έτος παρατηρώντας 13 τομείς στον νότιο ουρανό και μετά πέρασε άλλο ένα έτος παρατηρώντας τον βόρειο.

Τώρα στο πλαίσιο της παρατεταμένης αποστολής, άρχισε ξανά την παρατήρηση του νοτίου- ενώ επιπρόσθετα η ομάδα του έχει κάνει βελτιώσεις όσον αφορά στον τρόπο που ο δορυφόρος συλλέγει και επεξεργάζεται δεδομένα. Οι κάμερές του πλέον τραβάνε μια πλήρη εικόνα κάθε 10 λεπτά, τρεις φορές ταχύτερα από ό,τι κατά την κύρια αποστολή του. Ένα νέο, fast mode, επιτρέπει τη μέτρηση της φωτεινότητας χιλιάδων άστρων κάθε 20 δευτερόλεπτα, μαζί με την προηγούμενη μέθοδο συλλογής αυτών των παρατηρήσεων από δεκάδες χιλιάδες άστρα κάθε δύο λεπτά. Οι ταχύτερες μετρήσεις θα επιτρέψουν στο TESS να επεξεργάζεται καλύτερα τις μεταβολές φωτεινότητας από αστρικές ταλαντώσεις και να καταγράφει εκλάμψεις από ενεργά άστρα με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Οι αλλαγές αυτές θα εξακολουθήσουν να είναι σε ισχύ για όλη τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής, που θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2022. Μετά από έναν χρόνο παρατήρησης και καταγραφής του νοτίου ουρανού, το TESS θα περάσει 15 μήνες πραγματοποιώντας επιπλέον παρατηρήσεις στον βόρειο και εξετάζοντας περιοχές στην εκλειπτική- τον «δίσκο» της τροχιάς της Γης γύρω από τον ήλιο- που δεν έχει εξετάσει ακόμα.

Το TESS αναζητεί διελεύσεις (transits)- το θάμπωμα ενός άστρου που προκαλείται όταν ένας πλανήτης σε τροχιά περνά από μπροστά του σε σχέση με το δικό μας οπτικό πεδίο. Μεταξύ των νεότερων ανακαλύψεων της αποστολής είναι και ο ΤΟΙ 700 d, ένας πλανήτης μεγέθους αντίστοιχου της Γης, που βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του- δηλαδή το εύρος αποστάσεων όπου θεωρείται πως μπορεί να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή στον πλανήτη.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:15, 15-08-20:

#27
Ανακάλυψη μακρινού μεν, αινιγματικού δε, «εξαδέλφου» του γαλαξία μας



Έναν πολύ μακρινό και ως εκ τούτου πολύ «νεαρό» γαλαξία που θυμίζει πολύ τον δικό μας ανακάλυψαν αστρονόμοι στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας το Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA).

Ο γαλαξίας είναι σε τόσο μεγάλη απόσταση που το φως του χρειάστηκε πάνω από 12 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει σε εμάς- το βλέπουμε όπως ήταν όταν το σύμπαν ήταν ηλικίας «μόλις» 1,4 δισ. ετών. Επίσης, είναι έκπληξη το ότι είναι μη χαοτικό- θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις θεωρίες πως όλοι οι γαλαξίες στο πρώιμο σύμπαν ήταν ασταθείς και ταραχώδεις. Γενικότερα, η απρόσμενη αυτή ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση όσα γνωρίζουμε και κατανοούμε ως προς το πώς σχηματίζονται οι γαλαξίες, παρέχοντας νέα στοιχεία σχετικά με το παρελθόν του σύμπαντός μας.

Η έρευνα αυτή αποτελεί σημαντική εξέλιξη στον τομέα του σχηματισμού γαλαξιών, δείχνοντας πως οι δομές που παρατηρούμε σε κοντινούς σπειροειδείς γαλαξίες και στον δικό μας υπήρχαν ήδη πριν από 12 δισ. χρόνια, είπε η Φραντσέσκα Ρίτσο, διδακτορική στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ, η οποία ηγήθηκε της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο Nature. Αν και οι γαλαξίας τον οποίο μελέτησαν οι αστρονόμοι, ονόματι SPT0418-47 δεν φαίνεται να έχει σπειροειδείς βραχίονες, έχει τουλάχιστον δύο χαρακτηριστικά τυπικά για τον δικό μας γαλαξία: Έναν περιστρεφόμενο δίσκο και ένα «φούσκωμα»- μια μεγάλη ομάδα άστρων συγκεντρωμένων γύρω από το κέντρο του γαλαξία. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα τέτοιο «φούσκωμα» παρατηρείται τόσο νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος, καθιστώντας τον SPT0418-47 τον πιο μακρινό «εξάδελφο» του γαλαξία μας.

«Η μεγάλη έκπληξη ήταν πως διαπιστώσαμε ότι αυτός ο γαλαξίας είναι στην πραγματικότητα πολύ παρόμοιος με κοντινούς γαλαξίες, αντίθετα με όλες τις προσδοκίες από τα μοντέλα και τις προηγούμενες, λιγότερο λεπτομερείς, παρατηρήσεις» είπε άλλος ένας εκ των ερευνητών, ο Φιλίπο Φρατερνάλι του Αστρονομικού Ινστιτούτου Καπτέιν στο Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία. Στο πρώιμο σύμπαν οι νεαροί γαλαξίες ήταν ακόμα σε φάση σχηματισμού, οπότε οι επιστήμονες τους ανέμεναν χαοτικούς και χωρίς δομές που είναι συνηθισμένες σε πιο «ώριμους» γαλαξίες όπως ο δικόας μας.

Η μελέτη μακρινών γαλαξιών όπως ο SPT418-47 είναι πολύ σημαντική ως προς την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν οι γαλαξίες. Ο γαλαξίας αυτός είναι τόσο μακριά που τον βλέπουμε όταν το σύμπαν ήταν μόλις στο 10% της τρέχουσας ηλικίας του, επειδή το φως του χρειάστηκε 12 δισ. χρόνια για να φτάσει στη Γη. Μελετώντας τον, έχουμε ένα «ταξίδι στον χρόνο», πίσω στην εποχή που οι γαλαξίες αυτοί ήταν ακόμα «μωρά», και άρχιζαν να αναπτύσσονται.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:05, 23-08-20:

#28
Μια χαρά μας βρίσκω.Μόνο το Ηφαίστειο της Σαντορίνης μένει να εκραγεί...

NASA: Αστεροειδής κατευθύνεται προς τον πλανήτη μας

Μετά την πανδημία του κορονοϊού, το μόνο που έλειπε από το 2020 ήταν ένας αστεροειδής. Σύμφωνα με την NASA κάτι τέτοιο θα γίνει άμεσα καθώς ένας αστεροειδής κατευθύνεται προς την Γη. Το ουράνιο αντικείμενο που είναι γνωστό ως 2018VP1 αναμένεται να έρθει κοντά στη Γη στις 2 Νοεμβρίου, σύμφωνα με το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη στο Jet Propulsion Laboratory της NASA. Η διάμετρος του είναι 0,002 km, ή περίπου 6,5 πόδια, σύμφωνα με τα στοιχεία της NASA. Προσδιορίστηκε για πρώτη φορά στο Παρατηρητήριο Palomar στην Καλιφόρνια το 2018. Η NASA λέει ότι υπάρχουν τρεις πιθανές επιπτώσεις, αλλά "με βάση 21 παρατηρήσεις που εκτείνονται σε 12.968 ημέρες", ο οργανισμός έχει προσδιορίσει ότι κατά πάσα πιθανότητα η πτώση του αστεροειδή δεν θα έχει μεγάλο αντίκτυπο. Η πιθανότητα να μας χτυπήσει είναι μόλις 0,41%, δείχνουν τα δεδομένα.

Πηγή: CNN
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 21:26, 28-08-20:

#29
Σύστημα τεχνητής νοημοσύνης «ανακάλυψε» 50 νέους εξωπλανήτες από παλιά αρχεία της NASA Τεχνητή νοημοσύνη επιβεβαίωσε την ύπαρξη 50 νέων εξωπλανητών



Βρετανοί ερευνητές έχουν εντοπίσει 50 νέους πλανήτες χρησιμοποιώντας την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης στην αστρονομία. Οι αστρονόμοι και οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Warwick δημιούργησαν έναν αλγόριθμο με βάση της τεχνολογία AI για να ανακαλύψουν παλιά δεδομένα της NASA που περιέχουν χιλιάδες πιθανούς πλανήτες.



Όταν οι επιστήμονες αναζητούν εξωπλανήτες (πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα), αναζητούν διακυμάνσεις φωτός στα μακρινά άστρα, που υποδηλώνουν τη διέλευση ενός πλανήτη μπροστά από αυτά. Αλλά αυτές οι λάμψεις και οι μεταβολές θα μπορούσαν επίσης να προκληθούν από άλλους παράγοντες, όπως παρεμβολές ή ακόμη και σφάλματα στην κάμερα. Όμως το νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί να εντοπίσει τη διαφορά.



Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε τον αλγόριθμο με την παρακολούθηση δεδομένων που συλλέγει το πλέον σύγχρονο Διαστημικό Τηλεσκόπιο της NASA, το οποίο πέρασε εννέα χρόνια στο διάστημα. Μόλις ο αλγόριθμος «έμαθε» να διαχωρίζει με ακρίβεια τους πραγματικούς πλανήτες από εκείνους που έμοιαζαν με πλανήτες, χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση παλαιών δεδομένων που δεν είχαν ακόμη επιβεβαιωθεί. Και έτσι εντόπισε περίπου 50 εξωπλανήτες. Αυτοί οι εξωπλανήτες που περιφέρονται γύρω από άλλα αστέρια, κυμαίνονται σε μέγεθος μεταξύ από εκείνο του πλανήτη Ποσειδώνα έως και μικρότερο από τη Γη. Οι τροχιές τους έχουν διάρκεια έως και 200 ημέρες, και μερικές δεν ξεπερνούν την μία μέρα. Τώρα που οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι οι πλανήτες είναι πραγματικοί, μπορούν να τους δώσουν προτεραιότητα για περαιτέρω παρατήρηση.
Τα ευρήματα των ερευνητών δημοσιεύθηκαν την περασμένη εβδομάδα στις Μηνιαίες Ειδοποιήσεις της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.

«Όσον αφορά την εξακρίβωση του πλανήτη, κανείς δεν έχει χρησιμοποιήσει μια τεχνική μηχανικής εκμάθησης στο παρελθόν,» δήλωσε στο δελτίο τύπου ο David Armstrong του Πανεπιστημίου του Warwick, ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της μελέτης. Τώρα που οι ερευνητές γνωρίζουν ότι λειτουργεί, ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν το AI για τρέχουσες και μελλοντικές αποστολές τηλεσκοπίων. Μπορεί να παρέχει μια συνεπή και αποτελεσματική μέθοδο επικύρωσης, της ύπαρξης εξωπλανητών. Στη μελέτη, η ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι οι αστρονόμοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν πολλαπλές τεχνικές επικύρωσης - συμπεριλαμβανομένου αυτού του νέου αλγορίθμου - για να επιβεβαιώσουν μελλοντικές ανακαλύψεις εξωπλανητών. Επί του παρόντος, περίπου το 30% όλων των γνωστών πλανητών επικυρώθηκαν χρησιμοποιώντας μόνο μία μέθοδο, η οποία ωστόσο «δεν είναι η ιδανική».


Χαρτογραφώντας περίπου το 75% του ουρανού, η TESS εντόπισε 66 νέους επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και σχεδόν 2.100 πιθανούς υποψήφιους. Μεταξύ των επιβεβαιωμένων εξωπλανητών, βρέθηκε ένας που έχει το μέγεθος της Γης και είναι ενδεχομένως κατοικήσιμος, σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι 100 ετών φωτός. Ανακάλυψε επίσης έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από δύο ήλιους, όπως το Tatooine στις ταινίες του Star Wars. Το TESS βρίσκεται τώρα σε μια εκτεταμένη αποστολή έως το 2022, ενώ οι επιστήμονες εργάζονται στην τεχνολογία AI για να επικυρώσουν και να επιβεβαιώσουν ποιοι από τους υπόλοιπους πιθανούς υποψήφιους πλανήτες είναι πραγματικοί.
Με πληροφορίες από CNN
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:31, 07-09-20:

#30
«Σούπερ βακτήρια» επιβίωσαν για τρία χρόνια έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Τα βακτήρια είναι γνωστά ως «Κόναν των Βακτηρίων» λόγω της ακραίας ανθεκτικότητάς τους



Επιστήμονες, που προσάρμοσαν στέλεχος βακτηρίων στο εξωτερικό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, έμειναν έκπληκτοι όταν ανακάλυψαν ότι επέζησε για τρία χρόνια, στο διάστημα. Το πείραμα, με επικεφαλής μια ομάδα Ιαπώνων ερευνητών, περιελάμβανε τα βακτήρια Deinococcus radiodurans, επίσης γνωστά ως «Ο Κόναν των Βακτηρίων» λόγω της ακραίας ανθεκτικότητάς του. Οι ειδικοί λένε ότι η μελέτη θα μπορούσε να βοηθήσει να κατανοήσουν οι ειδικοί το αν μπορεί να υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες. «Εάν τα βακτήρια μπορούν να επιβιώσουν στο διάστημα, (μπορεί) να μεταφερθούν από τον ένα πλανήτη στον άλλο», λέει ο Akihiko Yamagishi, από το Πανεπιστήμιο Επιστημών Ζωής του Τόκιο στην Ιαπωνία. «Δεν ξέρουμε πού προέκυψε η ζωή.

Εάν η ζωή εμφανίστηκε στη Γη, μπορεί να έχει μεταφερθεί στον Άρη. Ή και αντίθετα, εάν η ζωή εμφανίστηκε στον Άρη, μπορεί να έχει μεταφερθεί στη Γη, που σημαίνει ότι είμαστε απόγονοι της ζωής του Άρη», λέει ο Yamagishi. Εάν αυτό το ταξίδι είναι δυνατό, τότε αυξάνεται η πιθανότητα εύρεσης ζωής σε πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα, προσθέτει. Τα βακτήρια Deinococcus radiodurans είναι από τη φύση τους πολύ ανθεκτικά στην ακτινοβολία, λόγω της εξαιρετικής ικανότητάς τους να επιδιορθώνουν το DNA τους όταν υποστεί βλάβη, λέει ο Yamagishi. Αυτός και οι συνάδελφοί του ήθελαν να διερευνήσουν εάν αυτό θα τους επέτρεπε να επιβιώσουν στο σκληρό περιβάλλον του διαστήματος, όπου τα επίπεδα ακτινοβολίας, ιδιαίτερα στην περιοχή της υπεριώδους ακτινοβολίας, είναι εξαιρετικά υψηλά.

Ο Yamagishi και η ομάδα του έστειλαν συστάδες κυττάρων Deinococcal διαφόρων διαστάσεων σε πάχος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, όπου τοποθετήθηκαν σε πλάκες αλουμινίου και προσαρτήθηκαν στο εξωτερικό του διαστημικού σκάφους για τρία χρόνια. Τα δείγματα λαμβάνονται κάθε χρόνο και στέλνονται πίσω στη Γη για ανάλυση. Μέσα στις συστάδες που είχαν πάχος τουλάχιστον μισό χιλιοστό, οι ερευνητές βρήκαν επιζώντα βακτήρια, ακόμη και στα δείγματα που έμειναν έξω από το διαστημικό σταθμό για τρία χρόνια. «Το υπεριώδες φως στο διάστημα είναι τόσο δυνατό και όλοι περίμεναν ότι θα σκοτώσει τα βακτήρια. Εκπλαγήκαμε όταν είδαμε τα επιζώντα βακτήρια μέσα στο κυτταρικό σφαιρίδιο για έως και τρία χρόνια», λέει ο Yamagishi. Αν και τα βακτήρια στο εξωτερικό στρώμα των συσσωματωμάτων καταστράφηκαν από την υπεριώδη ακτινοβολία, αυτά τα νεκρά κύτταρα φαίνεται να έχουν προστατεύσει τα βακτήρια στα εσωτερικά στρώματα, τα οποία επέζησαν. Αυτά τα επιζώντα βακτήρια μπόρεσαν στη συνέχεια να επιδιορθώσουν το DNA τους από βλάβες.

Ο Jean-Pierre de Vera στο Γερμανικό Αεροδιαστημικό Κέντρο (DLR) ανέφερε ότι τα αποτελέσματα προσθέτουν αυξανόμενες ενδείξεις για πανσπερμία. Την ιδέα δηλαδή ότι η ζωή υπάρχει σε όλο το Σύμπαν, διανέμεται από διαστημική σκόνη, μετεωροειδή, αστεροειδείς, κομήτες, πλανητοειδή και επίσης από διαστημόπλοια που φέρουν ακούσια μόλυνση από μικροοργανισμόύς. Πρόσθεσε δε, ότι θα είναι σημαντικό να διερευνηθεί εάν και πώς τα βακτήρια μπορούν να προστατευθούν από άλλους τύπους ακτινοβολίας στο διάστημα, όπως η κοσμική ακτινοβολία.
Με πληροφορίες του BBC/newscientist
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:10, 15-09-20:

#31
Δεν θα μπορούσε βέβαια να λήψει αυτή η τόσο σημαντική είδηση σε αυτό το θέμα.

Πιθανό ίχνος εξωγήινης ζωής στην Αφροδίτη
Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020 12:19



Την ανακάλυψη ενός σπάνιου μορίου, της φωσφίνης, στα σύννεφα της Αφροδίτης, ανακοίνωσε τη Δευτέρα διεθνής ομάδα αστρονόμων.

Στη Γη το αέριο αυτό παράγεται μόνο βιομηχανικά ή από μικρόβια που ζουν σε περιβάλλοντα χωρίς οξυγόνο. Επί δεκαετίες, αστρονόμοι είκαζαν πως τα νέφη σε μεγάλα ύψη στην Αφροδίτη θα μπορούσαν να φιλοξενούν μικρόβια- αιωρούμενα μακριά από την καυτή, αφιλόξενη επιφάνεια, μα παράλληλα ικανά να αντέχουν σε περιβάλλοντα πολύ υψηλής οξύτητας. Ο εντοπισμός φωσφίνης θα μπορούσε να υποδεικνύει ύπαρξη τέτοιας εξωγήινης «εναέριας» ζωής.

«Όταν είχαμε τα πρώτα ίχνη φωσφίνης στο φάσμα της Αφροδίτης, ήταν σοκ» είπε η Τζέιν Γκριβς του Cardiff University στο Ηνωμένο Βασίλειο, επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών που εντόπισε τα πρώτα ίχνη φωσφίνης σε παρατηρήσεις από το James Clerk Maxwell Telescope, το οποίο λειτουργεί το East Asian Observatory στη Χαβάη. Η επιβεβαίωση της ανακάλυψης χρειάστηκε 45 κεραίες του ALMA (Atacama Large millimeter/submillimeter Array) στη Χιλή, ένα πιο ευαίσθητο τηλεσκόπιο που συνεργάζεται με το ESO (European Southern Observatory).

Η διεθνής ομάδα, η οποία περιλαμβάνει επιστήμονες από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, εκτιμά πως η φωσφίνη υπάρχει σε μικρές συγκεντρώσεις στα σύννεφα της Αφροδίτης, μόνο περίπου 20 σωματίδια ανά δισεκατομμύριο. Μετά από αυτές τις παρατηρήσεις, έγιναν υπολογισμοί για να εκτιμηθεί εάν οι ποσότητες αυτές θα μπορούσαν να έρχονται από μη βιολογικές διαδικασίες στον πλανήτη. Μεταξύ των ιδεών περί αυτού περιλαμβάνονταν το ηλιακό φως, ορυκτά εκτοξευόμενα προς τα πάνω από την επιφάνεια, ηφαίστεια ή αστραπές, μα καμία από αυτές δεν θα μπορούσε να παράγει αρκετή φωσφίνη. Αυτές οι μη βιολογικές πηγές διαπιστώθηκε πως παράγουν το πολύ το 1/10000 της φωσφίνης που εντοπίστηκε από τα τηλεσκόπια.

Για να δημιουργηθεί η παρατηρηθείσα ποιότητα φωσφίνης (η οποία αποτελείται από υδρογόνο και φώσφορο) στην Αφροδίτη, οι γήινοι οργανισμοί θα έπρεπε να λειτουργούν μόνο στο 10% της μέγιστης παραγωγικότητάς τους, σύμφωνα με την ομάδα αυτή. Τα γήινα βακτήρια είναι γνωστό πως παράγουν φωσφίνη: Παίρνουν φωσφάτη από ορυκτά ή βιολογική ύλη, προσθέτουν υδρογόνο και βγάζουν φωσφίνη. Εάν υπάρχουν οργανισμοί στην Αφροδίτη, πιθανότατα θα διαφέρουν πολύ από τους γήινους «ξαδέλφους» τους, μα θα μπορούσαν να είναι οι πηγές της φωσφίνης στην ατμόσφαιρα.

Αν και η ανακάλυψη της φωσφίνης στα νέφη της Αφροδίτης αποτέλεσε έκπληξη, οι ερευνητές είναι αρκετά βέβαιοι για αυτήν. «Προς μεγάλη μας ανακούφιση, οι συνθήκες ήταν καλές στο ALMA για επιπλέον παρατηρήσεις ενώ η Αφροδίτη ήταν σε κατάλληλη γωνία προς τη Γη. Η επεξεργασία των δεδομένων ήταν πολύπλοκη, ωστόσο, καθώς το ALMA συνήθως δεν αναζητεί πολύ ανεπαίσθητα ίχνη σε πολύ φωτεινά αντικείμενα όπως η Αφροδίτη» είπε η Ανίτα Ρίτσαρντς, ερευνήτρια του UK ALMA Regional Centre και του University of Manchester. «Εν τέλει διαπιστώσαμε πως και τα δύο αστεροσκοπεία είχαν δει το ίδιο πράγμα: Αχνή απορρόφηση στο σωστό μήκος κύματος για να μιλάμε για αέριο φωσφίνης, όπου τα μόρια έχουν από πίσω τους φωτισμό από τα θερμότερα νέφη από κάτω» πρόσθεσε η Γκριβς, η οποία ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.

Οι ερευνητές θεωρούν πως η ανακάλυψή τους είναι σημαντική επειδή μπορούν να αποκλείσουν πολλούς εναλλακτικούς τρόπους δημιουργίας φωσφίνης, αλλά αναγνωρίζουν πως η επιβεβαίωση της παρουσίας «ζωής» απαιτεί περισσότερη δουλειά. Αν και τα νέφη σε μεγάλα ύψη της Αφροδίτης έχουν ανεκτές θερμοκρασίες, μέχρι και 30 βαθμών Κελσίου, είναι απίστευτα όξινα, κάτι που συνιστά μεγάλο πρόβλημα για την επιβίωση μικροβίων εκεί.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 19:40, 18-09-20:

#32
Οι νέες θύελλες του Δία



Νέα εικόνα του Δία που τράβηξε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA στις 25 Αυγούστου 2020 παρέχει στους επιστήμονες ένα ανανεωμένο «δελτίο καιρού» για την ταραχώδη ατμόσφαιρα του γιγαντιαίου πλανήτη, που περιλαμβάνει τη διαφαινόμενη «γένεση» μιας νέας θύελλας και μία «εξαδέλφη» της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας, που ετοιμάζεται να αλλάξει χρώμα.

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια της εικόνας του Hubble εμφανίζεται σε βόρεια γεωγραφικά πλάτη ως μια φωτεινή, λευκή, εκτεταμένη θύελλα που ταξιδεύει ανά τον πλανήτη σε ταχύτητα 560 χλμ/ ώρα. Το ίχνος αυτό εμφανίστηκε στις 18 Αυγούστου, και ανακαλύφθηκαν άλλα δύο που εμφανίστηκαν αργότερα στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος.

Αν και είναι κοινό να εμφανίζονται θύελλες στην περιοχή αυτή κάθε έξι περίπου χρόνια, συχνά με πολλαπλές καταιγίδες ταυτόχρονα, η χρονική αυτή συγκυρία των παρατηρήσεων του Hubble είναι ιδανική για να φανούν οι δομές στο πέρασμα της αναταραχής, κατά τα πρώιμα στάδια της εξέλιξής της. Πίσω από το ίχνος υπάρχουν μικρά στρογγυλά χαρακτηριστικά με πολύπλοκα κόκκινα, λευκά και μπλε χρώματα. Τέτοια χαρακτηριστικά χάνονται κατά κανόνα στον Δία, αφήνοντας πίσω μόνο αλλαγές στα χρώματα των νεφών και στις ταχύτητες των ανέμων, ωστόσο μια παρόμοια θύελλα στον Κρόνο άφησε μια μεγάλης διάρκειας δίνη. Οι διαφορές στις στα «μεθεόρτια» των θυελλών σε Δία και Κρόνο ίσως σχετίζονται με τις διαφορετικές περιεκτικότητες νερού στις ατμόσφαιρές τους.

Το Hubble δείχνει πως η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα, η οποία περιστρέφεται αντίθετα με τη φορά του ρολογιού στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη, εισέρχεται στα σύννεφα μπροστά της. Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα αυτή τη στιγμή είναι σε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα, με τον πυρήνα και το εξώτερο τμήμα να είναι σε βαθύτερο κόκκινο. Σύμφωνα με ερευνητές, πλέον έχει διάμετρο περίπου 9.800 μιλίων- αρκετά μεγάλη για να «καταπιεί» τη Γη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό που είδαν οι ερευνητές ήταν το Oval BA, που αστρονόμοι έχουν χαρακτηρίσει ως «Ερυθρά Κηλίδα Τζούνιορ». Τα τελευταία χρόνια το χρώμα του ξεθωριάζει στην αρχική απόχρωση του λευκού, αφού είχε φανεί κόκκινο το 2006. Ωστόσο τώρα ο πυρήνας αυτής της θύελλας φαίνεται να σκουραίνει ελαφρώς- και αυτό ίσως να είναι ένδειξη πως θα αλλάξει σε ένα χρώμα που είναι κοντινό στην «εξαδέλφη» του (Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα).
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:13, 22-09-20:

#33
Αυτά είναι!

Τέσσερις κόσμοι- ισχυροί «υποψήφιοι» για ύπαρξη εξωγήινης ζωής στο ηλιακό μας σύστημα



H ανακάλυψη φωσφίνης στα νέφη της Αφροδίτης αποτέλεσε «βόμβα» στην επιστημονική κοινότητα, αναζωπυρώνοντας τις συζητήσεις και το ενδιαφέρον περί ύπαρξης εξωγήινης ζωής στο ηλιακό μας σύστημα. Ωστόσο, πέρα από τον ιδιαίτερα αφιλόξενο αυτόν, «κολασμένο» πλανήτη υπάρχουν και άλλοι τέσσερις κόσμοι στη διαστημική μας «γειτονιά» που φαίνονται ικανοί να φιλοξενούν μορφές ζωής διαφορετικές από όσα γνωρίζουμε στη Γη.

Οι τέσσερις αυτοί κόσμοι, όπως παρουσιάζονται σε σχετικό δημοσίευμα του The Conversation, είναι οι εξής:

Άρης: Ο κοντινότερος στη Γη πλανήτης είναι και ένας από τους πιο παρόμοιους σε αυτήν. Έχει ημέρα 24,5 ωρών, πολικούς παγετώνες που επεκτείνονται και συρρικνώνονται με τις εποχές, και πολλά χαρακτηριστικά στην επιφάνειά του που διαμορφώθηκαν από νερό στο μακρινό του παρελθόν. Ο εντοπισμός μιας λίμνης κάτω από τους πάγους του νοτίου πόλου και μεθανίου στην ατμόσφαιρα (που αυξομειώνεται με τις εποχές και ακόμα και την ώρα της ημέρας) κάνουν τον Άρη έναν ισχυρό υποψήφιο για ύπαρξη ζωής, δεδομένου ότι το μεθάνιο μπορεί να παραχθεί από βιολογικές διαδικασίες. Γενικότερα, θεωρείται πως ο Άρης κάποτε ήταν «φιλόξενος» πλανήτης, με ένα αρκετά πιο ήπιο περιβάλλον σε σχέση με το σήμερα.

Ευρώπη: Ο δορυφόρος του Δία ανακαλύφθηκε το 1610 από τον Γαλιλαίο, μαζί με τα άλλα τρία μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία. Είναι λίγο μικρότερη από τη Σελήνη και περιστρέφεται γύρω από τον γίγαντα αερίων σε απόσταση περίπου 670.000 χλμ, μία φορά κάθε 3,5 ημέρες. Θεωρείται γεωλογικά ενεργή, όπως και η Γη, και η επιφάνειά της είναι μια παγωμένη απεραντοσύνη, κάτω από την οποία θεωρείται πως κρύβεται ένας ωκεανός σε υγρή μορφή. Τα στοιχεία περί ύπαρξής του περιλαμβάνουν θερμοπίδακες μέσα από ρωγμές, ένα αδύναμο μαγνητικό πεδίο και χαοτική μορφολογία στην επιφάνεια (πιθανότατα λόγω των ρευμάτων από κάτω). Επίσης ο πάγος μονώνει τον ωκεανό και τον προστατεύει από το ψύχος του διαστήματος, καθώς και από την ακτινοβολία.

Εγκέλαδος: Ένας παγωμένος κόσμος, όπως και η Ευρώπη. Το φεγγάρι αυτό του Κρόνου προσέλκυσε έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον μετά από την ανακάλυψη γιγαντιαίων θερμοπιδάκων κοντά στον νότιο πόλο του, που υποδεικνύουν την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή κάτω από τους πάγους. Στους θερμοπίδακες αυτούς έχουν εντοπιστεί επίσης οργανικά σωματίδια, καθώς και βραχώδη πυριτικά σωματίδια που μπορούν να είναι παρόντα μόνο αν το νερό του ωκεανού έρχεται σε επαφή με τον βραχώδη πυθμένα σε θερμοκρασία τουλάχιστον 90 βαθμών Κελσίου. Αυτό υποδεικνύει την πιθανή ύπαρξη υδροθερμικής δραστηριότητας που παρέχει την κατάλληλη χημεία και ενέργεια για να υποστηριχθεί ζωή.

Τιτάνας: Το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου είναι το μόνο στο ηλιακό σύστημα με ουσιαστική ατμόσφαιρα, που περιλαμβάνει μια πυκνή πορτοκαλί ομίχλη πολύπλοκων οργανικών σωματιδίων και ένα καιρικό σύστημα με μεθάνιο αντί νερού- με βροχές, ξηρασία και αμμοθύελλες. Η ατμόσφαιρα αποτελείται κυρίως από άζωτο, που είναι σημαντικό για τη δημιουργία πρωτεϊνών σε όλες τις γνωστές μορφές ζωής. Παρατηρήσεις με ραντάρ έχουν δείξει την ύπαρξη ποταμών και λιμνών υγρού μεθανίου και αιθανίου και πιθανώς την παρουσία κρυοηφαιστείων. Αυτό δείχνει πως και ο Τιτάνας έχει κάτω από την επιφάνειά του αποθέματα υγρού. Η ποικιλία των χημικών που υπάρχουν στο φεγγάρι έχει οδηγήσει σε υποθέσεις περί πιθανής ύπαρξης ζωής- η οποία, εάν υπάρχει, θα έχει εντελώς διαφορετική χημεία από ό,τι οι γήινοι οργανισμοί.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 20:54, 23-09-20:

#34
Ε... ναι, νομίζω αυτό μας έλειπε όντως τώρα για να συμπληρωθεί το καρέ.

Ένας μικρός αστεροειδής θα περάσει ασυνήθιστα κοντά από τη Γη την Πέμπτη
Πρόκειται για τον «2020 SW» που έχει μήκος πέντε έως δέκα μέτρα και θα πλησιάσει τον πλανήτη μας σε απόσταση 27.000 έως 28.000 χιλιομέτρων, πολύ πιο κοντά από ό,τι είναι το φεγγάρι.




Ένας -ευτυχώς μικρός- αστεροειδής θα περάσει ασυνήθιστα κοντά από τη Γη αύριο, Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για τον «2020 SW» που έχει μήκος πέντε έως δέκα μέτρα και θα πλησιάσει τον πλανήτη μας σε απόσταση 27.000 έως 28.000 χιλιομέτρων, πολύ πιο κοντά από ό,τι είναι το φεγγάρι.

Πάντως, δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει στη Γη, σύμφωνα με τους επιστήμονες του Κέντρου Μελετών Κοντινών στη Γη Αντικειμένων (CNEOS) του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA.

Η Σελήνη βρίσκεται σε μία μέση απόσταση 384.000 χιλιομέτρων από τη Γη (ή περίπου 30 φορές το μέγεθος του πλανήτη μας) και, συγκριτικά, ο αστεροειδής -ο οποίος ανακαλύφθηκε μόλις στις 18 Σεπτεμβρίου από αστεροσκοπείο της Αριζόνα- θα περάσει σε απόσταση περίπου όσο δύο φορές η Γη, ακόμη πιο κοντά από ό,τι κινούνται πολλοί μετεωρολογικοί και άλλοι γεωστατικοί δορυφόροι.

Η κοντινή προσέγγιση του «2020 SW» στη Γη -με ταχύτητα περίπου 28.000 χιλιομέτρων την ώρα, πιθανώς πάνω από την Αυστραλία ή τη Νέα Ζηλανδία- θα γίνει αύριο στις 14:00 ώρα Ελλάδας και θα έχει επιπτώσεις για τον αστεροειδή, καθώς η βαρύτητα του πλανήτη μας θα μεταβάλει την τροχιά του. Δεν αναμένεται να πλησιάσει ξανά τη Γη πριν τον Ιούνιο του 2029, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του JPL.

Ο αστεροειδής - ο οποίος ολοκληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 372 μέρες (το «έτος» του είναι λίγες ημέρες μεγαλύτερο από το γήινο)- θα γίνει φωτεινότερος όσο πλησιάζει τη Γη, αλλά δεν θα είναι ποτέ ορατός με γυμνό μάτι. Θα χρειάζεται έστω ένα μικρό τηλεσκόπιο διαμέτρου έξι έως οκτώ ίντσες για την παρατήρησή του και ο αστεροειδής, ο οποίος κινείται προς τον αστερισμό των Ιχθύων, θα φαίνεται σαν ένα πολύ αργά κινούμενο άστρο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: https://www.skai.gr/news/technology/...-gi-tin-pempti
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πουπουλίνα

Supervisor

Το avatar του χρήστη Πουπουλίνα
H Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 3 γάτες (3 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 37,124 μηνύματα.

H Πουπουλίνα προστατευω τη φυση και τα ζωα=πολιτισμος έγραψε στις 18:55, 25-09-20:

#35
«Καυτός Ποσειδώνας»: Ένας «απίθανος» εξωπλανήτης, ο πρώτος μιας νέας κατηγορίας



Μία νέα κατηγορία πλανήτη, τον αποκαλούμενο «καυτό Ποσειδώνα» ανακάλυψε διεθνής ομάδα επιστημόνων, εντοπίζοντας το πρώτο εκπρόσωπό της σε τροχιά γύρω από το άστρο LTT 9779.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του University of Cambridge- ερευνητές του οποίου συμμετείχαν στην έρευνα- ο πλανήτης βρίσκεται τόσο κοντά στο άστρο του που το έτος του (μια περιστροφή του πλανήτη γύρω από το άστρο) διαρκεί μόλις 19 ώρες, και η θερμοκρασία φτάνει τους 1.700 βαθμούς Κελσίου. Αυτές οι θερμοκρασίες παρέχουν ένα μοναδικό «εργαστήριο» για τη μελέτη της χημείας των πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος.

Αν και ο πλανήτης αυτός έχει βάρος διπλάσιο του Ποσειδώνα, είναι επίσης ελαφρώς μεγαλύτερος και έχει παρόμοια πυκνότητα. Ως εκ τούτου, ο LTT 9779b εκτιμάται πως έχει έναν γιγαντιαίο πυρήνα μάζας περίπου 28πλάσιας αυτής της Γης, και μια ατμόσφαιρα που αποτελεί περίπου το 9% της συνολικής πλανητικής μάζας.

To ίδιο το σύστημα είναι ηλικίας περίπου δύο δισεκατομμυρίων ετών, και λόγω της τρομερής ακτινοβολίας ένας τέτοιος πλανήτης δεν θα περίμενε κανείς να μπορεί να κρατήσει την ατμόσφαιρά του για τόσο πολύ- και ως εκ τούτου είναι αίνιγμα το πώς μπορεί να υπάρχει ένα τέτοιο, απίθανο σύστημα.

Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάζονται στο Nature Astronomy. Ο LTT 9779 είναι ένα άστρο σαν τον ήλιο μας, σε απόσταση 260 ετών φωτός (κοντά, με βάση τα αστρονομικά δεδομένα). Είναι πλούσιο σε μέταλλα, με διπλάσιο σίδηρο στην ατμόσφαιρα σε σχέση με τον ήλιο. Αυτό θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ο πλανήτης αρχικά ήταν ένας πολύ μεγαλύτερος γίγαντας αερίων, από την στιγμή που αυτά τα σώματα τείνουν να σχηματίζονται κοντά σε πλανήτες με υψηλές περιεκτικότητες σε σίδηρο.

Οι αρχικές παρατηρήσεις έγιναν μέσω του TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite), που βρίσκει πλανήτες εντοπίζοντας τις διελεύσεις τους μπροστά από τα άστρα. Το σήμα της διέλευσης επιβεβαιώθηκε στις αρχές του Νοεμβρίου του 2018, μέσω παρατηρήσεων από το ESO la Silla Observatory στη Χιλή.

Ο LTT 9779b βρίσκεται στην «έρημο του Ποσειδώνα»- μια περιοχή κατά κανόνα χωρίς πλανήτες. Αν και οι παγωμένοι γίγαντες φαίνονται να αποτελούν αρκετά κοινό υποπροϊόν της διαδικασίας σχηματισμού πλανητών, αυτό δεν ισχύει τόσο κοντά στα άστρα. Οι επιστήμονες θεωρούν πως οι πλανήτες αυτοί χάνουν τις ατμόσφαιρές τους με το πέρασμα του χρόνου, και καταλήγουν ως «Ultra Short Period» πλανήτες.

Η αποστολή Kepler ανακάλυψε ότι οι Ultra Short Period πλανήτες, αυτοί δηλαδή που κάνουν μια περιστροφή γύρω από το άστρο τους σε μία ημέρα ή λιγότερο, έρχονται κυρίως στη μορφή μεγάλων γιγάντων αερίων ή μικρών βραχωδών πλανητών. Τα μοντέλα δείχνουν πως πλανήτες σαν τον LTT 9779b θα έπρεπε να έχουν χάσει τις ατμόσφαιρές τους. Ωστόσο οι μεγάλοι γίγαντες αερίων έχουν ισχυρά βαρυτικά πεδία που μπορούν να συγκρατούν τις ατμόσφαιρές τους- οπότε υπάρχει έλλειψη πλανητών στις διαστάσεις του Ποσειδώνα σε αυτή την κατηγορία.

«Τα μοντέλα πλανητικής δομής μας λένε ότι ο πλανήτης είναι ένας κόσμος στον οποίο κυριαρχεί ένας γιγαντιαίος πυρήνας, αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν ατμοσφαιρικά αέρια με μάζα 2-3 φορές αυτή της Γης» είπε ο καθηγητής Τζέιμς Τζένκινς, του Universidad de Chile, που ηγήθηκε της ομάδας. «Αλλά αν το άστρο είναι τόσο παλιό, γιατί υπάρχει ατμόσφαιρα εξαρχής; Αν ο LTT 9779b άρχισε ως γίγαντας αερίων, τότε μια διαδικασία ονόματι Roche Lobe Overflow θα μπορούσε να είχε μεταβιβάσει σημαντικές ποσότητες ατμοσφαιρικων αερίων στο άστρο» πρόσθεσε. Στη διαδικασία αυτή ένας πλανήτης φτάνει τόσο κοντά στο άστρο που η ισχυρότερη βαρύτητα του άστρου μπορεί να αιχμαλωτίσει τα εξώτερα στρώματα του πλανήτη, με αποτέλεσμα τη μείωση της μάζας του. Κάποια μοντέλα υποδεικνύουν αποτελέσματα παρόμοια με αυτά του συστήματος LTT 9779, μα απαιτούνται περαιτέρω έρευνες.

«Επίσης, μπορεί ο LTT 9779b να έφτασε αργά στην παρούσα τροχιά του, και έτσι να μην υπήρξε χρόνος για να χάσει την ατμόσφαιρά του. Συγκρούσεις με άλλους πλανήτες στο σύστημα μπορεί να τον έσπρωξαν προς τα μέσα, προς το άστρο. Από τη στιγμή που είναι ένας τόσο μοναδικός και σπάνιος κόσμος, τα πιο εξωτικά σενάρια μπορεί να είναι πιθανά» πρόσθεσε ο Τζένκινς.
Πηγή
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους